New Horizons Film Festival

https://www.marchedufilm.com/wp-content/thumbnails/uploads/2019/04/nh-sygnet-nh-wr-en-tt-width-1280-height-704-crop-1-bgcolor-f0f2f7-post_id-572.jpg

De eerste drie titels zijn vandaag bekendgemaakt:

- Dreams (Dag Johan Haugerud)

- April (Dea Kulumbegashvili)

- Peacock (Bernhard Wenger)

Zijn er gebruikers die dit filmfestival in Polen kennen?

Al diverse malen bezocht en vorig jaar voor het eerste de hele periode gebleven. Uitermate fijn festival door zijn kwalitatief hoogstaande selectie en compacte locaties. De meeste voorstellingen zijn in het KNH, een voormalig multiplex dat - in de periode voorafgaand aan het jaar dat Wroclaw Europese culturele hoofdstad was - werd omgebouwd tot cultiplex met 9 prettige en goed geequipeerde zalen. Op een kwartiertje lopen zit de tweede locatie met nog een drie zalen. Elk moment van de dag dus twaalf opties om uit te kiezen en daar zit altijd wel iets van je gading bij.

Daarbij is Wroclaw - ooit was het gebied Duits en heette het Breslau - een leuke (studenten-)stad met een behoorlijk jonge bevolking, een mooi oud centrum en gunstig geprijsde eet- en drinkgelegenheden. En pas op dat je niet struikelt over de vele kabouters die je in het straatbeeld tegenkomt.

Ondertussen zijn de eerste twee programma's bekendgemaakt.

Creatures of the Night:

- Jubilee (Derek Jarman))

- Babylon (Franco Rosso)

- Nightshift (Robina Rose)

- Young Soul Rebels (Isaac Julien)

- Naked (Mike Leigh))

- Under the Skin (Carina Adler)

- Beats (Brian Welsh)

Essential travels:

- As Silence Passes By (Sandra Romero)

- Drowning Dry (Laurynas Bareiša)

- Epilogues (Ari Alexander Ergis Magnússon)

- Hanami (Denise Fernandes)

- Internal Zero (Eugen Jebeleanu)

- Kreas (Dimitris Nakos)

- Travel Essentials (Kamila Tarabura)

Een delegatie van vier gebruikers zal deze zomer naar Polen vertrekken om het filmfestival te ontdekken.

Inmiddels zijn er drie nieuwe programma's bekendgemaakt waaronder een retrospectief. Ik begin er langzaamaan echt zin in te hebben.

Films that remain?

- A Hole in My Heart (Lukas Moodysson)

- Goodbye, Dragon Inn (Tsai Ming-liang)

- Gambling, Gods and LSD ( Peter Mettler)

- Julien Donkey-Boy (Harmony Korine)

- The Wind Will Carry Us (Abbas Kiarostami)

Lee Chang-dong Retrospective:

- Peppermint Candy (Lee Chang-Dong)

- Oasis (Lee Chang-Dong)

- Secret Sunshine (Lee Chang-Dong)

- Poetry (Lee Chang-Dong)

- Burning (Lee Chang-Dong)

True friends are made in cinema. First look into the Discoveries section:

- Super Happy Forever (Kohei Igarashi)

- Yunan (Ameer Fakher Eldin)

En Bird (Andrea Arnold), Kontinental '25 (Radu Jude), Romería (Carla Simón) en Eight Postcards from Utopia (Radu Jude) gaan ze ook vertonen.

