Cooties (2014)

Cooties doet weinig nieuws, maar slaagt er door middel van veel bekende koppen en een toegankelijk scenario wel in om de verwachtingen waar te maken. Milott en Murnion beginnen fris en met veel tempo, maar weten dat gedurende het middenstuk en richting het einde niet vol te houden. De humor werkt niet meer (meeste personages hebben eigenlijk maar één grap, waarvan alleen die van Rainn Wilson leuk blijft) en echt spectaculair smerig is het sowieso niet; en past ook niet in de lijn der verwachting. Blijft wel vlot vermaak met een aardige production value, maar tekent wel héél erg binnen de lijntjes. Typisch zo'n horrorkomedie die geen duidelijke kant kiest. Een valkuil voor vele soortgenoten.. In dat opzicht blijft Cooties nog knap overeind!

Mee eens, Rain Wilson's personage bleef grappig tot op het einde, al doen dergelijke redneck/badass personages het bij mij altijd wel goed. Verder valt men met sommige grappen wat teveel in de herhaling (die leraar met zijn ingewikkelde gepraat en gemorrel met ranzige dingen) bijvoorbeeld, die hadden ze best een aantal keren minder mogen gebruiken.
Verder wel geinig om Elijah Wood hierin te zien. Zijn personage is wel redelijk vermakelijk. Vooral de stukken over zijn, ahum, "geweldige schrijfkunsten" zijn wel grappig. Ook vind ik het gewoon geniaal om hem in een dergelijke prent te zien. Hij doet de laatste jaren echt helemaal wat hij zelf wil en heeft lak aan de titel die hij gekregen heeft door het spelen van die oh zo bekende hobbit (waar uiteraard in deze film ook nog even kort naar gerefereerd word).
Het idee van enkel zombie kinderen vind ik wel leuk verzonnen, want dat had ik althans nog nooit gezien.
De foute referenties naar Commando en Cobra met retro jaren '80 synth deuntje kon ik ook nog wel waarderen.
Een redelijk vermakelijke zomcom voor de liefhebbers van dergelijke kolder.

Toch wel een tegenvaller dit....niets vernieuwends te bekennen en kwa humor vind ik het ook maar een beetje tam.
Er kwamen af en toe leuke stukjes gore voorbij maar veels te weinig en ik vond het idee van die kinderen ook maar slapjes en zelf soms vervelend om naar te kijken.

Beetje een horror/comedy voor de jeugd
Acteerwerk was wel oke maar als de rest al matig is maakt dat niet zoveel meer uit.


Saaie boel

Circle, circle, dot, dot. Now you have a cooties shot

Cooties, het is een titel die niet echt blijft hangen als ik eerlijk moet zijn. Ik was al een tijdje op zoek naar zo'n highschool film met Elijah Wood, maar kwam vaak op The Faculty uit. Ik wist bovendien niet meer of het nu een recente of een oudere film was en dat maakte het zoeken wat lastiger. Bij toeval dan toch terug gevonden en meteen eens tijd voor vrijgemaakt. Aangezien ik altijd wel ben te vinden voor een horrorkomedie, leek dit me wel een goede zet te zijn.

Het lage gemiddelde op de site verbaast me dan eigenlijk een beetje. Er zijn weliswaar een paar missers te noemen, maar algemeen gezien is Cooties best wel een leuke zit. Lekker sarcastisch bij vlagen met leerkrachten die hun leerlingen 'haten' (eindelijk eens niet het picture perfect verhaaltje van iemand in het onderwijs) en genoeg what the fuck momentjes om de gehele speelduur te blijven boeien. Naar het einde toe zakt het allemaal wel een tikkeltje in (de wederopstanding van Wade had voor mij niet meteen gehoeven bijvoorbeeld) maar een aantal leuke knipogen maken het allemaal nog wel erg leuk. Qua gore blijft het allemaal wat op het brave pad, met uitzondering van een korte montage waar er onder andere wordt geknikkerd met oogbollen en touwtje spring met iemand zijn darm, en dat is naar mijn gevoel de beste keuze geweest. Kan aan mij liggen, maar ik vind dit soort horrorkomedies toch net iets beter als de balans meer naar komedie neigt.

