Deep End (1970)

Prachtige film over een puber die in een badhuis gaat werken en door mooie collega Asher zijn sexualiteit ontdekt. Dit is na het geweldige The shout mijn 2e Skolimowski, en ik moet zeggen dat ook deze fantastisch is. Zwaar onderschatte regisseur dus volgens mij, en erg jammer dat deze geen DVD-release heeft. 4,5/5

Mike, een introverte jongen tussen puberteit en adolescentie, heeft zijn school beëindigd. Omdat hij geen ander werk niet kan vinden neemt hij een baan als bediende in een badhuis in de voorsteden van Londen. Daar ontmoet hij de aantrekkelijke roodharige Susan die wat ouder is, verloofd en er als minnaar één van zijn oud-leraren op nahoudt. Hij wordt verliefd op haar, maar zij plaagt hem en doet Susan’s verloofde en minnaar de duivel aan zoveel hij kan. In zijn emotionele onrijpheid worstelt hij met haar afwijzingen tolerante levensstijl. Op een dag gaan Mike en Susan toch samen naar het besneeuwde park en verliest zij de briljant van haar ring. Na veel moeite kan Mike het steentje toch vinden. Hij dreigt de briljant in te slikken. Uiteindelijk vrijt Susan toch één keer met hem, maar als ze weggaat probeert hij haar tegen te houden door een zware lamp achterna te zwaaien en kwetst haar dodelijk...
Dit melodrama wordt gepoëtiseerd door het gebruik van kleuren: gore tinten tegen fel oranje, rood de kleur van verf en bloed maar ook van het haar van de mooie Susan.
De film is een mengsel van symboliek en realisme, vreemd humor en tederheid. Inderdaad een prent die een DVD-release verdient. Van mij krijgt hij ook 4,5/5

Ik las in het begeleidende stukje op de IFFR (waar de film te zien is in de komende editie) pagina dat er muziek van Can inzit. Briljant! Staat inderdaad op de CD Soundtracks van Can, maar ik had bij het in mijn rooster opnemen van deze titel daar helemaal niet bij stil gestaan natuurlijk. Dubbele voorpret, veel zin in!

Klopt ja, fragmenten uit het geweldige, kwartierlange Mother Sky worden zeer effectief gebruikt in de film. Flinke verrassing dat de film daar wordt vertoond. Super dat het oeuvre van deze onderbelichte regisseur dit jaar vertoond wordt in Rotterdam! Maakt een reisje naar Rotterdam weer aantrekkelijk, want ik zou deze graag eens op groot scherm zien.

Was toch niet zo kapot van de film. Wel erg vermakelijk, snelle ontwikkelingen en een leuk tijdsbeeld, maar heel diepgravend was het niet en de pikante humor was toch een beetje van "o-la-la". Mike moest 15 jaar zijn, maar af en toe gedroeg-ie zich redelijk doortastend en af en toe echt als een jochie. Beetje merkwaardig.

De hand van Skolimowski was minder aanwezig dan in ander werk, tenminste als het gaat om de visuele grappen en andere technische foefjes. Alleen een kano-er in het zwembad deed er even aan denken. De film deed me erg denken aan een van Coppola's eerste films "You're a Big Boy Now". Ook zo'n adolescenten film.

Leuk dat de Can muziek erin zat en ik had zelfs het idee dat Malcolm Mooney ook nog door beeld liep op een gegeven moment.

Zal proberen er nog iets over te lezen, wellicht helpt mij dat wat om het te duiden.

Toch met een halfje verhoogd. Het zeer oorspronkelijke sfeertje dat de film had blijft toch wel hangen en was toch ook wel erg fris en fijn.

Kind van z'n tijd. Kijk in het hoofd van een adolescente jongen die nergens echt van de grond lijkt te komen en zo af en toe wat aardige scenes bevat, maar me nergens echt mee wist te krijgen. Ligt grotendeels aan het enorm stroeve acteerwerk en filmerij. Riekte vaak naar amateurisme, maar droeg dan ook weer een aparte smeer met zich mee..

Deep End is de eerste Engelstalige film van de Poolse regisseur Jerzy Skolimowski. En deze film is tevens zijn bekendste en volgens veel mensen zijn beste werk. Ik had hoge verwachtingen over zijn regiewerk, maar die kwaliteiten vond ik in deze film niet zo goed uit de verf komen.

Mike van 15 wordt aangesteld als badmeester en wordt verliefd op zijn collega die ouder, maar zeer knap is. Dit ontluikt zijn seksualiteit en in het Britse klimaat van die tijd is dat niet gemakkelijk voor een jongen van 15. Mike lijkt echter totaal niet op een jongen van 15 en dat doet afbreuk aan de symboliek die het moet overbrengen.

