Breaking Bad

Ik vind ze misschien zelfs wel leuker. Het is interessant om de transformatie van Walt van gefrustreerde brave borst en huisvader naar topcrimineel te zien, maar aan het begin begeeft hij zich nog echt totaal in een nieuw wereldje en ben je benieuwd hoe het hem zal afgaan. Hij doet ook nog meer zijn best om zijn dubbelleven te leiden.

Bericht verplaatst naar Overigen > Televisie > Ik zoek... de titel van een serie

BB behoorlijk briljante serie. Camerawerk, muziek, plot- en karakterontwikkelingen, humor, actie, spanning, drama, cinematografie, cliffhangers, sfeer, de casting, het zit er allemaal zó strak in. Vond alleen de boel aan het einde een beetje ontsporen met Jesse aan de ketting, die alles bij elkaar wel heel erg veel ellende over zich heen krijgt als een soort Jezus-figuur.

Yeah bitch! Vandaag de barrel op Blu-Ray opgepikt, blij als een kind. Echt een gave gelimiteerde uitgave is het geworden met leuke hebbedingetjes.

Na jarenlang gezeur van zowat iedereen in mijn omgeving zonet geprobeerd de eerste aflevering te kijken. Het ziet eruit als een low budget 80s straight to VHS B-film, het hoofdpersonage lijkt gecast nadat ze William H Macy niet konden strikken en ondanks dat het gepromoot wordt als een "trage" serie" kan je van de eerste 30 minuten makkelijk twee langspeelfilms maken.

Ik kan er gewoon niet bij blijven zitten, vind het ondermaats, oerlelijk en oersaai.

Ik kan alleen zeggen dat je geduld moet hebben en dan komt het wel.

Het lijkt me ook echt niks voor je. Het is een serie die puur om de verandering van personages draait. Qua cinematografie is het niet al te bijzonder. Hoewel ik de serie zelf erg sterk vind zou ik het je nooit aanraden. Laat mensen lekker verder zeuren zou ik zeggen.

Bij een film kan ik het opbrengen, die duurt max 3 uur en dat zijn dan al de extreme gevallen, maar als ik halverwege de eerste aflevering van een serie van 62 eps (?) al geen zin meer heb dan vind ik het eerder tijdverspilling om zo'n wilde gok te wagen.

Laat ook niet zo heel veel aan de verbeelding over, het begin en eindpunt (al laten ze genoeg open voor wat gatgedraai op het einde) heb je de eerste 15 minuten al vast.

Absoluut. Het is wat dat betreft 'een kroniek van een aangekondigde dood.' Het gaat om het hoe ipv het wat. Daar moet je van houden.

Is zeker zo, maar dan vind ik het eigenlijk al erg jammer dat ze de lijnen toch al grotendeels geschets hebben na een half uur.

Na 30 minuten had ik gewoon hetzelfde gevoel wat ik bij vele genrefilms heb: je bent bekend met de setting, je weet waar het gaat eindigen en je moet alleen nog even de nodige stappen zetten om daar te geraken. En bij genrefilms is het dan zo dat je nog 45-60 minuten te gaan hebt en je mag hopen op een leuke uitwerking, dat hou ik nog wel vol. Hier is het zo dat je nog 61 uur te gaan hebt en het allemaal zo zielloos uitgevoerd is.

Afgaande op de beschrijvingen van een aanal mensen had ik toch heel wat anders verwacht. Vooral meer ademruimte, meer nuance en een wat trager verloop.

Maar bij deze heb ik m'n portie series weer gehad voor dit jaar. Na een summiere poging bij Game of Thrones en deze serie kan ik met een gerust hart de rest afzweren.

Zielloos uitgevoerd? Sure...

Ga inderdaad maar weer Aziatische films kijken.

Qua nuance is het eerste seizoen natuurlijk ook gewoon wat zwak. Dat hebben zelfs de makers toegegeven. De serie is door de jaren sterk gegroeid. Ik was ook nog geen fan na de eerste paar afleveringen. Als je op andere gebieden dan ook geen lichtpunten ziet is het toch niet vreemd dat je er al snel de brui aan geeft?

In Breaking Bad wordt best veel aandacht aan de cinematografie besteedt. Al moet ik wel zeggen dat seizoen 1 qua verhaallijn en qua cinematografie veruit het zwakste seizoen is.

Maar check dit korte filmpje eens, met name seizoen 3 en 4 zijn verbluffend mooi qua cinematografie. Dit filmpje is slechts een korte impressie van al het moois wat daar te zien is.

Breaking Bad : : : T I M E L A P S E S : : : - YouTube

Inderdaad weinig mis met cinematografie, belichting, camerawerk, kan menig film een puntje aan zuigen.

