Bride of the Monster (1955)

Weer een 'pareltje' van Ed Wood, grappig van begin tot eind, met als tragische hoogtepunt de face-off tussen Bela Lugosi en een imitatie-octopus. Grote klasse.

1 ster, maar enorm vermakelijk

Geweldig en te slecht voor woorden tegelijkertijd. Laat ik toch maar een objectief cijfer geven: 1,5*.

Je hebt zo'n films die 'hoe slechter, hoe leuker en grappiger'... Bride of the Monster behoort niet tot deze categorie films! Erger nog, het werd met de minuut saaier want je zit naar een stel talentloze acteurs te kijken die braaf hun zielig slecht stukje tekst voorbrengen in een verhaal dat zelfs een groepje kleuters beter geschreven zou hebben. Niet dat ik er zoveel plotgaten of onlogische zaken erin ontdekt heb -al kon dat de enige manier zijn om me wakker te houden- , maar een horrorverhaal dat ongeveer even spannend en flitsend is als een druppende kraan, kan je je publiek toch niet voorschotelen, niet nu en niet toen lijkt me!

Het triumviraat Lugosi-Johnson-Octopus is misschien wel de enige vrolijke noot in dit amateuristisch zooitje, het enige grappige. De wisselwerking Lugosi-Johnson is legendarisch, de een waant zich nog in de tijdperk van de stomme film, de ander in het tijdperk van de dinosauriërs... en daartussenin zit de Octopus, doodstil, onbeweeglijk, zijn volgende prooi op te wachten om die in zijn beresterke tentakels te wurgen...

De eindscene, waar het koppeltje en de politiechef samen naar een atoomontploffing, van op een afstand van ongeveer twintig meter( nou ja, waarom niet? hoe doller, hoe leuker he!), kijken alsof het de ondergaande zon zou zijn, zal voor eeuwig in mijn geheugen gegrift staan.

"Home", gevolgd door tragische Hongaarse muziek en een ruim tien seconden lang sip kijkende Bela Lugosi, "I have no home".

Je zou denken, het gaat hier om een zwaar drama, maar wanneer even later Bela het heeft over "Atomic Superman, which will conquer the world" wordt je weer met de neus op de feiten gedrukt. Het is een heuse Ed Wood-film! En wat voor één!

Bride of the Monster is naar mijn mening het beste werk van de beste slechtste regisseur ooit. Het verveelt nooit en tsja al die rare fouten moet je maar door de vingers zien. Een herkijk zou bij mij de waardering kunnen laten toenemen.

Hier nog een linkje naar de befaamde Atomic Superman-speech van Bela: http://nl.youtube.com/watch?v=0cE1fzfOogo

Ik heb deze film net gezien, en ik moet zeggen dat ik me weer kostelijk vermaakt heb, meer nog zelfs dan bij Plan 9, vooral omdat ik genoot van Bela Lugosi. Tot op het eind dat hij rare bekken gaat trekken (hilarisch trouwens), vond ik zelfs dat hij het niet eens zo slecht deed. Het grootste plezier voor mij, zoals bij Plan 9, was toch wel een beetje de achtergrond te kennen van de film zoals Tim Burton in Ed Wood liet zien. Afgezien daarvan, blijft het een hopeloos slechte film met afgrijselijk acteerwerk, script, regie en..tja, bijna alles eigenlijk. Maar waar ik bij Plan 9 vaak werd afgeleid omdat het meer dan eens niet kon boeien, heb ik bij Bride met veel meer plezier naar de film gekeken en deze film zal ik dan ook nog veel sneller opnieuw kijken. Het komt denk ik vooral omdat de film toch iets beter in elkaar steekt, Bela Lugosi in mijn ogen niet eens zo slecht was, en verklaar me voor gek: af en toe betrapte ik me erop dat ik de film bij vlagen nog spannend vond ook.

Een 2.5, een mislukte horrorfilm die onbedoeld een plezier is om naar te kijken, maar desondanks ook heel af en toe nog wat spanning oplevert...tot je weer in een deuk ligt door slecht acteerwerk.

Mindere Wood.

Hoewel de passie en het knullige nog steeds even charmant is, vind ik dit tot nu toe dan wel de minste Wood. Het komt vooral door het tempo wat enorm langzaam werkt, het is eigenlijk nogal saai vergeleken zijn andere films. Misschien omdat Edward juist hier zich nogal vast houdt aan het verhaal, bij zijn andere films sprong het van hier naar daar waardoor je als kijker met open mond stond te kijken hoe stompzinnig het verhaal kantelde. Bride of the Monster heeft houvast, wat niet goed werkt.

Wel een paar opmerkelijke en memorabele special effects en decor designs. Ook het acteerwerk is weer van top niveau waardoor het wel een aannemelijk uurtje word.

Niet helemaal enthousiast, maar wel lachen voor een keertje.

1 ster

Don't mind Lobo. He's as harmless as a kitten

Een tijd geleden had mijn broer deze Bride of the Monster gekocht vanwege de rol van Bela Lugosi. Als fan van de acteur kon hij de film moeilijk laten liggen maar het viel me op dat de regisseur de beruchte Ed Wood was en waarschuwde hem dat de film hoogstwaarschijnlijk van hetzelfde kaliber ging zijn als Plan 9 from Outer Space. Toch wou hij de gok wel wagen en tot zijn verbazing was dit een vermakelijke film waarop hij de DVD uitleende aan mij. Een beetje meewarig stak ik Bride of the Monster gisteren in de DVD speler.

