Forever Pure (2016)

Interessante docu over Beitar Jerusalem - een Israelische volksclub, populair, maar ook vaak gegijzeld door de nogal xenofobe, conservatief-rechtse denkbeelden van (een deel van) de fanatieke aanhang. Als de club dan ook nog eens gekocht wordt door een Russisch-Israelische mafketel die de club vooral ziet als een politiek en financieel speeltje wordt het er allemaal niet stabieler op. Maar de kern van de film gaat over alle incidenten rond de club wanneer voorzitter Gaydamak twee Tsjetsjeense spelers aantrekt (om persoonlijke, commerciele redenen) - en twee moslims die spelen voor Beitar (nooit eerder gebeurd), dat levert heel veel boosheid op. Verder veel nare beelden op van een woedende extreem-rechtse harde kern, en spelers die buiten hun wil opeens lijdend voorwerp worden van de woede van de lokale fanatici. Ontnuchterend om de xenofobie welig te zien tieren.

Als voetbalhooliganisme de thermometer is voor rassenverhoudingen en nationalistische sentimenten in een land, dan komt Israël er met Beitar Jerusalem bijzonder slecht van af. 'Forever Pure' (2016) beschrijft hoe de aanschaf van twee moslimspelers tot een situatie leidde waarin de eigen supporters zich agressief tegen de eigen club keerden. Het is een enorm cynisch verhaal: over een club-eigenaar, Arcadi Gaydamak, die geen zier gaf om voetbal en moedwillig de club liet imploderen om de harde kern te sarren; over een land waarin racisme en discriminatie worden gelegitimeerd omdat politici zich niet wensen uit te spreken tegen de vox populis; en over een jonge voetballer, Zakayev, die een unieke kans aangreep in zijn prille voetbalcarrière, maar vervolgens een strontkar van ellende over zich heen kreeg waar je als beschaafde toeschouwer onpasselijk van wordt.

Vooraleer deze van Netflix verdwijnt, wou ik deze docu toch even meepikken. Hoewel ik voetbal van nabij volg was ik hiervan niet op de hoogte. Hallucinante gebeurtenissen die het voetbal in een enorm slecht daglicht plaatsen, maar waarvan ik de indruk heb dat er nog steeds niet veel is veranderd. De UEFA en de FIFA claimen met hun peperdure spotjes tegen racisme te zijn, maar ze zouden de ballen moeten hebben dit streng aan te pakken.

Bij ons kunnen - terecht - de minste spreekkoren niet. Als fan moet je je team aanmoedigen en niets anders. Verschrikkelijk hoe een paar honderden tot paar duizend racisten een club, de spelers en andere fans zo kunnen intimideren en gijzelen. Dit heeft niets meer met voetbal te maken. Het toont ook aan hoe diepgeworteld de haat zit tussen beide religies, ook aan de andere zijde overigens bij die Arabische ploeg. Niet te verwonderen inderdaad dat het Israëlisch-Palestijnse conflict geen vredige oplossing kent...

Harush speelt blijkbaar momenteel bij Sparta. Zijn droom om in een Europese competitie met niveau te spelen is dan toch uitgekomen. Ook blijkbaar twee (zwarte) Belgen die het truitje van Beitar droegen: Hervé Kagé (net ervoor) en Landry Mulemo (het daaropvolgende seizoen).

En de bobo’s denken alleen maar aan zichzelf en hun postjes. Politiek zal nimmer veranderen. Mocht ik niet zo van het spelletje op zich houden, ik zou er een degout van krijgen. Vreselijke antireclame voor het voetbal dat niet onder stoelen of banken mag geveegd worden. Wel bizar dat dit een label krijgt vanaf 6+ ... en dat met al die doodsbedreigingen en racistische klap...