Jammer, want het verhaal is best leuk. Stroef acteerwerk en een niet al te geloofwaardige cast dragen hier zeker niet aan bij.

Toen ik deze film voor het eerst zag was ik net iets ouder dan Mike...Inmiddels al weer wat ouder dan Susan.

Als er één thema is dat bij mij altijd goede scores oplevert is het obsessies.

Hier gaat het om een obsessie die de 15-jarige Mike heeft voor zijn oudere collega Susan.

En dat is de woeste puber versus de mannen wiens liefde zij wel beantwoordt en een obsessie van de regisseur met de kleur rood.

Yep "Quadrophenia" meets "Marnie".

Meesterwerkje.

Bij de tijd als ik ben, vond ik net dit berichtje op het net:

Bavaria continues with Skolimowski's masterpiece 'Deep End' restoration series of film jewels

Munich/Cannes May 14th, 2009. Following the resounding success of the restoration of Rainer Werner Fassbinder's 'Berlin Alexanderplatz: Remastered', Bavaria Film International is thrilled to embark on its next meticulous restoration project: the much acclaimed 'Deep End', Jerzy Skolimowski's second English-language film. Highly profiled while in competition at the Venice International Film Festival in 1970, 'Deep End' followed of a wave of enthusiastic critical reactions. The success story went on to theatrical releases in the UK, the US, Italy, Germany and many other

territories in the 70s. After being "lost" in the vaults for several decades, 'Deep End' will finally be available as a premiere to the Home Video market in a fully HD restored version with never-seen-before exclusive bonus features. 'Deep End' is a hauntingly disturbing love story that starts on a light note but gradually builds to a tragic climax. Like Antonioni's "Blow-Up" or Polanski's "Repulsion", 'Deep End' captures the sense of impending dread and spiritual breakdown in Swinging London at the end of the 1960s. The story of obsessive teenage love has a terrific soundtrack provided by singer-songwriter Cat Stevens and seminal German band Can.

Benieuwd of de release inmiddels nabij is...

Laatste nieuws is dat BFI 'm rond juni uitbrengt, maar dat Criterion zich er ook mee is gaan bemoeien en 'm zo goed als zeker ook uit gaat brengen.

bron: criterionforum.org

18 juli (Prachtige cover trouwens!)

Productbeschrijving:

The Swinging Sixties are over and the long, grey morning after has only just begun. But there are still eye-opening new experiences in store for wet-behind-the-ears teenager Mike (John Moulder-Brown) when he takes a job at a rundown London swimming baths. After one of its more mature visitors steamily attempts to take advantage (Diana Dors, in a superb cameo), he gradually wises up to find himself adrift with an increasingly obsessive interest in sassy, self-assured, co-worker Susan (played by a seductive Jane Asher). Giddily he follows her into the grimy underbelly of Soho for a long dark night of the soul -- soundtracked with great intensity by legendary Krautrock band Can. Will Mike sabotage Susan's relationship with her fiancé and get together with her instead?

Jerzy Skolimowski's compelling, darkly poetic portrait of Britain in an era of uncertainty and changing sexual mores now makes a long overdue return to the screen in a beautiful new digital restoration with extensive bonus features.

ExtraFeatures:

Dual Format Edition: includes both the Blu-ray and the DVD of the film and the extras

New High Definition restoration

Starting Out: The Making of Deep End (2011, 73 mins): an in-depth documentary about the making of the film, featuring interviews with Jerzy Skolimowski, Jane Asher, John Moulder Brown, and principle crew

Deep End: The Deleted Scenes (2011, 8 mins): featurette about sequences removed from the film

Careless Love (Francine Winham, 1977, 10 mins): Rare and disturbing tale in which a woman (Jane Asher) takes drastic actions to keep the affections of the man she loves.

Illustrated booklet featuring new sleevenote essay by David Thompson

En de Duitsers doen er nog een schepje bovenop qua expliciteit.

Krijgt een nieuwe biosrelease hoorde ik. Niet mis.

vanaf 14 juli a.s.

Hoeveel kopieën en in welke steden gaat 'ie in premiere?

Vanaf 14 juli 2011 te zien in:

Amsterdam (Eye Film Instituut - Filmmuseum)

Den Haag (Filmhuis Den Haag)

Groningen (Forum-Images)

Eindhoven (Plaza Futura)

en vanaf 4 augustus in Utrecht ('t Hoogt)

Ik heb de film, net gezien in het filmhuis Den Haag.

