Le Dernier Loup (2015)

Interessante (natuur)film over het leven van een groep nomaden in Mongolië, hun 'samenleving' met een roedel wolven, en de broze balans die de nomaden in de natuur proberen te handhaven. De film lijkt soms wat op een documentaire en kent fraaie natuurbeelden. Daartegenover staan de niet altijd diervriendelijke beelden, soms gaat het hard aan toe.

De rode draad binnen de film, een student die voor een pup van een wolf besluit te zorgen, is wat aan de magere kant en zelfs ondergeschikt. Het wordt eigenlijk als smoes gebruikt om de kijker te introduceren in het leven van de nomaden. De echte hoofdrollen zijn weggelegd voor de twee groepen: de nomaden en de wolven. Het belangrijkte wat deze film te bieden heeft vind ik het verrassende kijkje in het leven van de Mongoolse nomaden, hoe zij en de wolven tegenover elkaar staan, en de invloed van de 'beschaving' op hun bestaan.

4* voor het documentaireachtige natuurverhaal, wat voor mijn gevoel omlaag wordt gehaald door het eenvoudige verhaal van de student. Als filmdocu over nomaden en wolven is het boeiend en interessant, puur als film is het net wat minder. Daardoor kom ik net niet op 3,5* uit voor de film als geheel.

Schitterend eerste gedeelte van deze film met adembenemende natuur- en actiebeelden.

Nadien neemt het wat pathetisch verhaal de bovenhand, maar ook dat is genietbaar.

Prima film.

Jean-Jacques Annaud schets met deze prent een bij momenten ontroerend verhaal op een canvas van ronduit prachtige landschappen. De film toont ons hoe Mongoolse nomaden, met respect voor de natuur en al zijn bewoners, proberen te overleven in dit weliswaar prachtige maar woeste landschap. De verhaallijn met de jonge wolf had door Walt Disney kunnen zijn bedacht, maar het wordt nooit overdreven sentiment. Het taaltje (ik vermoed Chinees) is even wennen maar stoort niet, het draagt enkel bij tot de authenticiteit van de film (Dubben in het Engels of het Frans zou het verknoeien). Er werd uiteraard gebruik gemaakt van "specal effects" (de juiste term ontsnapt me) om sommige shots van de wolven in beeld te brengen, maar in de meeste gevallen gaat het om echte dieren. En die zijn gewoon prachtig. Heerlijke cinema.

Verschrikkelijke film ! Hiermee bedoel ik de intense wreedheid in dit hele avontuur waar de mens toch weer eens bewijst dat het wreedste schepsel op aarde kan zijn. Ik heb er eigenlijk weinig woorden voor... vooral de manier waarop een roedel wolven gewoon worden afgeschoten en de welpjes in een zak omhoog worden gegooid. Wel respect voor de gedachtegang van de nomaden die op hun manier willen samenleven met de wolven. Maar helaas zijn er ook mensen die meer en meer willen en de natuur uit evenwicht brengen. Prachtige beelden van de natuur en uiteraard de wolven. In één woord magnifiek. Echt ontroerend of sentimenteel wordt het zelden, want de film biedt een puur, realistisch verhaal verbonden aan een cultuur die de kijker meer afschuw biedt dan sentimenteel gedoe. Al laat deze keiharde scènes je natuurlijk niet onberoerd. Een film die blijft nazinderen. 8,5/10

Jean-Jacques Annaud is toch echt een van mijn favoriete regisseurs geworden. Hij weet de natuur prachtig in beeld te brengen en heeft een erg prettige stijl van filmen. In Wolf Totem speelt de natuur de hoofdrol. De film verteld het verhaal van een Chinese student die in de jaren '60 tijdelijk bij de Mongoolse nomaden moet verblijven. Daar komt hij oog in oog te staan met de eeuwenoude vijand van de nomaden: De wolf. In tegenstelling tot de anderen fascineert de wolf hem. Hij besluit een jong zelf te verzorgen.

Wolf Totem is bijzonder mooi opgenomen. Prachtige landschappen en ook zeer mooie beelden van de wolven. Normaal gesproken worden in films wolfshonden gebruikt, maar Annaud stond erop echte wolven te trainen voor de film. Scènes die niet met echte wolven gefilmd konden worden zijn met opgezette wolven of CGI gedaan. De CGI ziet er zeker niet slecht uit, maar het is wel erg duidelijk dat het niet echt is (wat natuurlijk wel geruststellend is voor sommige scènes). Ik vertrouw erop dat er geen dieren gewond zijn geraakt bij het maken van de film. Het is dubieus omdat het in China is gefilmt (waar ze het niet zo nauw nemen met mensen- en dierenrechten) maar dierentrainer Andrew Simpson en regisseur Annaud durf ik er toch wel op te vertrouwen.

James Horner, die eerder de prachtige soundtrack voor Annaud's Der Name Der Rose maakte, maakt hier wederom een mooie soundtrack. In sommige scènes vond ik de muziek niet helemaal passend, maar er zaten een aantal erg mooie emotionele tracks tussen.

Deze mooie ontroerende film maakt weer eens pijnlijk duidelijk dat de mensheid een plaag op aarde is. Vreselijk om te zien hoe de jonge wolfjes hun dood tegemoet worden geslingerd en wolven worden gedood door die stomme Chinezen. Van de mongolen kan ik het nog enigszins begrijpen, die lijden een nomadisch bestaan, maar die pelsjagers en communisten zijn echt tuig van de ergste soort. Mensen die de film 'niet schokkend genoeg' vinden hebben volgens mij niet dezelfde film gezien. Waar ik me wel in kan vinden is dat de film op sommige punten een beetje te oppervlakkig blijft. Het acteerwerk is ook niet bij iedereen even goed.

Het is al heel wat dat Anaud (die enkele jaren geleden nog verboden was in China te komen door zijn film Seven Years in Tibet) deze film heeft mogen maken in China met enige creatieve vrijheid, dus dat er communistische boodschappen (een mongool verraad de locatie van het meer omdat hij dan een dure radio cadeau krijgt, duidelijk anti-kapitalisme) en verheerlijking van de Chinese overheersing in de film zit, zie ik dan maar door de vingers.

De film deed me trouwens erg denken aan Never Cry Wolf van Disney. Die film gaat over een onderzoeker die in Alaska moet vaststellen of de wolven de met uitsterven bedreigde Kariboes opeten, zodat de VS kan beslissen of ze moeten worden uitgeroeid of niet. Ook dat is een mooie emotionele film waar de hoofdpersoon van de wolven gaat houden en wordt geconfronteerd met pelsjagers en dergelijke figuren.

Annaud is altijd erg goed in het maken van hartverscheurende films, dat deed hij eerder met Deux Frères en nu met Wolf Totem weer. Als je een echte dierenvriend bent (zoals ik) zal het geen gemakkelijke zit voor je zijn, maar het is een mooi verhaal en Annaud heeft duidelijk respect voor de natuur en de prachtige wolven.

Ik heb lang over deze film gedaan. Ik heb 'm geleend van de bibliotheek en in delen gekeken. Het verhaal wist mij pas echt te boeien toen het over de helft was. Dat is best jammer, maar beter laat dan nooit. De dieren en het landschap spraken mij wel vanaf het begin aan. Wat een prachtige beelden. Ik vind de film erg knap gemaakt, de muziek vind ik mooi, het acteerwerk vind ik goed en ik vind het redelijk spannend (als het over de helft is). De lange speelduur vind ik er wel bij passen. Een voldoende. 3*