Labor Day (2013)

Wauw. Gisteren op Aruba in de bios gezien. Vandaar m'n stem.

Erg mooi! Het begin komt erg traag op gang, maar de spanning wordt er goed opgebouwd en de acteurs zijn heel goed!

Het verhaal sleept je helemaal mee. Een absolute aanrader!

De film verdient een uitleg, want als je het met de verkeerde verwachtingen bekijkt gaat dat ten koste van het kijkplezier. Ik waag een poging:

Om te beginnen: de film is een drama, géén thriller. Het heeft elementen uit een thriller, maar nóg meer elementen uit een (liefdes)drama. Wel even verwachtingen daarop afstellen dus.

Verder: de film begint 100% ongeloofwaardig, wat zeg ik, 200%,en houdt ook een hoge ongeloofwaardigheidsfactor, al blijft dat gelukkig niet de hele tijd op 100% staan. Eis je geloofwaardigheid, dan ga je je vanaf de derde minuut mateloos ergeren.

Ik denk dat dit de redenen zijn waarom het de Nederlandse en Belgische bioscopen niet gehaald heeft. Ook ik stel geloofwaardigheid op prijs, maar ik zag dat ik daar snel van af moest stappen wou ik nog van de film kunnen genieten.

Stap je daar eenmaal van af, en heb je niets tegen drama's over relaties e.d., dan wordt dit een hele aardige film om te bekijken. Het verhaal, dat op ongeloofwaardige gebeurtenissen is gebouwd, is als drama rijk en sterk.

Het is ook een film die van de bekende paden afstapt en telkens anders verloopt dan je verwacht. Mensen die een standaard Hollywoodplot willen zullen het met deze film zwaar hebben omdat het niet aan die patronen voldoet, ze zullen teleurgesteld zijn dat het verhaal telkens anders verloopt dan ze hadden voorspeld. Ikzelf waardeer het juist als het geen 13 in een dozijn produkt wordt. De film kent een opgaande lijn en wordt gaandeweg consequent beter.

Genoeg valkuilen om je kijkplezier te verpesten. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Ik heb die valkuilen omzeild en dan krijgt het een dikke 3,5* van mij.

De film is gewoon een heerlijk sterk ingetogen liefdes drama met uitmuntende rollen van Kate Winslet en Josh Brolin . Ook de rol van de jonge Henry gespeeld door Gattlin Griffith was erg goed en je voelde gewoon de passie die de zoon en moeder kregen voor Frank ( Josh Brolin). Het verhaal is soms wat ongeloofwaardig maar dat doet geen afbreuk aan de film , sterker nog laat je gewoon meenemen in deze romantische en gevoelige film en je blijft met een aangenaam gevoel achter na het zien van deze film.

Deze film start met mooie beelden en een dubieuze melodie, waarna zich een man met dubieuze bedoelingen en verleden, zich binnendring bij een alleenstaande moeder en haar zoon. De rol van deze man berust zich in deze film meer op binding en het vervullen van tekortkomingen i.p.v. geweld, en leidt je naar een situatie waaruit van iets slechts eigenlijk iets moois ontstaat. Het zijn mooi neergezette karakter met Kate Winslet als weerloze alleenstaande moeder en Josh Brolin als de handige ontsnapte crimineel, die beiden sterk acteren. Het verhaal bouwt rustig op naar het moment van de keerzijde, waar de droom uiteindelijk realiteit wordt en neemt rustig maar toch enigszins voorspelbaar de tijd om dit zwoele en intense plaatje te beëindigen.

Uitstekend gespeeld en mooi opgebouwd drama, met hier en daar wat elementen van een thriller. De jaren '80 setting is fraai vormgegeven en het spel van hoofrolspelers Josh Brolin en Kate Winslet is indrukwekkend. De plot komt aanvankelijk wat simpel en zelfs nogal oubollig over, maar regisseur Jason Reitman zuigt je op slinkse wijze mee in de gebeurtenissen. Gaandeweg wint de film enorm aan kracht, resulterend in een subtiel aangrijpende finale. Reitman's vijfde prima film op rij.

Wat opvalt is dat deze Labor Day een verfilming is van een boek.

Ondanks het feit dat ik op z'n minst gezegd niet voor boeken ben, is dat wel positief; het verhaal (dat op zich mooi is) zit goed in mekaar en ook de dialogen zijn leuk om te volgen.

Het begin van de film is het beste gedeelte. Was best wel intiem, bijna spannend, ik was nieuwsgierig naar wat er nog allemaal ging gebeuren.

Naar het einde toe wordt alles wel snel duidelijk en is het ook allemaal net iets te voorspelbaar met gevolg dat de film een tikje te lang duurt.

Ik had bovendien liever het personage Adele (Winslet) liever als Protagonist gezien ipv haar zoontje Henry. Dat zou de film interessanter hebben gemaakt denk ik.

Mooi omschreven van ARNO74.

En omdat ik van drama hou over onder andere relaties vind ik het een prachtige drama die geen enkel moment verveelt . Met een mooi good feelings einde.