Maar hij heeft gelijk want deze Ed Wood film is meer dan behoorlijk. Al is het natuurlijk meegenomen als je dit soort oude monsterfilms kunt pruimen maar zelfs dan nog is hier niet zo erg veel op aan te merken. Althans toch geen zaken die niet van toepassing zouden zijn op soortgelijke films uit de jaren '50. Toegegeven, het verhaal loopt niet altijd even vlot maar het idee dat Vornoff verantwoordelijk is voor onder andere het monster van Loch Ness vond ik wel leuk gevonden. De uitvoering op zich blijft wel vrij knullig maar juist hierdoor is de film wel interessant. Wood die een plastieken octopus uit een John Wayne film gaat stelen maar in die actie onder andere een tentakel afbreekt en de bijhorende motor vergeet mee te pikken waardoor de acteurs genoodzaakt zijn om de octopus tentakels zelf rond hun lichaam te draaien zorgt ervoor dat dit een vrij charmant en zelfs humoristisch filmpje wordt. Het zal wel niet helemaal de bedoeling van Wood zijn geweest maar bon, ik heb al slechtere van dit soort films gezien.

Waar Plan 9 from Outer Space de finale rol van Bela Lugosi was, hij stierf redelijk snel na de start van de opnames, is Bride of the Monster zijn laatste rol met dialoog. En het moet gezegd zijn dat Wood de klasse van de acteur terug naar boven weet te halen. De interessantste scène is en blijft natuurlijk de I have no home monoloog van Lugosi waar hij zijn plannen uit de doeken doet. Wood had schrik dat Lugosi te oud was aan het worden waarop hij de acteur aanraadde om met cue cards te werken maar de ex-Dracula moest daar niets van weten en memoriseerde heel de dialoog. Hij had iets te bewijzen aan Wood en juist daardoor weet hij een zekere emotie in zijn spel te leggen waardoor dit één van zijn beste rollen wordt. Tof ook om Tor Johnson nog eens terug te zien met deze keer eens wat meer screentime dan in Plan 9 from Outer Space waar hij een lijk speelde. Lugosi en Johnson zijn een geslaagde combinatie in ieder geval.

Ik had niet gedacht dat ik ooit een voldoende aan een film van Ed Wood ging kunnen uitdelen maar Bride of the Monster verdient het. Lugosi is heerlijk op dreef als de schmierende mad scientist en de knulligheid waarmee sommige scènes met de octopus worden ingeblikt is aandoenlijk. In ieder geval wel geamuseerd gisteravond.

3*

Erg geestig werkje van Edward D Wood Jr en een film die voor een groot deel centraal staat in Tim Burton's fantastische film over Ed Wood. Wood heeft de reputatie gekregen als slechtste filmmaker aller tijden, hoewel er ongetwijfeld duizenden producties bestaan die slechter zijn dan een Bride of the Monster. Of op z'n minst een stuk minder vermakelijk, want meestal zijn veel matige tot slechte films saai en futloos en daar is bij Bride of the Monster eigenlijk geen sprake van. Sommige scènes worden behoorlijk gerekt - zo zien we de politie-luitenant uitgebreid water halen voor zijn vogel - maar het blijft wel erg amuserend om te zien. Wood laat mensen veelal rondlopen, maar zelfs dat gaat al vrij onnatuurlijk.

Eén van de leukste elementen aan Bride of the Monster is natuurlijk de octopus - de combinatie van overduidelijke stock-footage en een monster dat niet werkt levert enorm geestige scènes op. Sowieso is de film op z'n grappigst als er wat actie in zit en de meest knullige stoeipartijen voorbij komen. Er wordt voor een dergelijke film nog niet eens zo heel beroerd geacteerd, ook al zie je aan de meeste acteurs wel dat ze de weg een beetje kwijt zijn. Bela Lugosi schmiert wat in het rond en krijgt duidelijk amper regie-aanwijzingen, maar dat heeft ook iets charmants. En dat geldt voor de hele film; het is een sympathieke en van tijd tot tijd hilarische horrorfilm. En hij duurt maar iets langer dan 60 minuten, dus dat maakt het nog best de moeite waard. Ik ken genoeg films die veel hoger aangeschreven staan, maar die veel minder vermaken en ook een stuk minder makkelijk door te komen zijn. Wat dat betreft deed Wood het zo slecht nog niet.

2,5 sterren.

Hier en daar goed grappig, maar wel echt absurd traag, en dat zeg ik als liefhebber van trash films. Plan 9 had toch meer gekkigheid, waardoor het leuk blijft. Tor Johnson rockt wel echt de pan uit als Lobo. Ook het monster is van uitzonderlijk niveau. Woorden schieten te kort.

Euh...Edward D. Wood Jr.. de man van het onnavolgbare en slechte ‘Plan 9 from Outer Space’ Ja inderdaad die maakte ook deze! En blijkbaar had Woods voor deze film zijn grootste budget ($70.000) Jaren '50 dus het is een vrij conventionele horrorfilm uit het mad scientist-genre. Bela Lugosi speelt Dr. Eric Vornoff, een krankzinnige Oost-Europese kernfysicus die een ras van supermensen wil kweken, in een primitief laboratorium in zijn landhuis Waar hij samen met zijn oersterke, stomme assistent Lobo en zijn dodelijke inktvis uiteraard de nodige slachtoffers maakt. Al even kenmerkend voor zijn tijd zijn de stockbeelden van een echte octopus...angstaanjagend wordt het dan ook nooit maar de film blijft toch boeien. Bela Lugosi in zijn laatste film (afgezien van zijn archief-optreden in ‘Plan 9 from Outer Space’) weet ondanks ouderdom en tekenen van zijn jarenlange drugsverslaving samen met Tor Johnson de show te stelen. Een prima Poverty Row-film en volgens Ed Wood-maatstaven zelfs een van zijn beste producties!.