Het volledige programma is vandaag bekendgemaakt: *KLIK*

Donderdag 17 juli:

01. Resurrection (19.00 – 21.40 | KNH 02)

02. Sirât (22.30 – 00.30 | KNH 09)

Vrijdag 18 juli:

01. Growing Down (10.15 – 11.39 | DCF Warszawa)

02. King Matt the First (13.15 – 14.30 | KNH 03) (Q&A)

03. Yunan (15.45 – 17.49 | DCF Lalka) (Q&A)

04. Mon Cher Sujet (18.45 – 20.11 | KNH 04)

05. L'Inconnu de la Grande Arche (22.00 – 23.44 | KNH 08)

Zaterdag 19 juli:

01. De Grote Vakantie (09.45 – 12.10 | KNH 02)

02. To the Starry Island (13.00 – 14.40 | KNH 05)

03. Un Poeta (16.00 – 18.00 | KNH 05)

04. Blue Sun Palace (19.15 – 21.12 | DCF Polonia)

05. Antonio das Mortes (22.00 – 23.39 | KNH 02)

Zondag 20 juli:

01. My Father's Shadow (10.15 – 11.49 | DCF Warszawa)

02. Romería (13.00 – 14.54 | KNH 01)

03. El Diablo Fuma (16.00 – 17.38 | KNH 07) (Q&A)

04. O Último Azul (19.15 – 20.41 | DCF Warszawa)

05. The Swan Song of Fedor Ozerov (22.15 – 23.33 | KNH 05)

Maandag 21 juli:

01. I, The Song (10.15 – 12.08 | DCF Warszawa)

02. Brand New Landscape (13.15 – 15.10 | DCF Warszawa)

03. Holy Electricity (16.00 – 17.35 | KNH 07)

04. Measures for a Funeral (18.45 – 21.07 | KNH 05) (Q&A)

05. Lázaro de Noche (22.15 – 23.31 | KNH 03)

Dinsdag 22 juli:

01. Fwends (10.15 – 11.47 | KNH 03) (Q&A)

02. The Ice Tower (12.45 – 14.43 | KNH 07) (Q&A)

03. El Mensaje (16.00 – 17.31 | KNH 08)

04. The Worldly Cave + The Periphery of the Base (19.15 – 20.56 | KNH 06)

05. Dreams (21.45 – 23.25 | KNH 01)

Woensdag 23 juli:

01. Doce Lunas (09.45 – 11.22 | KNH 07)

02. The Love That Remains (12.45 – 14.34 | KNH 01)

03. Renoir (16.15 – 18.15 | KNH 09)

04. When the Phone Rang (19.15 – 20.28 | KNH 03) (Q&A)

05. O Agente Secreto (21.45 – 00.23 | KNH 01)

Donderdag 24 juli:

01. A Single Spark (10.00 – 11.38 | KNH 05)

02. Punku (13.00 – 15.12 | KNH 08)

03. In Praise of Slowness + Errante. La Conquista del Hogar (16.15 – 17.50 | KNH 06)

04. Paradox Lake (19.00 – 20.25 | KNH 02)

05. Mirrors No. 3 (22.15 – 23.41 | KNH 09)

Ik heb er zin in!

https://ibb.co/tpR3pNW4

Op basis van 36 langspelers en 1 short maakte ik de volgende lijst.

01. Blue Sun Palace (Constance Tsang)

Hoogst indrukwekkend speelfilmdebuut. Het doet pijn om te weten dat de Nederlandse distributeur niets met deze film gaat doen.

02. Measures for a Funeral (Sofia Bohdanowicz)

De stream-of-consciousness montage is overweldigend. Sofia Bohdanowicz verdient het om gezien en gehoord te worden. Op dit moment één van de grootste talenten uit Canada.

03. La Tour de Glace (Lucile Hadzihalilovic)

Helaas heb ik Hadzihalilovic vorige film niet kunnen zien omdat die nauwelijks tot niet vertoond werd in de Benelux, maar gelukkig is ze met haar vierde langspeler weer helemaal terug. Ze maakt van de sneeuwkoningin een donker, sfeerrijk sprookje waarbij de film zich compleet in de schemering van de nacht afspeelt.

04. El Mensaje (Iván Fund)

Een terloopse en tedere Argentijnse coming-of-age film, waarbij een meisje centraal staat met een bovennatuurlijke gave. Fraai gebruik van melancholische muziek en sfeervolle zwart-wit beelden.

