Gespensterjäger (2015)

Gemiste kans.

Dit soort films zijn natuurlijk voor kinderen, maar ik kijk deze films dan meestal voor de creativiteit. Vooraf had ik dus ook verwacht dat het een hele jacht zou zijn op diverse spoken, maar het is eigenlijk vooral tegen 1 groot gevaarlijk spook.

De film is op dat gebied een gemiste kans. Want waar dit soort films makkelijk op kunnen scoren zijn originaliteit in designs. Versier die spoken toch, laat ze een beetje spelen, en vang ze dan. Een beetje Ghostbusters, maar dan voor kinderen.

Je kan natuurlijk wel denken dat het dan plagiaat is, maar het is eigenlijk al plagiaat, aangezien Hugo het spook behoorlijk op de slijmbal lijkt van Ghostbusters, maar dan iets kinderlijker gemaakt. Niks mis mee, maar het ontbreekt de film echt aan een creatieve insteek.

Voor de rest vooral een voorspelbaar verhaal met personages die we in elke film terugzien. Dat jongetje doet het wel aardig, maar is wel duidelijk onervaren. Engelke kan wel acteren, maar speelt iets te geforceerd. Het is simpelweg gewoon niet echt een norse dame.

Waar het dan ook nog vooral punten laat liggen, is de finale. Ik had het eerder al over een creatief gebrek door de film heen, maar hoe de finale wordt afgerond, is echt een lachertje. Zo'n monster door vriendschap laten verslaan is echt een afknapper en een grote misser.

Maar het vermaakt uiteindelijk wel. Een beetje invloed gebruikt uit andere films, waaronder Men in Black en Ghostbusters . Maar dan met minder creativiteit en een meer doorsnee verhaal. Maar Hugo ziet er voor de rest wel leuk uit, en dat monster van ijs is eigenlijk ook wel leuk. Maar in het algemeen een zwakke bedoening.

Met de kinderen naar deze eens bekeken en ze vonden het een leuke film, voor volwassen zal hij wel wat mager uitvallen. De spook zag er wel nog tof uit, het sneeuwmonster viel dan weer tegen. De film had nog wat referenties naar andere films, maar de meeste kinderen zullen die niet gezien hebben.

Leuk om eens gezien te hebben, maar er zijn er betere.