Krugovi (2013)

Deze film is voor mij dé absolute verrassing van 2013. Een indrukwekkend verhaal over hoe een gruwelijk incident in het uiterste zuiden van Bosnië twaalf jaar later nog steeds diepe sporen blijkt te hebben achtergelaten bij de betrokkenen. De vader van het slachtoffer van toen krijgt te maken met de zoon van een van de daders. De verloofde van het toenmalige slachtoffer zoekt hulp bij de man om wie het destijds allemaal ging. En de vriend van het slachtoffer –inmiddels chirurg– wordt gevraagd een gevaarlijke operatie te verrichten bij de hoofddader van toen.

Drie afzonderlijke verhalen die enkel in het voorval van twaalf jaar eerder een link met elkaar hebben. Drie boeiende verhalen over haat, die uiteindelijk plaats maakt voor genegenheid; over het onbaatzuchtig terugbetalen van een ereschuld; over het verdringen van wraakgevoelens. Drie verhalen vooral over verzoening met het verleden.

Mede dankzij het uitzonderlijk hoogstaande acteerwerk van de hele cast én het fraaie camerawerk heeft regisseur Golubović van dit drama een film gemaakt, die je bijna twee uur lang ademloos in z’n greep houdt, die in je kruipt, waar je stil van wordt. Een meesterwerk!

Nasleep van de etnische burgeroorlog in het voormalig Yougoslavië in een tempoloze film die pas bij mondjesmaat het gebeurde prijsgeeft, al valt één en ander wel te voorspellen.

Film wil aantonen hoe de herinnering aan die vreselijke tijden blijft, hoe er ook wrok blijft hangen maar dat uiteindelijk de vergevensgezinde mens niet kansloos is.

Het slot van de film is abruusk en ontgoochelend, net als ik toch wel ontgoocheld ben om deze film met zijn hoge scores.