05. Romería (Carla Simón)

Sluitstuk van haar autobiografische trilogie waarin ze wroet in de levens van haar ouders. Simón heeft een goed oog voor beginnende acteurs met karakterkoppen en familiescènes waarbij er een bepaalde spanning en dynamiek gevangen moet worden.

06. Miroirs No. 3 (Christian Petzold)

Een aangrijpend en tegelijkertijd speels drama rondom rouwverwerking zoals alleen Petzold dat kan regisseren. Wat mij betreft gaan we met zijn allen meer fietsen in films.

De moeite waard: Un Poeta (Simón Mesa Soto) en The Love That Remains (Hlynur Palmason).

Het was voor mij de eerste keer dat ik Polen en het New Horizons Filmfestival bezocht. Uiteindelijk viel het programma tegen, hetgeen deels kwam omdat ik niet alles kon zien doordat alles snel was uitverkocht. Iedere ochtend om half negen ging de kaartverkoop open en sommige films waren binnen een aantal secondes al uitverkocht. Ik overdrijf hier niet. Uiteindelijk heb ik Bi Gan, Oliver Laxe, Kleber Mendonça Filho en de debuutfilms van Tato Kotetshvili en Victoria Franco moeten missen.

Bij een aantal zalen van de Kino Nowe Horyzonty waren de stoelen zo hard dat je naderhand rugpijn had van het 'surfplankje' waarop je zat. Je kreeg daar niet echt een fatsoenlijke zit- en kijkhouding. Er mag overigens niet gegeten worden in de zalen en het publiek is heel rustig en hoor je zelden tot nooit praten.

Veel Polen drinken bij de avondslots van 22 uur massaal blikken bier. Vlak voor het moment dat de film begint doen ze achter elkaar hun blikken bier open. Dat is wel echt hilarisch om te horen.

Helaas was voor elke voorstelling een tien minuten durend reclameblok waarin sponsors bedankt werden, maar ook reclame werd gemaakt voor een plaatselijke bank, bier, kabouters, gokmachines, et cetera. Als je tientallen films gaat zien begint dat na een aantal keer enorm te storen.

Er ging best wel wat mis tijdens de vertoningen van de films. Eén film viel uit in het slotakkoord, bij een andere film moesten we halverwege de zaal uit omdat het brandalarm afging, bij weer een andere voorstelling vlogen na de eerste akte de felle bouwlampen aan, et cetera. Overigens zijn honden blijkbaar toegestaan tijdens de voorstellingen. Het was een bizarre ervaring toen een hond in de zaal begon te blaffen tegen de hond op het scherm.

Desalniettemin heb ik ontzettend genoten van de stad, de vriendelijke mensen en de vele parken van Wrocław.

Vandaag is het programma bekendgemaakt. Naar welke films kijken jullie uit?

Van wat ik al zag: Un Rêve Plus Long Que La Nuit (★), Adoption (★★½), Back Home (★★), Barrio Triste (★★★★), Chronovisor (★★), Corsage (★★★½), Desire Lines (★★½), Diary for My Children (★★★½), Diary For My Lovers (★★), Drømmer (★½), Fantaisie (★½), Freak Orlando (½), Fruit of Paradise ( - ), Hair, Paper, Water... (★★), Die große Stille (★★★★), Le Lac (★★★), Left-Handed Girl (½), Levers (★), Mare’s Nest (★★), Memoria (★★★★), Moonlighting (★), My Semba (★★½), Natura (★★), Night Walk (★★★), Nouvelle Vague (★★), Offside (★★★½), Cielo Abierto (★★½), Nuestra Tierra (★★½), Petite Maman (★★★★), Resurrection (★★★), Romería (★★★½), Rose of Nevada (★★), Sentimental Value (★★★½), Silent Friend (★★★★), Sirât (★★★★), Songs Of Forgotten Trees (★★), Sound of Falling (★★★★), Supporting Role (★★★★), Las Corrientes (★★½), A Metamorfose Dos Pássaros (★★★), As Estações (★★★), The Souffleur (★½), La Ciénaga (★★★), The Visitor (★★★), The Voice of Hind Rajab ( - ), Bildnis Einer Trinkerin (★½), Tren De Sombras (★★★), Two Seasons, Two Strangers (★★★), Urchin (★★★★), Variations On A Theme (★★½) en White Snail (★★★★).

