Jobanni no Shima (2014)

Mooie film, heel emotioneel en meeslepend. Een poging om een zwaar onderwerp als oorlog en ballingschap te verzoenen met kinderlijke onschuld en fantasie. Twee Japanse broertjes beleven de bezetting van de Russen op hun eiland (Shikotan, in de Koerilen) nadat ze de oorlog verloren hebben. Ik vond de episode op het eiland het beste eigenlijk; het redelijk functionerende samenleven van de twee volkeren zij aan zij, mooi geïllustreerd door de zang van de kinderen. Het tweede deel, dat zich op Russisch grondgebied afspeelt, is nogal somber en deprimerend, en kan toch enige indruk maken op kinderen. Het boek Night on the Galactic Railroad is een lichtbaken voor de kinderen en dat wordt in de film volledig uitgespeeld op het einde. Heel mooi, hoewel het toch wel vrij zware kost is, maar het blijft hoe dan ook een uitdaging om de gruwelen van de oorlog op een kindvriendelijke manier uit te beelden in anime. Giovanni's Island slaagt daar wel in.

Goed.

Maar ook niet meer dan dat. Het is echt onbegrijpelijk dat I.G tegenwoordig met films als deze op de proppen komt. Qua tekenstijl is het dan misschien geen Ghibli, het is toch duidelijk waar de film de mosterd haalt. En zoals de meeste naäpers komen ze nog in geen 100 jaar in de buurt.

De tekenstijl is best apart inderdaad, maar zoals danuz al zei went het erg snel. Komt vooral ook omdat er qua regie zo weinig mee gedaan wordt. Het zijn de klassieke shots, de pans en alles braafjes aan elkaar gemonteerd als was het een live-action film. Dat maakt het toch allemaal een hoop saaier. Gelukkig dat er een aantal stijlbreuken zijn, anders was het nog een halfje lager uitgevallen denk ik.

De link naar Hotaru no Haka is niet te missen, al is de setting wel duidelijk anders (en voor de meesten een stuk minder bekend denk ik). Zag laatst nog een artikel verschijnen dat Japan weer helemaal into WOII is, deze film sluit daar naadloos bij aan. Het gedweep met Night on the Galactic Railroad vond ik dan weer wat minder, maar ik heb het niet zo met de anime versie van dat verhaal (benieuwd ook wat de herziening van Spring en Chaos gaat opleveren).

Verder inderdaad een tranentrekker met een érg melig einde. Het is allemaal zo netjes en braaf geworden in die anime films van tegenwoordig (al kan je dat ook wel zeggen over vele andere recente Japanse films). Het kijkt op zich wel aardig weg en de film heeft mooie momenten, maar ik mis toch een beetje regisseurs met een eigen stijl en eigen visie. Dit soort "nee nee, 't is geen Ghibli maar eigenlijk toch wel" cinema ben ik wat moe aan het worden.

3.5*