Wel wat bekende koppen die hier in meespelen. De opvallendste is Elijah Wood die sinds Lord of the Rings gewoon zijn eigen goesting lijkt te doen. Waar hij in The Faculty nog één van de studenten was, is hij hier de leerkracht en het gaat hem goed af. Niet één van mijn favoriete acteurs in ieder geval maar de interactie met Wade en Lucy was leuk. Die Wade wordt gespeeld door Rainn "Dwight Schrute" Wilson en die kan zich even helemaal laten gaan als redneck. Een running gag die misschien net iets te lang doorgaat (al was die baseball shooter wel heerlijk) maar Wilson geraakt er nog goed mee weg. Alison Pill is het best wanneer ze een scène deelt met Wilson en/of Wood. Tof om Jorge Garcia uit Lost nog eens terug te zien maar die heeft sindsdien ook in niets meer meegespeeld dat een indruk heeft achter gelaten.

Best wel vermakelijke nonsens als je het mij vraagt. Er loopt hier en daar wel iets mis met Cooties (sommige jokes komen net iets te vaak terug, een speelduur van een kleine 90 minuten had misschien net iets beter geweest) maar het plezier spat er vanaf. Had alleen wel iets meer nog verwacht van de after credits scène.

3,5*

Cooties is een horrorkomedie die dankzij het vrij originele uitgangspunt net boven de gemiddelde genregenoot weet uit te steken. De titel zal je alleen weer snel vergeten omdat het een vaag woord is dat niet echt lekker over de tong rolt. Ik heb ook geen idee waar het op slaat. Regisseurs Jonathan Milott en Cary Murnion gooien een aantal bekende koppen bij elkaar en laten die los op een menigte geïnfecteerde kinderen. Dit zorgt voor enkele vermakelijke scènes.

De cast doet mij helemaal niets. Het grootste probleem is dat ze, stuk voor stuk, niet grappig zij. Het komt heel geforceerd over. Vooral Rainn Wilson is pijnlijk om naar te kijken. De man heeft geen greintje humor in zich. Uiteraard zijn de meningen hierover verdeeld maar zijn acteren voelt heel kunstmatig en gerepeteerd aan. Elijah Wood is ook niet veel beter. De man is simpelweg niet gemaakt voor komedie.

De film draait zo goed als volledig op het originele uitgangspunt. Tel daarbij op prima effecten en je hebt een film die zich redelijk staande weet te houden. Gewoon een fijn tussendoortje. Cooties heeft mij weten te overtuigen door het absurde concept. Ik was namelijk nieuwsgierig. Ongeacht wat men van de film vindt, het idee dat kinderen achter de volwassenen aangaan is best wel amuserend.

3*

Kleurloze Cooties.

Cooties is een aardige horrorkomedie voor een regenachtige middag, maar daar houdt het wel mee op. De cast doet haar best en sommige grapjes zijn absoluut leuk, maar de meerderheid van de grollen is van te middelmatig niveau om te kunnen schaterlachen. Zo ook het verhaaltje over een basisschool waarin een zombieplaag uitbreekt. Nergens originaliteit, enkel maar voorspelbaarheid wat de klok slaat.

Het maakt Cooties geen slechte film. In tegendeel, de tijd vliegt om voordat je het doorhebt. Dat zit hem vooral in de vaart en de wél geslaagde humor die met name van - de immer sterke - Rainn Wilson moet komen. Samen met Elijah Wood zorgt hij voor wat sjeu in dit verder kleurloze en ietwat rommelige geheel. Qua actie en gore is het gebrek aan budget duidelijk merkbaar, hetgeen de film soms goedkoop doet ogen.

Redelijk.

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Film met redelijk geslaagde humor en minder geslaagde zombie horror.

De gore is rijkelijk aanwezig, maar oogt (expres) erg goedkoop en heeft duidelijk een komische intentie. De overdreven bloederige effecten werken inderdaad even op de lachspieren, maar dat effect is snel uitgewerkt en is daarna eigenlijk alleen maar voorspelbaar en vervelend.

De basisschool als setting voor de uitbraak van het virus, levert een hoop gillende en krijsende kindertjes op. Niet leuk.

De volwassen personages zijn wel leuk. Overdreven wereldvreemd, grof en grappig in woord en gebaar. Die humor werkt goed. Dezelfde personages in een andersoortige setting, zou waarschijnlijk leuker hebben uitgepakt.

Hier had zooooo veel meer in kunnen zitten! Het wordt helaas nergens eng, spannend of leuk. Het kabbelt maar een beetje voort. Jammer...

2*

Zeer flauwe film. Geen leuke grappen. Geen leuke personages. Geen mooie special effects. Wel veel irritant geschreeuw.