Donderdag 23 juli:

01. Fjord (19.00 – 21.26 | KHN 05)

Vrijdag 24 juli:

01. El Tren Fluvial (10.00 – 11.15 | KHN 08)

02. Shame And Money (12.30 – 14.39 | KHN 08)

03. Low Expectations (16.15 – 18.00 | KHN 08)

04. La Libertad Doble (19.15 – 20.55 | DCF Warszawa)

05. L'Espèce explosive (22.15 – 23.50 | KHN 09)

Zaterdag 25 juli:

01. Jóhanna af Örk (10.00 – 11.01 | KHN 08)

02. Carousel (13.00 – 14.45 | KHN 01)

03. Piedras Preciosas (15.45 – 16.55 | DCF Lwów)

04. The Loneliest Man in Town (19.00 – 20.26 | KHN 08) (Q&A)

05. She Dolls With Dolly + Filipiñana (22.00 – 23.43 | KHN 01)

Zondag 26 juli:

01. I'll Be Gone In June (09.45 – 11.50 | KNH 04) (Q&A)

02. Hen (13.00 – 14.36 | KNH 08)

03. 9 Temples To Heaven (15.30 – 17.50 | KNH 07) (Q&A)

04. Lo Demás Es Ruido (19.45 – 20.55 | KHN 06)

05. L'inconnue (21.45 – 00.04 | KHN 01)

Maandag 27 juli:

01. Days Yet Unknown (09.45 – 11.06 | KHN 04) (Q&A)

02. La Gradiva (12.30 – 14.55 | KHN 07)

03. Redoubt (16.15 – 17.40 | KNH 03) (Q&A)

04. Holy Destructors (19.15 – 20.40 | KNH 03) (Q&A)

05. Urgences (21.45 – 23.31 | KHN 04)

Dinsdag 28 juli:

01. Pedras Instáveis + Uma Baía (10.00 – 12.14 | KHN 05)

02. Teresas Körper (13.15 – 14.31 | KHN 03)

03. Das Geträumte Abenteuer (15.30 – 18.17 | KHN 01)

04. Chronicles from the Siege (19.15 – 20.54 | DCF Warszawa) (Q&A)

05. Los Nadadores (22.15 – 23.31 | KHN 06)

Woensdag 29 juli:

01. Meine Frau Weint (10.00 – 11.32 | KHN 08) (Q&A)

02. Siempre Soy Tu Animal Materno (13.00 – 14.48 | KHN 08)

03. Le Concours (15.30 – 17.30 | KHN 04) (Q&A)

04. Promised Spaces (18.45 – 20.01 | KNH 07) (Q&A)

05. Lionel (21.45 – 23.19 | DCF Lwów)

Donderdag 30 juli:

01. Don't Cry, Pretty Girls! (10.00 – 11.29 | KHN 02)

02. A River’s Gaze (13.00 – 14.30 | DCF Lalka)

03. La Perra (16.15 – 18.07 | DCF Warszawa)

04. Yesterday The Eye Didn’t Sleep (19.15 – 20.55 | DCF Warszawa)

05. La Muerte No Tiene Dueño (22.15 – 00.01 | KNH 06)

Vrijdag 31 juli:

01. Das Blumenwunder (10.00 – 10.59 | KHN 02)

02. All The Lovers In The Night (12.45 – 15.04 | DCF Lwów)

03. Rose (15.45 – 17.18 | KHN 01) (Q&A)

04. Everytime (18.45 – 20.46 | KHN 07)

Ik had de volgende films graag willen zien, maar ik kon ze niet inplannen of er was geen Engelse ondertiteling aanwezig: Central Park, Dao, Josephine, Notre Salut, Queen at Sea en Whispers in May.