Zitten een paar degelijke timelapses in, maar serieus, die je vind je ook terug in een middelmatig B-filmpje en geen haan die er daar naar kraait. Wat mij betreft illustreert dit net de middelmatigheid van wat een serie aan cinematografie te bieden heeft.

... aan een serie. Zo lees ik ondertussen dit soort statements.

Het went allicht als je zo'n serie leuk vindt, maar het is duidelijk gewoon niks voor mij.

Vind een pilot en een filmpje van alleen timelapses (die dacht ik door twee jonge amateurs gemaakt werden van buiten de vaste crew) niet representatief voor de rest van de serie op audiovisueel vlak, inderdaad vanaf S03 ongeveer, BB is zelfs een van de redenen dat ik me weer eens aan waag aan langdurige series : ) Denk dat het een te 'klassieke' stijl (en verhaal) heeft voor jou maar het wordt toch ook afgewisseld met bijvoorbeeld snelle montages, leuke camerafoefjes/standpunten en altijd verzorgd ondanks de relatief korte productietijden, heeft me wel verbaasd.

Tja, als Onderhond geen zin heeft om een risico te nemen, dan is dat zijn eigen keuze. Ik kan enkel zeggen dat je een grote fout begaat om je te laten leiden door de eerste paar afleveringen.

En dat zeg je uiteraard mijn persoonlijke smaak indachtig, niet omdat jij het goed vindt en daarom aanneemt dat hetzelfde geldt voor de rest van de wereld?

Met alle respect, maar dan heb ik iets meer vertrouwen in wat een Goto te zeggen heeft.

Bottleneck: dus ik moet een 27-tal episodes door (ruwweg 20 uur) voordat het cinematografisch een beetje degelijk begint te worden ... en dan vinden mensen het gek als ik ga zitten voor een film van 3 uur waar ik eigenlijk maar weinig van verwacht

@ Onderhond

Windy Tales (anime) zal je wel kunnen bekoren.

Wat heeft Windy Tales met Breaking Bad vandoen?

Vond dit verder trouwens ook een erg overroepen serie, heb het zelf wel nog volgehouden tot ergens halverwege seizoen vier..

Niks maar kan ie toch een serie kijken.

Nou ja, dat wist je toch op voorhand dat dit totaal niets voor jou ging zijn? Is een redelijk 'klassieke' serie, die zoals hier al gezegd vooral boogt op de verhaalontwikkelingen. Op audiovisueel vlak is het inderdaad bij momenten misschien iets opvallender dan de meeste tv-series, maar het blijft natuurlijk een serie met 62 afleveringen. Op dat vlak kan je het moeilijk vergelijken met een film van anderhalf uur.

Als je totaal geen serie-kijker bent (en het gegeven om daarbij na verloop van tijd volledig op te gaan in de levens van de personages je vreemd is) en vooral het audiovisuele aspect voor je belangrijk is, dan kan je ook Breaking Bad gewoon aan je voorbij laten gaan. Wat is dan het nut om hier in dit topic deze populaire serie na 1 aflevering met de grond gelijk te maken, vraag ik me af. De liefhebbers op hun achterste poten krijgen?

Aan het bericht van Goto heb ik wat gehad. Het bevestigt m'n vermoedens en laat me met een gerust hart deze serie opzij leggen.

Verder is het gewoon vermoeiend om iedereen telkens te horen zeggen "die moet je echt zien, die ga je ook wel leuk vinden", vandaar dat ik me uiteindelijk aan de eerste ep gewaagd heb. Had verder 0,0 idee wat dit was, dus bij deze.

Onderhond, je hebt gelijk van dat opdringerige gezeur van "je moet het echt zien". Daar heb ik ook een hekel aan. Dan kan het vaak alleen nog maar tegenvallen. Ik vindt de serie te gek. Ik heb hem al twee keer helemaal gezien. Dat jij de serie niet leuk vindt is een kwestie van smaak. Dat wil niet zeggen dat de een zijn smaak beter is als die van de ander ofzo.

Series kijken puur voor audiovisuele kwaliteiten is vanzelfsprekend een nutteloze actie (en een ridicule verwachting). Je vergelijkt twee totaal verschillende media met elkaar als je films en series naast elkaar zet. Op het eerste gezicht lijkt het over hetzelfde medium te gaan, maar dat is natuurlijk niet het geval. De productie en distributie (over het algemeen, televisie) alleen al verschillen compleet van elkaar en dit geldt ook voor de 'target audience'. Daarbij komen nog andere dingen kijken als speelduur, eventueel commercial breaks, indeling van episodes en seizoenen, allemaal elementen, inclusief eerdergenoemde, die effect hebben op het (narratief, structuur, cinematografie etc.) product. Je vergelijkt appels met peren. Peren? Eerder citroenen.