Best wel een aardige film alhoewel het verhaal flinterdun is zit er toch voldoende actie en spanning in het geheel om te blijven boeien.

Het badhuis/zwembad staat volgens mij niet in een sjeike buurt zoals in de beschrijving. De bezoekers maar ook het badhuis zelf zijn nauwelijks sjeik te noemen.

Gister gezien in het Filmmuseum en het was wel een redelijke film. Beetje aan de saaie kant. Wel vond ik het acteerwerk leuk gedaan en Engeland was in 1971 toch wel moderner dan verwacht. Ook veel prikkelende scenes zitten erin en de voorkomende dames zagen er voor die tijd ook erg sexy uit en het had zo zijn bizarre momentjes. De 15 jarige Mike word wel goed neergezet maar is een echte zenuwenlijer. Die Susan vond ik wel stoer overgens. Ook die badmeester was een viezerik.

Maar redelijke Engelse film. Niet meer, niet minder.

3,0*

Ik had van deze film namelijk veel verwacht en daarom ben ik speciaal voor deze film afgereist naar 't Hoogt in Utrecht omdat "Deep End" niet in Arthouse Lux in Nijmegen vertoond zou worden. Toch zijn mijn hoge verwachtingen niet helemaal uitgekomen. Soms vond ik de film wat aan de saaie kant en het verhaal vond ik nu ook niet bepaald je van het. Die jonge knul trouwens werkte mij af en toe danig op de zenuwen. Ik vond hem een verschrikkelijk irritant ventje. Deze film moest het van mij daarom ook helemaal hebben van de wonderschone Susan, het mooie laat jaren zestig sfeertje, de uitstekende soundtrack (van Can o.a.) en het dramatische maar niettemin uitstekende einde. Een happy end had afbreuk gedaan aan deze verder redelijke film. Ik ben daarom ook blij dat ik hem eindelijk gezien heb want of deze film ook op DVD zal verschijnen, dat moeten we nog maar eens afwachten.

3,5*

Deze week is Deep End, de prachtig gerestaureerde klassieker van Jerzy Skolimowski, voor het laatst te zien in Cineville.

Vijf redenen om alsnog een sprong in het diepe te wagen.

Goeie film waarin een jongen gaat werken in een zwembad en een fixatie ontwikkelt voor zijn iets oudere vrouwelijke collega. De film zet een mooi tijdsbeeld neer van het London eind jaren '60. Mede door de licht absurde humor laat het verloop zich niet voorspellen, waarbij het einde juist nog beter uitkomt. Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Eigenzinnige film die anno 2012 nog prima overkomt. Het kleurgebruik valt erg op en de bijzondere verschijning van Asher is ook prettig voor het oog.

Af en toe is het wel lastig om het gedrag van de jongen in de hoofdrol te volgen, wat lichtjes irriterend werkt. Dat was helaas wel een smetje op de verder interessante film.

3,0*

Fascinerende en bij momenten wrange film over een obessieve liefde van een 15-jarige jongen voor een iets oudere vrouw. Schitterende soundtrack en fantastische sfeerschepping van de jaren '60 en het preutse karakter van de toenmalige Britse samenleving.

Zeer sfeervolle sixties impressie. Dromerig geschoten, de grauwe exterieuren, de kleurrijke interieuren, de idyllische Jane Asher, het grijpende minimalistische narratief en het badhuis setting is fundering genoeg voor een hele enerverende ervaring. Vooral de speelsigheid van Asher werkt mee maar heel de dromerige vibe in het badhuis werkt gewoon zeer goed.

Al begint het saboteren van Mike nog wel even te slepen maar Skolimowski voelt dat goed aan en zet dan ook niet al te lang meer door. Af en toe is er toch wel een zeer verrassende pikante lading te vinden hierin. Het slot is dan het einde zoals je hoopt dat het krijgt. Zeer prettig en een erg solide blu-ray release.

Deep End

BFI Flipside #19

Wauw, een nogal moeilijke film bij de eerste kijkbeurt; het moet nog allemaal een beetje me bezinken. Het is het Britse regie-debuut voor Jerzy Skolimowski maar wel heel erg apart.

Maar het is zeker geen slechte film. Op het begin is het allemaal maar een beetje onduidelijk. Cinematografisch zag het er allemaal fraai uit (die shots van dat bloed in de opening en de vormgeving van het deprimerende binnenzwembad), maar voor de rest leek het een beetje kitsch op een bepaalde manier. Ook vond ik dat het geluid totaal niet naturel overkwam. Het leek af en toe zelfs nagesynchroniseerd, terwijl dat volgens mij niet zo was.

