Die Suffragette (1913)

Vrouwenstemrecht anno 1913

Het concept van suffragettes (iemand die strijdt voor de vrouwenrechten) is iets dat al vaker is gebruikt in film. Recentelijk is er in 2015 nog een film rond dat thema uitgekomen, Suffragette met onder andere Helena Bonham Carter, maar het was zeker en vast niet de eerste keer dat de cinema zich ging verdiepen in het vrouwenrecht. Zo was er in Duitsland al in 1913 (zo'n 5 jaar vooraleer vrouwen daar effectief stemrecht kregen) een film rond het reilen en zeilen van een groep feministen.

Alleen een beetje jammer dat Die Suffragette in de loop der jaren voor een stuk verloren is geraakt. Er zijn zo ongeveer een 20 minuten ontbrekend van de volledige film, maar gelukkig is er nog een Deens screenplay gevonden waarmee de missende scènes konden worden opgevuld. Dit resulteert echter in een film die geregeld wordt onderbroken door een zwart scherm en daar een summiere samenvatting wat er in de verloren scène is gebeurd. Kijkt niet zo vlotjes weg als ik eerlijk moet zijn. Kwaliteit van de film is ook niet altijd even denderend, al wil ik dat bij dit soort oude films wel met de mantel der liefde bedekken. Het is namelijk niet geregeld dat je een film van +100 jaar kunt kijken op DVD. Soit, een ietwat fragmentarisch verhaal dus, maar dat is volgens mij niet helemaal aan de staat van de film te wijten. Regisseur Urban Gad begint zijn film als een romantisch liefdesplotje, om dan verder te gaan naar de vrouwenbeweging en hij laat hen zelfs naar de wapens grijpen om hun standpunt kracht bij te zetten. Een rollercoaster als je het mij vraagt en eentje die ik niet had zien aankomen.

Tweede film die ik zie met Asta Nielsen nadat ze me al wist te bekoren in Das Liebes-ABC. Moeilijk om juist met de vinger te wijzen wat me nu in haar aanspreekt, maar ik vind het nu al één van de aangenaamste leading ladies van de silent cinema. Ook hier is ze in haar sas, hoewel ze in Das Liebes-ABC misschien nog net iets natuurlijker oogt. Nielsen staat dus centraal en wordt verder ondersteund door Max Landa die de rol van politieker (en tegenstander van het feminisme) William Ascue speelt. Niet echt veel bijzonders, maar ook niet slecht.

Die Suffragette is trouwens één van een vijftal samenwerkingen tussen Nielsen en regisseur Gad. Hij zorgde in Afgrunden voor haar filmisch debuut en de twee zouden uiteindelijk zelfs trouwen. Het grote succes van Nielsen zou echter in 1919 tot een scheiding leidden waarna ze nog een aantal keer zou trouwen. De ene keer al wat langer dan de andere...

2.5*