En Cas de Malheur (1958)

Een Simenon verfilming met Gabin en BB, klinkt leuk en is ook best aardig.Vooral dan omdat deze film historie schreef doordat BB hier voor het eerst( jaren voor Godard) in haar blote reet door het beeld huppelt ( en die reet is natuurlijk perfect).Zelfs in het frivole Parijs zorgde dit voor de nodige beroering, terwijl in de achterlijke puriteinse USA de film werd gecensureerd en voorzien van een achterbakse titel.

Het boek ken ik niet, maar het zou kunnen dat A-L de komische aspecten wat heeft aangedikt omdat hij weinig fiducie had in de dramatische kwaliteiten van BB,zeker vergeleken bij haar tegenspelers.Op het slot na is deze thematische noir dan ook eerder komisch,om na het tragische einde te besluiten met een soor ur-noir shot.

Dat het mannelijk gedrag voorspelbaar is wordt hier wel bevestigd,dat het vrouwelijk instinct onfeilbaar zou zijn niet bepaald.

DvD link met engelse subs..

Sterke acteerprestatie van Jean Gabin en vooral Brigitte Bardot, als naief en dartel jong meisje, in deze knappe Simenon-verfilming.

Van Claude Autant-Lara zag ik uit die periode reeds "l'Auberge rouge" en "La Traversée de Paris" maar deze "En Cas de malheur", alhoewel het plot niet erg origneel overkomt (de welstellende oudere heer die een verhouding aangaat met een jonge vrouw van eenvoudige afkomst en er de rekening voor krijgt gepresenteerd), moet er kwalitatief niet voor onderdoen.

"Love Is My Profession." ... " !!!

Frans Drama !!! 'En Cas De Malheur' uit 1958 met Jean Gabin en Brigitte Bardot !

Brigitte Bardot die het beste van zichzelf geeft ..., letterlijk en figuurlijk !

Na een mislukte roofoverval op een Franse juwelier wendt het hoertje Yvette zich tot een

gerenommeerde 'oudere' advocaat voor juridische bijstand. Ze heeft geen geld en hoopt de advocaat in natura te betalen in de hoop zijn maitresse te worden. De advocaat zet alles op het spel, zoals zijn huwelijk en carrière. Yvette heeft niet genoeg alleen met de advocaat en begint vervolgens ook nog een andere relatie.

Een boeiende driehoeksverhouding met alle gevolgen vandien !

BB #21

BB als femme fatale.

Eindelijk eens een film met BB die net iets meer probeert te zijn dan een flauwe en platte klucht - een behoorlijk verhaal van Simenon, en met Jean Gabin een behoorlijke acteur tegenover haar. En dat levert gewoon een soliede film op, een ouderwets Frans drama zonder Hollywood-achtige flauwsies.

Wel weer in zwart-wit, maar dat is dan wel weer zo vakkundig gedaan dat het er eigenlijk mooier uitziet als kleur, en zeker het soort fletse kleuren wat de films uit die tijd nogal eens hadden - of nu hebben, na een jaartje of zeventig uitbleken.

Mooie sfeerbeelden van de stad - van de rokende schoorstenen aan de Quai de Javel tot de glimmende auto van Maître Gobillot. Helaas is het merendeel van de scenes wel weer binnen. Daar vanzelf ook de scene waar de film beroemd om is - jawel, een seconde of wat huppelt BB poedelnaakt door het beeld.

Ook behalve dat moment is ze op haar mooist, en haar spelen is ook beter dan in de eerdere films misschien met uitzondering van EDCLF. Een groot contrast ook met #20 Les Bijoutiers du Clair de Lune waar ze nogal duidelijk weinig op haar gemak was. Hoe anders is deze film daardoor.