Deep End (1970)

Prachtige film over een puber die in een badhuis gaat werken en door mooie collega Asher zijn sexualiteit ontdekt. Dit is na het geweldige The shout mijn 2e Skolimowski, en ik moet zeggen dat ook deze fantastisch is. Zwaar onderschatte regisseur dus volgens mij, en erg jammer dat deze geen DVD-release heeft. 4,5/5

Mike, een introverte jongen tussen puberteit en adolescentie, heeft zijn school beëindigd. Omdat hij geen ander werk niet kan vinden neemt hij een baan als bediende in een badhuis in de voorsteden van Londen. Daar ontmoet hij de aantrekkelijke roodharige Susan die wat ouder is, verloofd en er als minnaar één van zijn oud-leraren op nahoudt. Hij wordt verliefd op haar, maar zij plaagt hem en doet Susan’s verloofde en minnaar de duivel aan zoveel hij kan. In zijn emotionele onrijpheid worstelt hij met haar afwijzingen tolerante levensstijl. Op een dag gaan Mike en Susan toch samen naar het besneeuwde park en verliest zij de briljant van haar ring. Na veel moeite kan Mike het steentje toch vinden. Hij dreigt de briljant in te slikken. Uiteindelijk vrijt Susan toch één keer met hem, maar als ze weggaat probeert hij haar tegen te houden door een zware lamp achterna te zwaaien en kwetst haar dodelijk...
Dit melodrama wordt gepoëtiseerd door het gebruik van kleuren: gore tinten tegen fel oranje, rood de kleur van verf en bloed maar ook van het haar van de mooie Susan.
De film is een mengsel van symboliek en realisme, vreemd humor en tederheid. Inderdaad een prent die een DVD-release verdient. Van mij krijgt hij ook 4,5/5

Deep End is de eerste Engelstalige film van de Poolse regisseur Jerzy Skolimowski. En deze film is tevens zijn bekendste en volgens veel mensen zijn beste werk. Ik had hoge verwachtingen over zijn regiewerk, maar die kwaliteiten vond ik in deze film niet zo goed uit de verf komen.

Mike van 15 wordt aangesteld als badmeester en wordt verliefd op zijn collega die ouder, maar zeer knap is. Dit ontluikt zijn seksualiteit en in het Britse klimaat van die tijd is dat niet gemakkelijk voor een jongen van 15. Mike lijkt echter totaal niet op een jongen van 15 en dat doet afbreuk aan de symboliek die het moet overbrengen.

Jammer, want het verhaal is best leuk. Stroef acteerwerk en een niet al te geloofwaardige cast dragen hier zeker niet aan bij.

Toen ik deze film voor het eerst zag was ik net iets ouder dan Mike...Inmiddels al weer wat ouder dan Susan.

Als er één thema is dat bij mij altijd goede scores oplevert is het obsessies.

Hier gaat het om een obsessie die de 15-jarige Mike heeft voor zijn oudere collega Susan.

En dat is de woeste puber versus de mannen wiens liefde zij wel beantwoordt en een obsessie van de regisseur met de kleur rood.

Yep "Quadrophenia" meets "Marnie".

Meesterwerkje.

Gister gezien in het Filmmuseum en het was wel een redelijke film. Beetje aan de saaie kant. Wel vond ik het acteerwerk leuk gedaan en Engeland was in 1971 toch wel moderner dan verwacht. Ook veel prikkelende scenes zitten erin en de voorkomende dames zagen er voor die tijd ook erg sexy uit en het had zo zijn bizarre momentjes. De 15 jarige Mike word wel goed neergezet maar is een echte zenuwenlijer. Die Susan vond ik wel stoer overgens. Ook die badmeester was een viezerik.

Maar redelijke Engelse film. Niet meer, niet minder.

3,0*

Ik had van deze film namelijk veel verwacht en daarom ben ik speciaal voor deze film afgereist naar 't Hoogt in Utrecht omdat "Deep End" niet in Arthouse Lux in Nijmegen vertoond zou worden. Toch zijn mijn hoge verwachtingen niet helemaal uitgekomen. Soms vond ik de film wat aan de saaie kant en het verhaal vond ik nu ook niet bepaald je van het. Die jonge knul trouwens werkte mij af en toe danig op de zenuwen. Ik vond hem een verschrikkelijk irritant ventje. Deze film moest het van mij daarom ook helemaal hebben van de wonderschone Susan, het mooie laat jaren zestig sfeertje, de uitstekende soundtrack (van Can o.a.) en het dramatische maar niettemin uitstekende einde. Een happy end had afbreuk gedaan aan deze verder redelijke film. Ik ben daarom ook blij dat ik hem eindelijk gezien heb want of deze film ook op DVD zal verschijnen, dat moeten we nog maar eens afwachten.

3,5*

Goeie film waarin een jongen gaat werken in een zwembad en een fixatie ontwikkelt voor zijn iets oudere vrouwelijke collega. De film zet een mooi tijdsbeeld neer van het London eind jaren '60. Mede door de licht absurde humor laat het verloop zich niet voorspellen, waarbij het einde juist nog beter uitkomt. Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Eigenzinnige film die anno 2012 nog prima overkomt. Het kleurgebruik valt erg op en de bijzondere verschijning van Asher is ook prettig voor het oog.

Af en toe is het wel lastig om het gedrag van de jongen in de hoofdrol te volgen, wat lichtjes irriterend werkt. Dat was helaas wel een smetje op de verder interessante film.

3,0*

Zeer sfeervolle sixties impressie. Dromerig geschoten, de grauwe exterieuren, de kleurrijke interieuren, de idyllische Jane Asher, het grijpende minimalistische narratief en het badhuis setting is fundering genoeg voor een hele enerverende ervaring. Vooral de speelsigheid van Asher werkt mee maar heel de dromerige vibe in het badhuis werkt gewoon zeer goed.