Op basis van 39 langspelers en één short maakte ik de volgende lijst.

01. Das Geträumte Abenteuer (Valeska Grisebach)

Hoe iets te schrijven over een allesomvattende film? Ik kom woorden te kort.

02. Lionel (Carlos Saiz Espin)

Zelden zo'n grotere hufter gezien in een film als het personage van de vader. Hij heeft schijt aan alles en iedereen. Hij krijgt met werkelijk iedereen ruzie. Hij luistert naar niemand. Hij praat niet, maar schreeuwt alleen maar. Hij rookt sigaretten en drinkt bier alsof hij tien levens heeft. Zijn lichaam zit vol met rimpels en littekens. Heel nauwkeurig en met veel oog voor detail pelt debutant regisseur Carlos Saiz Espin zijn huid af en komen we uit op een breekbare man met een pijnlijke levensgeschiedenis. Een indrukwekkend talent.

03. Everytime (Sandra Wollner)

Al vrij vlug zit er een scène in de film die mij uit mijn stoel liet opspringen en een kreet van pijn deed uitslaan. Daarna had ik alleen maar steken in mijn hart en veel verdriet. Terugkijkend heb ik de film ervaren als dat ik buiten westen ben geraakt.

04. Shame and Money (Visar Morina)

Ergens ruim over de helft van de speeltijd is er een scène waarin de camera losgaat van de hoofdrolspeler en gaat dwalen door de straten van de hoofdstad van Kosovo. De camera steekt een straat over. We zien een standbeeld van een oud-president van de Verenigde Staten. De camera loopt door en komt pas tot stilstand bij een familie van meerdere generaties die iets te vieren heeft. Er wordt volop gezongen en gedanst. Deze korte scène, die in het verleden, heden en toekomst lijkt af te spelen brengt Shame and Money naar iets wat niet in woorden uitgelegd kan worden, maar alleen kan worden gevoeld.

05. Holy Destructors (Aistė Žegulytė)

Op momenten was dit een transcendentale ervaring. Een bijzondere documentaire.

06. La Libertad Doble (Lisandro Alonso)

Ergens tegen het einde van de film is er een beeldschone scène die de tederheid en liefde van Alonso blootlegt voor mensen die zich door hun afwijkende levenswijze hebben teruggetrokken in de natuur. Een boom. Een hand. Bladeren op een tak. En de zon die er doorheen schijnt. Pracht van een film.

07. Yesterday the Eye Didn't Sleep (Rakan Mayasi)

Voorbij de helft van de film is er een trouwerijscène waar een grote groep mensen aan het dansen en zingen zijn in slow-motion en vol met close-ups. De scène gaf mij kippenvel van de voeten tot aan de laatste paar haren op mijn hoofd. Met zijn volgende film wint hij de Gouden Palm.

08. Carousel (Rachel Lambert)

Ingetogen, authentiek voelende slice-of-life film die je nog maar zelden ziet uit de Verenigde Staten. Een bescheiden pareltje.

09. All The Lovers In The Night (Yukiko Sode)

Met de vorige film van Yukiko Sode kon ik vrij weinig, maar ik wilde haar toch een tweede kans geven. Ik was oprecht ontroerd door de rijke vertelling in thematiek en beeldvoering. Het vangen of vastleggen van ''licht'' kan ook alleen maar als je analoog schiet. Oh, en dit moet wel de meest bescheiden en ingetogen rol zijn van Tadanobu Asano uit zijn hele filmcarrière.

10. Siempre Soy Tu Animal Materno (Valentina Maurel)

Ze lijkt niet echt geïnteresseerd te zijn in een carrière binnen de filmwereld of ze is buiten de films om van Valentina Maurel niet benaderd voor andere rollen, maar Daniela Marín Navarro is in mijn ogen één van de grootste talenten binnen de Latijns-Amerikaanse Cinema. Ze heeft een enorme brok charisma. Ze draagt een film met een zekere nonchalantheid die je bij veel andere actrices en acteurs niet ziet. Een groots talent.

