On N'est Pas Sorti de l'Auberge (1982)

De Franse uitdrukking "On n'est pas sorti de l'Auberge" betekent zoveel als "We hebben ons niet uit de moeilijke positie waarin we verkeerden kunnen trekken" en in een moeilijke positie bevinden er zich heel wat in deze op en top typische Franse Vaudeville met een onweerstaanbare Jean Lefebvre als leidend, maar vooral lijdend voorwerp, tussen de vele amusante verwikkelingen die zich voordoen.

Ondeugende, schalkse humor, nooit goor of brutaal en als ontspanning best te genieten.

Deze film was laatst toegevoegd op Netflix, dus ik dacht ik pak hem even mee. Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast ben door deze komedie, die een stuk aangenamer (en vooral grappiger) is dan de meeste komedies van de Franse regisseur Max Pécas. Deze is natuurlijk vooral bekend van zijn soft-erotische films aan het begin van de jaren ’70, maar legde zich halverwege dat decennium toe op het maken van komedies, vaak met een ondeugend randje en altijd met het nodige bloot.

Pécas werkt vaak samen met dezelfde acteurs en ook in deze film zien we weer enkele oudgedienden terug, zoals de mooie Sandra Barry die hier de vriendin speelt van de acteur François. Zij speelde in de jaren ’70 in meerdere films van Pécas, toen nog onder haar naam Sandra Julien. Actrice Oliva Dutron, die het kamermeisje speelt, acteert hier alweer in haar 3e film van Pécas en zou hierna nog in meerdere films van Pécas spelen. Ook een jonge Annemieke Verdoorn is kort te zien als fotomodel en heeft aan het begin van haar carrière in diverse Max Pécas-films gespeeld. Pécas had sowieso altijd wel een oog voor vrouwelijk schoon en de dames in On N’Est Pas Sorti De L’Auberge zijn bepaald geen straf om naar te kijken.

De humor is vaak clownesk, maar in tegenstelling tot Pécas andere komedies, worden de irritante, stereotype personages hier gelukkig achterwege gelaten. Hoofdrolspeler Lefebvre is goed op dreef als de kleine driftkikker, die zijn personeel als stront behandeld en zijn verloofde ook meermaals besodemietert met andere vrouwen. En hij weet zich daar wonderbaarlijk nog uit te lullen ook. In het huidige tijdperk van #MeToo bekijk je dit soort taferelen vaak met een plaatsvervangend gevoel van schaamte. Maar Pécas brengt het allemaal wel met een knipoog en laat ook meermaals zien dat overspel niet deugt.

On N’Est Pas Sorti De L’Auberge is een verrassend leuke komedie.

Ik houd wel van een Franse klucht op z'n tijd.

De meeste kluchten zijn erg flauw, en deze is eigenlijk net wat te flauw, maar het kijkt erg makkelijk weg.

Het is een pikante klucht, waar regelmatig de kleren uit gaan. En veel deurtjes die geopend en gesloten worden, om maar niet betrapt te worden.

Jean Lefebvre speelt hier een niet geheel sympathiek personage, want hij is enorm egoïstisch.

Ik ging toch wel terug verlangen naar Fawlty Towers, want het niveau is hier wel erg laag.

Krappe 2,5*