Aardige film waarin een meisje besmet raakt met een virus als ze een verkeerd stukje kip eet. Een horrorkomedie met een soort van zombiekinderen. Flink over de top, zowel qua humor als qua bloedvergieten. Wellicht niet echt origineel en soms wat chaotisch in beeld gebracht, maar wel vermakelijk. Van de cast is Rainn Wilson het best op zijn plek hier.

Af en toe grappig maar vooral slap. Het idee en de cast zou een vermakelijk film voort moeten kunnen brengen, maar het blijft erg braaf en voorspelbaar. De 'twist' dat kinderen het op de leraren gemunt hebben is even grappig, maar daar kan de film niet op voort blijven borduren, wat het helaas wel doet.

Leuke film, maar hier had zo veel meer ingezeten. De film herhaalt zichzelf te vaak en brengt te weinig actie/horror om echt te blijven boeien tot het eind. De cast is prima, maar lijkt zich in te houden waardoor het allemaal erg braaf blijft. De vette knipoog / kritiek naar de onderwijscultuur en de af en toe geslaagde grappen zorgen ervoor dat de film wel een dikke voldoende is. Helaas eindigt de film met een wel erg abrupt en afgeraffeld slotakkoord. Al met al; 3 sterren.

Leuk, alhoewel deze film nergens bovenuit steekt. Vooral behoorlijk bloederig (ik snap niet dat ik deze film in de winkel voor 12 jaar en ouder zag staan) en vooral flink over de top. Qua humor is het eveneens leuk, alhoewel de grappen niet altijd sterk zijn. Het was vooral de verwijzing naar Elijah Wood die Hobbit naar zich toe geslingerd kreeg wat leuk was. Het grote minpunt van deze film was het afgeraffelde, belabberde open einde.

Mwa.

Opzicht nog wel een vrij redelijke horror. Leuk idee, dat dit keer de kinderen in zombies veranderen. Dat geeft de film weer extra punten op en creëert ook een aantal verrassend komische scenes. Wel vrij ongeloofwaardig, zoals die kinderen voor transformatie doen.

De film mist alleen wel de gore, en daar kunnen meerdere mensen het wel met me eens zijn. Het idee is wel leuk en er zitten zeker een aantal leuke scenes in met die zombie kinderen. Elijah Wood is een beetje een eng mannetje geworden, maar was wel te pruimen.

Humor was soms wat te flauw en gore ontbreekt echt wel een beetje. Al is dat moment waarop de directeur opgegeten wordt op het schoolplein een klein hoogtepuntje. Voor de rest een vrij vlotte horror/komedie. Zo slecht als het gemiddelde vond ik hem niet, maar had op een aantal punten wat beter gekund ja.

Erg leuk.

Vlotte horror comedy die de verwachting aardig overstijgt. Komt vooral omdat ik al een jaar of 10 stevig zombie-moe ben, de zoveelste zombie parodie leek me dan ook niet meteen het leukste gegeven. Maar op basis van enkele acteurs toch maar een kans gegeven. Terecht zo bleek.

Woods blijft een vreselijk acteur, dat wel, maar als je hem ergens als producer ziet staan is de kans toch groot dat de film er positief uitspringt. Hij heeft best oog voor wat aparter genrewerk, dat hij dan on-camera redelijk onuitstaanbaar is nemen we er maar bij. Wilson doet het een stuk beter, maar ook de rest van de cast is meer dan behoorlijk.

Verder leuk om "de ziekte" enkel onder kinderen te houden. Nogal een heilig huisje daar in Amerika, dus wanneer Wilson als een gek de Irréversible scene begint na te spelen op een kind is het toch best lachen. Dat de gore veelal buiten beeld blijft is niet zo vreemd, deze film poogt dan ook geen Braindead te zijn. Had het nog wel beter kunnen maken, maar storend vond ik het niet.

Eerste 20 minuten zijn wel veruit het best, daarna is de humor net iets minder slim en verrassend. Maar de film verliest weinig tot niks aan tempo, het duurt niet te lang en het blijft ook wel grappig. Erg amusant tussendoortje dus, jammer genoeg weinig verrassend dat het gemiddelde hier weer veel te laag uitvalt.

3.5*

Af en toe wat geinige gore, een prima eerste scène (lekker vlot en ideeënrijk), een kind dat tot moes wordt geslagen als humoristisch hoogtepunt en een enkele scène die eruit springt (met dat driewielertje en die muziek was best oké). Maar verder erg saai, nooit echt leuk en al die scènes tussen de gore in zijn statisch geschoten en halen elke vorm van tempo of spanning eruit. En dat is het grootste deel van de film.1,5*.