11. Nine Temples to Heaven (Sompot Chidgasornpongse)

We voegen Sompot Chidgasornpongse toe als nieuw lid van de Weerasethakul-school. Op het moment dat de film stilstaat en een zonsverduistering vangt in stille beelden leek de film een andere dimensie in te gaan. Erg bijzondere laatste akte van de film.

12. L'Inconnue (Arthur Harari)

Het deed op momenten denken aan de genre-overstijgende films van Nicolas Roeg met zijn obsessieve, koortsachtige en ongrijpbare zoektocht naar antwoorden over het lichaam en identiteit. Niels Schneider is ronduit eng in zijn broodmagere lichaam.

13. I'll Be Gone in June (Katharina Rivilis)

Geproduceerd door Wim Wenders. Fred Kelemen heeft meegeholpen in de montage. Moet ik nog meer schrijven om je te overtuigen om dit debuut te gaan zien?

14. Low Expectations (Eivind Landsvik)

Heeft qua thematiek, muziekkeuzes en acteurs iets weg van de eerste twee speelfilms van Joachim Trier. Een twintiger die worstelt met het leven. Waar Anders Danielsen Lie in Reprise nog een student speelt is hij hier de leraar. Een fraai debuut.

15. La Perra (Dominga Sotomayor)

Na een mindere en conventionelere film van Sotomayor is ze terug met een film die meer in het verlengde ligt van De Jueves a Domingo en Tarde Para Morir Joven. Het deed mij soms wat denken aan de onofficiële trilogie van Michelangelo Antonioni. Hoofdrolspeelster heeft een karakteristiek gezicht.

Ook de moeite waard: Los Nadadores (Sol Iglesias SK)

Beste klassieker: Das Blumenwunder (Max Reichmann)

Voor een moppervis zoals ik was deze editie, na de teleurstelling van vorig jaar, opvallend sterk in de breedte. Dat komt vooral door de selectie van films uit Cannes en Sundance. Uit Berlijn en Rotterdam hadden ze naar mijn mening grotendeels de verkeerde titels gekozen. Waarom bijvoorbeeld niet Krakatoa van Carlos Casas? Of Etwas Ganz Besonderes van Eva Trobisch? Beide regisseurs hebben eerder werk vertoond in New Horizons, maar zijn blijkbaar niet de moeite waard om te blijven volgen.

Uiteindelijk alleen Fjord (Cristian Mungiu) en La Gradiva (Marine Atlan) niet kunnen zien van het kijkschema. Er was enorm veel vraag naar deze twee films en het ticketsysteem is zowel een vloek als een zegen. Alle andere tickets waren wel gelukt. Met grote dank aan een vriend van mij die graag anoniem wil blijven. Dankjewel Marcus!

Er is opvallend weinig plek voor Aziatische films. Op een paar uitzonderingen na is er een enorme focus op Europese films. Voor een uitgebalanceerd programma is daar nog werk aan de winkel. Wellicht je retrospectieven volgend jaar eens buiten Europa zoeken?

Het publiek is normaal gesproken heel rustig, maar dit jaar viel het mij op dat veel mensen lopen tijdens de voorstelling. Er zijn zowel weglopers als mensen die terugkomen en verder gaan kijken. Teveel bier gedronken? Een te kleine blaas? Wat is er aan de hand? Uiteindelijk verlieten veel mensen de zaal tijdens Das Geträumte Abenteuer. Dat haalde mij regelmatig uit de film en was ontzettend irritant.

Afsluitend zou ik willen zeggen dat er eens goed gekeken moet worden naar de Lost Lost Lost-sectie die in de hele breedte ronduit belabberd is gecureerd. Dat was vorig jaar ook al en nu al helemaal. Voor bepaalde films lijkt het wel een dumpplek.