Maar op begeven moment komt de film tot een punt dat het een en ander wel duidelijk komt. Het is een film over seksualiteit en obsessief gedrag daaromheen. Mike is meteen verliefd op de (prachtige) Sue (die me af en toe een beetje deed denken aan Catherine Deneuve). Het probleem is dat de liefde niet wederzijds is, en deze film stelt op geweldige manier samen hoe de gevolgen daarvoor kunnen zijn. De mooiste scènes zijn de fantasietjes van Mike wanneer hij onderwater naakt ligt met Sue. Natuurlijk prachtig, maar de donkere belichting geeft het iets surrealistisch. Het einde vat samen dat iemands droom die niet wederzijds is voor hem een nachtmerrie kan worden: Sue overlijdt door een harde klap van de lamp. De fantasie wordt werkelijkheid, maar niet zoals het bedoeld is. Geweldig neergezet!

Deep End is nog niet helemaal tot mij doorgedrongen, maar wel een heel bijzondere en mooi gemaakte film met interessante thema's.
*4,0

Draait zondag 29 maart in Middelburg.

Erg lekkere film dit, met een apart maar fijn sfeertje. Er gebeurt niet altijd even veel, maar het is toch continu boeiend en af en toe heeft het iets surrealistisch over zich heen hangen.

De obsessie in Deep End wordt goed neergezet. John Moulder-Brown doet het aardig, maar de show wordt natuurlijk gestolen door Jane Asher, een geweldige verschijning, die niet eens zoveel hoeft te doen om geloofwaardig iemand neer te zetten, waar je door geobsedeerd zou raken als vijftienjarige jongen.

De kleuren zijn warm, de regie is fijn, de humor is alleraardigst, maar het is vooral het enorm sterke einde dat indruk weet te maken. Misschien nogal tragisch, maar ik vond dat zeer goed passen als afsluiting. Mooie film dus, ik kan niet anders zeggen.

4,0*

Hoewel grotendeels gedraaid in München schetst Deep End een beeld van Swinging London in de late jaren zestig, het tijdperk van de seksuele revolutie, mods en discotheken.

De vijftienjarige Mike (John Moulder Brown) is streng en conservatief opgevoed. In het zwembad wordt hij geconfronteerd met de roodharige Susan (Jane Asher), vrijgevochten en promiscu. Z'n val in het water is een doop. Geobsedeerd staart hij naar Susan als een voyeur, met wat feministe Laura Mulvey the male gaze noemt. Hij respecteert haar niet als een persoon, maar ziet haar als een object, een fetisj. Een visueel hoogtepunt is wanneer hij haar levensgrote, kartonnen afbeelding liefkoost in het zwembad. Hij wil z'n fetisj bezitten, macht over haar hebben. Wanneer hij eindelijk de kans krijgt de liefde met haar te bedrijven, is hij impotent. Uit gefrustreerde woede doodt hij haar - wellicht onbedoeld - en verlaagt hij zich tot necrofilie.

Skolimowski gebruikt felle, contrasterende, vooral primaire kleuren: rood, geel, blauw, groen. Het rood springt eruit als symbool van passie. De rode verf is een voorafspiegeling van het bloed.

Rougette Jane Asher was een stijlicoon van Swinging London. Haar Susan is ongeremd maar onbereikbaar en manipulatief. Niemand kan haar bezitten. Haar machtsspelletjes gaan ver, en zullen tot haar ondergang leiden. Haar opvattingen over vrije liefde en vrouwelijke onafhankelijkheid hebben niet naar langdurig geluk geleid.

Diana Dors, een van de allitererende blonde sekssymbolen in de jaren vijftig, was niet bang om een pathetische nymfomane te spelen. Mikes beeld van liefde raakt zo verknipt dat hij z'n enige kans op een min of meer normale relatie met iemand van z'n leeftijd, Kathy, laat liggen.

Deep End toont de voor- en nadelen van een veranderende moraal, onderzoekt de strijd tussen de seksen en z'n psychologische gevolgen, en dompelt de kijker onder in een bad met felle kleuren.

Ik kende Jane Asher enkel als de jarenlange ex-vriendin van Paul McCarthy. In deze onderhoudende film over de seksuele bewustwording van een tiener, laat Asher zien dat ze er niet alleen goed uitziet maar ook nog best aardig kan acteren. In John Moulder-Brown treft ze een volwaardige tegenspeler. Het dramatische einde heb ik niet zien aankomen. Ik vind het ook niet echt passen bij de gemoedelijke rest van de film, maar ja, daar is het film voor.