Voor de hand liggende, grotendeels gemakzuchtige horrorkomedie, geschreven door Leigh Whannell (Upgrade, The Invisible Man), die hier tevens een flinke bijrol heeft. Het is niet één van zijn betere scripts. De film begint evenwel best oké, met veel rake grappen en een leuke introductie van de personages, maar al snel loopt de boel vast in nogal overdreven en dik aangezette toestanden. Vervolgens komt het niet meer goed.

“I blame rap music.”

Eigenlijk een vrij verrassende zit deze film. Niet omdat hij zo goed is maar meer omdat ik niet had verwacht deze toch nog te gaan kijken. Ik heb het wel gedaan, en helaas viel hij me toch al wat tegen zoals ik had verwacht. Het is meer dat ik helemaal niks met kinderen heb en ze echt niet kan uitstaan, zelfs in films vind ik ze vaak irritant, dus een film kijken wat draait om kinderen had ik nooit gedacht om te doen maar, aangezien het zombiekinderen waren maakte ik al gauw wel een uitzondering.

De film kende vooral een leuke volwassen cast, met een toch wel bescheiden maar vermakelijke rol van ‘Elijah Wood’ als ‘Clint’. ‘Clint’ is een amateuristische schrijver die op punt staat zijn eerste boek uit te brengen en is druk bezig met het afmaken van zijn verhaal. ‘Clint’ valt in op een school waar hij moet werken om daarna weer aan zijn boek te kunnen schrijven. Hier ontmoet hij ‘Lucy’. ‘Lucy’ word gespeeld door ‘Alison Pill’, best een knappe meid. En daarna ontmoet hij haar vriendje ‘Wade’, gespeeld door ‘Rainn Wilson’ die ik vooral ken van de geweldige komiek serie ‘The Office’.

Het verhaal is wel redelijk, maar erg simpel. Een geïnfecteerde kip nugget komt aan bij kinderen waarna deze ziek worden en veranderen in zombies. De infectie lijkt alleen op kinderen aan te slaan en volwassenen krijgen hier alleen een kleine griep van, je moet na je puberteit zitten. Gedreven te overleven op vleesetende kleuters zetten het groepje leraren alles op alles om te vluchten uit het school gebouw. Dit gaat niet gemakkelijk en er word geneigd naar saaie ‘grappige’ scenes.

Qua gore was de film aardig op dreef. Los hangende kaken, uitpuilende darmen en veel bloed was zeker aanwezig. Helaas vond ik het verhaal niet zo heel boeiend en het concept is redelijk, niets interessants. De kleuters staan me niet echt aan en de film is toch helaas slechter uit gevallen dan gehoopt. De humor slaat nergens aan, en er word dramatisch gezocht naar leuke scenes die eigenlijk nergens echt verwerkt zijn. Geen geslaagde zit, waar ik mijn concentratie (zelfs met zo’n kleine tijdsduur) kwijt raakte.

Enigzins wat ik wel leuk vond is dat ‘Jonathan Milott’ en ‘Cary Murnion’ er nu en dan wat kleine details in hebben verwerkt. Zo gaat alles naar de ‘kip’. Zo zien we een slachthuis in het begin, en het maken van kip nuggets. Of ‘Clint’ die gaat zitten op een stoel waar een kip op gedrukt staat en wanneer ze een andere stad binnen rijden waarvan ik de naam zo snel even kwijt bent stond heel leuk onder:

“At least we are not Fort Chicken!”

Oja, en natuurlijk het stadje wat ‘Fort Chicken’ heet. Ja, geinig detailtje maar dat redt de film verder helaas niet.

2.0*

Wilde zo hard dat deze beter was.

Cooties is veel comedy, weinig horror.

De eerste helft is erg geslaagd met een goede cast, fijn tempo en veel goede grappen.

Tweede helft is herhalender, minder interessant en de scènes ‘s nachts zien er niet goed uit.

Het enige wat me toen bleef boeien was het zien van de kinderen die in elkaar geslagen werden. (Mijn god, dit klinkt zo fout.)

Na het einde had ik het gevoel geen volledige film gezien te hebben.

Leuke cast, gekke premise, een Leigh Whannell die me meermaals hardop deed lachen. Jammer genoeg niet voldoende om een hele film te boeien.

2,5*