La Casa del Fin de los Tiempos (2013)

Als horrorliefhebber vond ik deze prima te doen, hoewel op MM horror als genre er niet bij staat valt deze film er wel onder. Er zitten een aantal geslaagde schrikmomenten in en ook wat de mystery betreft zit het ogenschijnlijk eenvoudig verhaal wel knap in elkaar. Op acteerwerk en sfeer valt niets aan te merken.

Een hoog budget heeft deze film niet, toch is dit een prima film die diverse genres (mystery, science fiction, drama, bovennatuurlijk en spookhuisgenre) samenbrengt. Dit leidt tot een hele originele mix. Ruim 3,5*

Duistere setting in deze film aanwezig evenals een goed verhaal maar het mist hier een grote dosis spanning.

Acteerprestaties zijn oke te noemen net als het camerawerk... de make up van de dame is verschrikkelijk lelijk gedaan.

Nee tegenvaller.

Aardig filmpje toch wel door het ingenieuze plot. De kinderen spelen heel behoorlijk, de hoofdrolspeelster bakt er een stuk minder van en de visagie bij haar is echt ondermaats.

De onvermijdelijke horrorclichés zijn gelukkig van de partij.

Ik vond dit wel een spannende film! Maar tegen het einde snap ik er geen bal meer van en gaat er van alles door de tijd en ruimte wandelen in dat huis en de verklaring voor alle bovennatuurlijke verschijnselen is dat God het goed voor heeft met mensen, het is een mysterie dat kun je niet verklaren. Om dat nog te eindigen op mierzoete wijze komt alles soort van goed? Ik bedoel kan iemand hier nog iets coherenters van maken? Je komt er in Venezuela mee weg maar niet bij mij haha.

Kortom een hele sterke film (ja ok ik zie een rampzalige make-up en wat mindere acteer presentaties door de vingers) met goede schrik momenten. Leuke mix van genres maar het einde is mij net ff te makkelijk in elkaar geklust. Neemt niet weg dat het echt knap is gemaakt, voor Venezolaanse begrippen. je moet dit ook niet met Hollywood/big budget films gaan vergelijken en dan is het gewoon dikke prima.

Als ik op Venezolaanse horror of thrillerfilms zoek, dan komen er niet veel films naar voren. Dit kan natuurlijk ook komen doordat veel makers uitwijken naar andere Zuid-Amerikaanse landen. De volgende film van deze regisseur is bv. ook gemaakt in Mexico. De film begint met dat Dulce wakker wordt met een snee op haar gezicht, haar man is vermoordt en haar en zoon vermist, ze wordt ervoor naar de gevangenis gestuurd. Dertig jaar later keert ze terug naar het huis...Het plot springt vervolgens heen en weer tussen heden en verleden.

Het eerste gedeelte van de film speelt als een spookhuis-film met rammelende deurknoppen en schimmige personen die net uit het beeld lopen. Niets nieuws onder de zon eigenlijk maar in de tweede helft volgt uiteindelijk op ingenieuze wijze een paradoxale ontknoping. Wat deze film boven andere in het genre uit deed steken. Helaas maakt dat het nog geen geweldige film want het scenario verliest zich ook regelmatig in sentimenteel familiedrama. Moedertje Dulce is nogal kleurloos en de ouderdomsmake-up die voor haar wordt gebruikt is...tja erg!

Voor een debuutfilm uit een land waar niet zo gek veel van dit soort films vandaan komen was het zeker een nette prima film! Sterker nog de film viel internationaal op: en in 2017 werd er van deze film in Zuid-Korea de remake Si-Gan-Wi-Ui Jib van gemaakt.

Dulce wordt na de moord op haar echtgenoot en de verdwijning van haar zoon Leopoldo veroordeeld tot een lange gevangenisstraf, maar jaren later krijgt ze de kans terug te keren naar het huis waar alles begon. Daar ontdekt ze dat de gebeurtenissen in het huis niet alleen door trauma, maar ook door een bovennatuurlijke verstoring van tijd zijn gevormd. Terwijl een priester en herinneringen uit het verleden haar op weg helpen, ontvouwt zich een tragedie waarin moederliefde, schuld en tijdlijnen op pijnlijke wijze samenkomen.

"La Casa del Fin de los Tiempos" is veel meer dan een standaard spookhuisfilm: Alejandro Hidalgo combineert een strak opgebouwd tijdsraadsel met een emotionele familietragedie, waardoor de film verrassend menselijk aanvoelt. Ruddy Rodríguez draagt de film overtuigend als Dulce, en haar vertolking geeft het verhaal gewicht en empathie. De sfeer is beklemmend, de structuur slim, en de onthullingen komen geleidelijk binnen zonder de spanning te verliezen. Een intelligente, ontroerende en memorabele Venezolaanse horrorfilm. 3,5/5