La Casa del Fin de los Tiempos (2013)

Film wordt nergens echt spannend het enigste wat nog de moeite waard was zijn de kinderen die met het honkbal bezig zijn.

Eerst dacht ik dat ik naar een horror film keek. Maar later dat de film eindigde, had ik het gevoel dat ik naar een deel van 'The Twilight Zone' keek.

maar ach, de titel zegt het al een beetje '... End of time'

Dus verwacht geen horror die zit hier niet in, het is wel een beetje spannend.

3,5***

Als horrorliefhebber vond ik deze prima te doen, hoewel op MM horror als genre er niet bij staat valt deze film er wel onder. Er zitten een aantal geslaagde schrikmomenten in en ook wat de mystery betreft zit het ogenschijnlijk eenvoudig verhaal wel knap in elkaar. Op acteerwerk en sfeer valt niets aan te merken.

Een hoog budget heeft deze film niet, toch is dit een prima film die diverse genres (mystery, science fiction, drama, bovennatuurlijk en spookhuisgenre) samenbrengt. Dit leidt tot een hele originele mix. Ruim 3,5*

Klinkt goed! Ben benieuwd.

Gaat deze nog ergens draaien of moet ik hem als DVD ergens uit een aanbiedingenbak vissen?

Duistere setting in deze film aanwezig evenals een goed verhaal maar het mist hier een grote dosis spanning.

Acteerprestaties zijn oke te noemen net als het camerawerk... de make up van de dame is verschrikkelijk lelijk gedaan.

Nee tegenvaller.

Aardig filmpje toch wel door het ingenieuze plot. De kinderen spelen heel behoorlijk, de hoofdrolspeelster bakt er een stuk minder van en de visagie bij haar is echt ondermaats.

De onvermijdelijke horrorclichés zijn gelukkig van de partij.

Ja, wat moet ik hier over zeggen?

Laat ik beginnen met het positieve en dat is toch wel de sfeer in de film. Wat word er hier een lekkere duistere, creepy sfeer neergezet. Echt uitstekend.

Het verhaal heb ik zo een beetje een dubbel gevoel over. Aan de ene kant heel tof en leuk in elkaar gezet, maar aan de andere kant had ik toch het gevoel dat niet alles helemaal duidelijk was op het eind en blijf je toch nog met een aantal vragen zitten. Misschien moet ik het gewoon nog even laten bezinken.

De wat mindere kanten van de film waren voor mij toch wel het acteerwerk, (wat tattoobob al aangaf) de make up was zeker al te best, en de spanning en schrikmomenten. Het was allebei wel aanwezig maar vond dit maar matig en dat had veel beter kunnen zijn. Vooral de schrikmomenten die je al van kilometers ziet aankomen was toch erg jammer.

Maar verder prima vermaak van begin tot eind.

Voor nu een kleine 3,0*

Wat schrik ik van de score hier. Ik was totaal omver geblazen door deze film. Hij was voor mij toch wel super spannend met naar het einde toe een paar leuke twists. De sfeer zat goed en het acteerwerk was prima. Aanrader!

Ik vond dit wel een spannende film! Maar tegen het einde snap ik er geen bal meer van en gaat er van alles door de tijd en ruimte wandelen in dat huis en de verklaring voor alle bovennatuurlijke verschijnselen is dat God het goed voor heeft met mensen, het is een mysterie dat kun je niet verklaren. Om dat nog te eindigen op mierzoete wijze komt alles soort van goed? Ik bedoel kan iemand hier nog iets coherenters van maken? Je komt er in Venezuela mee weg maar niet bij mij haha.

Kortom een hele sterke film (ja ok ik zie een rampzalige make-up en wat mindere acteer presentaties door de vingers) met goede schrik momenten. Leuke mix van genres maar het einde is mij net ff te makkelijk in elkaar geklust. Neemt niet weg dat het echt knap is gemaakt, voor Venezolaanse begrippen. je moet dit ook niet met Hollywood/big budget films gaan vergelijken en dan is het gewoon dikke prima.

Als ik op Venezolaanse horror of thrillerfilms zoek, dan komen er niet veel films naar voren. Dit kan natuurlijk ook komen doordat veel makers uitwijken naar andere Zuid-Amerikaanse landen. De volgende film van deze regisseur is bv. ook gemaakt in Mexico. De film begint met dat Dulce wakker wordt met een snee op haar gezicht, haar man is vermoordt en haar en zoon vermist, ze wordt ervoor naar de gevangenis gestuurd. Dertig jaar later keert ze terug naar het huis...Het plot springt vervolgens heen en weer tussen heden en verleden.

Het eerste gedeelte van de film speelt als een spookhuis-film met rammelende deurknoppen en schimmige personen die net uit het beeld lopen. Niets nieuws onder de zon eigenlijk maar in de tweede helft volgt uiteindelijk op ingenieuze wijze een paradoxale ontknoping. Wat deze film boven andere in het genre uit deed steken. Helaas maakt dat het nog geen geweldige film want het scenario verliest zich ook regelmatig in sentimenteel familiedrama. Moedertje Dulce is nogal kleurloos en de ouderdomsmake-up die voor haar wordt gebruikt is...tja erg!

Voor een debuutfilm uit een land waar niet zo gek veel van dit soort films vandaan komen was het zeker een nette prima film! Sterker nog de film viel internationaal op: en in 2017 werd er van deze film in Zuid-Korea de remake Si-Gan-Wi-Ui Jib van gemaakt.

Vrij aardige film met zeker z'n zwakke punten, maar ook met een best aardig verhaal en sfeer waar ik toch wel met enig plezier naar gekeken heb. Het is ook geen standaard-horrorfilm, sowieso een beetje een genrehoppend geheel - in de eerste helft zien we inderdaad een hoop van de standaard spookhuis-trucjes die redelijk effectief zijn. Maar later blijkt er meer achter te zitten; op een bepaalde manier zit het wel ingenieus in elkaar met Dulce en Leopoldo die tijdreizend de eerdere bovennatuurlijke verschijnselen veroorzaken maar aan de andere kant is de oorsprong van het tijdreizen en de aard van het huis voor mij wat gezocht uit de lucht komen vallen. De nadruk op familiedrama werkt voor mij ook niet echt, en het wordt wel wat mierzoet op momenten. Verwacht geen kwaliteit over de hele linie, maar slecht is dit zeker niet.

Ik voeg me bij Joolz en Woolz. Soms is het leven zo makkelijk.

3*

Dulce wordt na de moord op haar echtgenoot en de verdwijning van haar zoon Leopoldo veroordeeld tot een lange gevangenisstraf, maar jaren later krijgt ze de kans terug te keren naar het huis waar alles begon. Daar ontdekt ze dat de gebeurtenissen in het huis niet alleen door trauma, maar ook door een bovennatuurlijke verstoring van tijd zijn gevormd. Terwijl een priester en herinneringen uit het verleden haar op weg helpen, ontvouwt zich een tragedie waarin moederliefde, schuld en tijdlijnen op pijnlijke wijze samenkomen.

"La Casa del Fin de los Tiempos" is veel meer dan een standaard spookhuisfilm: Alejandro Hidalgo combineert een strak opgebouwd tijdsraadsel met een emotionele familietragedie, waardoor de film verrassend menselijk aanvoelt. Ruddy Rodríguez draagt de film overtuigend als Dulce, en haar vertolking geeft het verhaal gewicht en empathie. De sfeer is beklemmend, de structuur slim, en de onthullingen komen geleidelijk binnen zonder de spanning te verliezen. Een intelligente, ontroerende en memorabele Venezolaanse horrorfilm. 3,5/5