En Cas de Malheur (1958)

Sterke acteerprestatie van Jean Gabin en vooral Brigitte Bardot, als naief en dartel jong meisje, in deze knappe Simenon-verfilming.

Van Claude Autant-Lara zag ik uit die periode reeds "l'Auberge rouge" en "La Traversée de Paris" maar deze "En Cas de malheur", alhoewel het plot niet erg origneel overkomt (de welstellende oudere heer die een verhouding aangaat met een jonge vrouw van eenvoudige afkomst en er de rekening voor krijgt gepresenteerd), moet er kwalitatief niet voor onderdoen.

BB #21

BB als femme fatale.

Eindelijk eens een film met BB die net iets meer probeert te zijn dan een flauwe en platte klucht - een behoorlijk verhaal van Simenon, en met Jean Gabin een behoorlijke acteur tegenover haar. En dat levert gewoon een soliede film op, een ouderwets Frans drama zonder Hollywood-achtige flauwsies.

Wel weer in zwart-wit, maar dat is dan wel weer zo vakkundig gedaan dat het er eigenlijk mooier uitziet als kleur, en zeker het soort fletse kleuren wat de films uit die tijd nogal eens hadden - of nu hebben, na een jaartje of zeventig uitbleken.

Mooie sfeerbeelden van de stad - van de rokende schoorstenen aan de Quai de Javel tot de glimmende auto van Maître Gobillot. Helaas is het merendeel van de scenes wel weer binnen. Daar vanzelf ook de scene waar de film beroemd om is - jawel, een seconde of wat huppelt BB poedelnaakt door het beeld.

Ook behalve dat moment is ze op haar mooist, en haar spelen is ook beter dan in de eerdere films misschien met uitzondering van EDCLF. Een groot contrast ook met #20 Les Bijoutiers du Clair de Lune waar ze nogal duidelijk weinig op haar gemak was. Hoe anders is deze film daardoor.