De huidige generatie series zijn revolutionair op het gebied van audiovisuele kwaliteiten. Om dat neer te zetten als zielloos is ronduit belachelijk.

Oké. Excuseer dat ik vroeger wél series gezien heb die zulke kwaliteiten bevatten. Die met beperkte middelen niet de technische kwaliteit haalden van films, maar wél vol op sfeer inspeelden, niet zozeer de behoefte hadden om zich puur te richten op het narratieve en wél de tijd namen een sfeerschets te zijn, los van het plot.

Het voorbeeld dat stfuympos aanhaalde is daarin zeker geen verkeerd begin. Maar als jij dit revolutionair vindt ... mij best.

Geef dan ook wat voorbeelden. Sfeerschetsen? So what, dat kan je met een stilstaand shot al bereiken en "sfeer" voelen is zo subjectief als de pest. Ik heb het over het gebruik van audiovisuele technieken. En ja, ten opzichte van vroegere series is dit vrij vernieuwend. Er heeft sinds de jaren 90 een verandering plaatsgevonden waarin het gebruik van complexere narratieven en audiovisuele technieken is toegenomen. Twin Peaks is hier een goed eerste voorbeeld van.

Overigens heeft het niets te maken met 'wat ik vind'. Het is een feitelijk aan te tonen verandering in de wereld van series. Dat jij zo'n verandering bagetaliseert op basis van een vergelijking met films...

Ik kan er series als Lain, Texhnolyze, Boogiepop wel aan toevoegen, maar vrees dat de discussie er daardoor niet interessanter op wordt.

Ik vergelijk ze omdat ze beiden wedijveren voor m'n vrije tijd. Als ik momenteel een serie wens te volgen gaat dat ten koste van het kijken van films, dus die afweging zal ik toch moeten maken. Dat series dan volgens een ander distributiemodel gaan (ook niet altijd het geval) zal mij een worst wezen, ik wil gewoon m'n tijd op een leuke, fijne manier invullen.

Dat er sinds een tijd (ik denk dat het met 24 echt begonnen is) een hoop veranderd is rond de producties van series (en daaraan gelinkt het imago van series) zal ik verder ook nooit ontkennen, de vraag is wat het toevoegt als het toch blijft achterophinken tov andere media. Voor mensen die wél graag series kijken is het vast interessant, voor mij niet. Volgens mij is er geen probleem mee dat ik dat dan ook even meldt hier.

Maar de tijdsbesteding tussen sfeerschets en narratief is dat natuurlijk niet.

Verder is dit absoluut niet de plaats om te discussiëren over het wel en wee van series vrees ik.

Je kunt Breaking Bad ook afserveren omdat je niet het plezier hebt van de geur van het openslaan van een nieuw boek of nat worden bij windsurfen. Ben het wel eens dat series een totaal andere participatie verwachten dan films.

Maar begrijp het wel. Breaking Bad is zo ongeveer de antithese van het ritmische, in your face audiovisuele wat jij doorgaans prettig vindt. Ik had in eerste instantie hetzelfde, want heb seizoen 1 uiteindelijk een tweede keer moeten kijken omdat ik na de eerste keer was afgehaakt. Maar uiteindelijk raak je zo gefixeerd door de personages en hun heel geleidelijke ontwikkeling (wat dat betreft 'breakt' Walt wel heel langzaam) dat het lage tempo aan het begin niet meer stoort.

Ergens past het wat karige, lome ook wel bij het leven waar Walt op dat moment nog zit. Zodra er echt goed leven in de brouwerij komt, vliegen de toffe scènes je om de oren en worden de audiovisuele registers echt opengetrokke. Maar het blijft uiteindelijk een traditioneel narratief ipv dat het verhaal an sich audiovisueel wordt verteld, waar bij film meer ruimte voor is vanwege veel minder details in het verhaal.

Vond seizoen 1 erg matig vergeleken met de rest. Pas op het einde van dat seizoen kwam ik er een beetje in. Daarna - vooral in seizoen 3-4 - vaak een aaneenschakeling van érg vette scènes (soms met veel onderhuidse spanning, soms in-to-your-face) maar toch eerder door wàt er getoond wordt en slechts af en toe door de manier waarop. Naar seriemaatstaven is het cinematografisch best leuk maar dit lijkt me niet doorslaggevend als het inhoudelijk niet boeit. Even doorbijten is wel een vereiste voor Breaking Bad (seizoen 1 vond ik vaak gewoon knullig en weinig sfeervol), maar denk niet dat er bij Onderhond een aha-erlebnis volgt na seizoen 1.