Al begint het saboteren van Mike nog wel even te slepen maar Skolimowski voelt dat goed aan en zet dan ook niet al te lang meer door. Af en toe is er toch wel een zeer verrassende pikante lading te vinden hierin. Het slot is dan het einde zoals je hoopt dat het krijgt. Zeer prettig en een erg solide blu-ray release.

Erg lekkere film dit, met een apart maar fijn sfeertje. Er gebeurt niet altijd even veel, maar het is toch continu boeiend en af en toe heeft het iets surrealistisch over zich heen hangen.

De obsessie in Deep End wordt goed neergezet. John Moulder-Brown doet het aardig, maar de show wordt natuurlijk gestolen door Jane Asher, een geweldige verschijning, die niet eens zoveel hoeft te doen om geloofwaardig iemand neer te zetten, waar je door geobsedeerd zou raken als vijftienjarige jongen.

De kleuren zijn warm, de regie is fijn, de humor is alleraardigst, maar het is vooral het enorm sterke einde dat indruk weet te maken. Misschien nogal tragisch, maar ik vond dat zeer goed passen als afsluiting. Mooie film dus, ik kan niet anders zeggen.

4,0*

Hoewel grotendeels gedraaid in München schetst Deep End een beeld van Swinging London in de late jaren zestig, het tijdperk van de seksuele revolutie, mods en discotheken.

De vijftienjarige Mike (John Moulder Brown) is streng en conservatief opgevoed. In het zwembad wordt hij geconfronteerd met de roodharige Susan (Jane Asher), vrijgevochten en promiscu. Z'n val in het water is een doop. Geobsedeerd staart hij naar Susan als een voyeur, met wat feministe Laura Mulvey the male gaze noemt. Hij respecteert haar niet als een persoon, maar ziet haar als een object, een fetisj. Een visueel hoogtepunt is wanneer hij haar levensgrote, kartonnen afbeelding liefkoost in het zwembad. Hij wil z'n fetisj bezitten, macht over haar hebben. Wanneer hij eindelijk de kans krijgt de liefde met haar te bedrijven, is hij impotent. Uit gefrustreerde woede doodt hij haar - wellicht onbedoeld - en verlaagt hij zich tot necrofilie.

Skolimowski gebruikt felle, contrasterende, vooral primaire kleuren: rood, geel, blauw, groen. Het rood springt eruit als symbool van passie. De rode verf is een voorafspiegeling van het bloed.

Rougette Jane Asher was een stijlicoon van Swinging London. Haar Susan is ongeremd maar onbereikbaar en manipulatief. Niemand kan haar bezitten. Haar machtsspelletjes gaan ver, en zullen tot haar ondergang leiden. Haar opvattingen over vrije liefde en vrouwelijke onafhankelijkheid hebben niet naar langdurig geluk geleid.

Diana Dors, een van de allitererende blonde sekssymbolen in de jaren vijftig, was niet bang om een pathetische nymfomane te spelen. Mikes beeld van liefde raakt zo verknipt dat hij z'n enige kans op een min of meer normale relatie met iemand van z'n leeftijd, Kathy, laat liggen.

Deep End toont de voor- en nadelen van een veranderende moraal, onderzoekt de strijd tussen de seksen en z'n psychologische gevolgen, en dompelt de kijker onder in een bad met felle kleuren.

Ik kende Jane Asher enkel als de jarenlange ex-vriendin van Paul McCarthy. In deze onderhoudende film over de seksuele bewustwording van een tiener, laat Asher zien dat ze er niet alleen goed uitziet maar ook nog best aardig kan acteren. In John Moulder-Brown treft ze een volwaardige tegenspeler. Het dramatische einde heb ik niet zien aankomen. Ik vind het ook niet echt passen bij de gemoedelijke rest van de film, maar ja, daar is het film voor.

De Poolse regisseur Jerzy Skolimowski werkte in zijn vaderland samen met Polanski, maar de 'coming-of-age-sex-tragi-comedy' 'Deep End' werd geproduceerd in Engeland en grotendeels opgenomen in Duitsland. Ingewikkeld. Dat geldt niet voor dit flamboyant gefilmde verhaal dat zich afspeelt in een openbaar zwembad en dat oogt als een light-versie van Godard of Truffaut.

Film uit de minirok-panty-tijd, ook de tijd waarin cineasten (zeker uit Groot-Brittanië) "uit het leven gegrepen"-films brachten en gedurfder omgingen met onderwerpen zoals sexualiteit ( hier, het drinkgeld in het badhuis, mits wat bijzondere welwillendheid tov de klant, de open/intieme gesprekken, de revuescènes, het slot in het zwembad...).
Evenwel, film kon in het eerste gedeelte niet zo erg bekoren, wat oppervlakking en inhoudloos luchtig, maar wanneer de obsessie van Mike voor Shannon echt wordt uitgespeeld, valt er heel wat moois en expressief te beleven. Camerawerk en karaktertekening zijn subliem in de metroscène met de prachtige, afstandelijke koppen van de omstaanders, de ijdeltuitige Shannon die liefdeloos haar ring boven alles plaatst en ook wanneer Shannon de "Don Juan voor jonge bakvissen" uitscheldt, evenals de dramatische slotscène, beleven we toch impressionante cinema.

Fijne film. Leuke jaren zeventig sfeer, mooi kleurgebruik en een prachtige Jane Asher die een aantrekkelijk personage speelt. Ik kan Mike’s interesse in haar begrijpen, die overtuigend gespeeld wordt door John Moulder-Brown. Een meevoerend verhaal met fijne gekkigheid, en niet te schunnig, wat mij betreft. 4*