Vrij zwakke sentimentele troep hoor. Van begin tot eind geloof je niet in dit verhaal. Zomaar een bloedende onbekende meenemen, dan meneer-kan-alles met zijn taarten, klusjes en omgaan met kinderen. Idealer als huisman kun je je niet voorstellen, en dus is het zowat vanzelfsprekend dat er een on-ge-loof-lijke liefde bloeit die een kwart eeuw zal standhouden . En na drie dagen plannen ze om naar Canada te emigreren. En wanneer je denkt dat het niet gekker kan, wordt je op het einde nog eens getrakteerd op junior die een taartenbusiness start . Echt lachwekkend hoe gemaakt dit is. Dat ik hier toch nog nipt 2 voor geef dankt de film aan enkele gespannen situaties (bezoekje van de flik) en het degelijkecamerawerk. Ook Brolin mag er zijn maar Winslet met haar eenzijdige zieligheid mocht van mij een dikke razzie krijgen. Voor de eerste keer ontgoochelt Reitman mij.

Donde hay amor, hay dolor.

Ik jat het citaat maar even uit een andere film, omdat het wel toepasselijk is op de romantiek in deze film. Romantiek als Das Leiden des Jungen Werthers, in de zin dat het niet over zwijmelen bij een met kaarslicht verlicht diner gaat, maar over de tristesse, de onmogelijkheid, het verlangen op afstand, de onvervulde behoefte en de onzekerheid van de goede afloop. In die zin een tamelijk uitzonderlijke film uit Hollywood.

Wellicht daarbij wel wat erg afgezaagd en opgeklopt melodramatisch en volslagen onwaarschijnlijk, maar, het moet ook gezegd dat Kate Winslet en Josh Brolin erg goed op dreef zijn, aangevuld door de ook erg goed spelende sidekick-achtige observant Gattlin Griffith - die (bah) zijn kijk op het verhaal aanvult via voice-over. Wel van alle drie wat eenzijdig acteren - Winslet blijft in haar zielige-hondjes blik hangen, Brolin is teveel de onraakbaar stoïcijnse held, Griffith is teveel het brave jochie. Dat maakt de film ook wel wat saai, als je niet voor de romantiek valt.

Het verhaal is wat onwaarschijnlijk maar dat neemt niet weg dat de makers er wel in slagen om je de hele film mee te nemen in hun wereld. Belangrijk hierbij is het prima acteerwerk van Josh Brolin en Kate Winslet. Ook de zoon gespeeld door Gettlin Griffith doet het uitstekend.

Erg goed.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel bekende acteur Josh Brolin speelt goed...

Ook een bekende actrice Kate Winslet speelt goed...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prachtige film waarin een ontsnapte gevangene zijn toevlucht zoekt bij een alleenstaande moeder en haar zoon. Een meeslepend verhaal en de film heeft een rustig tempo en een fijne sfeer (mede door de setting en de onderhuidse spanning). Een sterke rol van Kate Winslet en een ontroerend einde.

Zwakke regie van een weinig gelovenswaardig verhaaltje en bijwijlen zelfs zeer matig acteren, zoals in de scène met de agent en Winslet en deze met de buurvorouw en Brolin.

Verdienstelijk is dat alles, zijnde de gedragingen en gevoelens van volwassenen, bekeken wordt door de ogen en de fantasie van een tiener, waardoor dan toch wat aanvaardbare inhoud in de film sluipt.

Een zeer mooi drama, welke naar een hoger niveau wordt getild door de uitstekende cast en dan vooral door Kate Winslet in de prima overtuigende rol van de verdrietige (haar hart is namelijk gebroken door droeve omstandigheden) Adele.

Het verhaal is misschien dan wel enigszins cliché en heeft ook wat weg van een sprookje, maar het zit wel goed en mooi in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering (de sfeer is inderdaad lekker) ervan. Zo was het verhaal zowel boeiend en spannend, maar ook vertederend en ontroerend (zeker wat betreft de gebeurtenissen omtrent Adele) en dat eigenlijk al vanaf de eerste minuut van het verhaal. De laatste 30 minuten van het verhaal zijn zeer sterk en bevatten alle voorheen genoemde ingrediënten. Het einde van het verhaal is overigens zeer mooi en wat dat betreft valt deze film zeker in de categorie van feelgood films. Visueel is ook alles mooi in beeld gebracht en hetzelfde geldt zeker ook voor de muziek (zorgt met name voor een versterkende ontroerende factor). Zoals eerder gezegd wordt deze film naar een hoger niveau getild door de uitstekende cast in de vorm van Kate Winslet (speelt eigenlijk altijd goed en overtuigend in films), Josh Brolin (in de rol van sprookjesachtige sympathieke ontsnapte gevangene Frank) en Gattlin Griffith (in de rol van sympathieke, goedaardige en zorgzame zoon Henry).

Al met al gewoon een zeer mooi drama, welke zich heerlijk wegkijkt en zeker ook weet te ontroeren. Gezien het aantal stemmen en berichten hier, is dit zo te zien niet een heel bekende film.

Aanvankelijk broeierige en spannende film, die vrijwel geheel leunt op de vraag hoe dit zal aflopen en wat er nu precies echt aan de hand is. Ik hou daar wel van, hoewel het misschien iets te snel duidelijk wordt dat Frank geen kwaad in de zin heeft. Daardoor eindigt alles uiteindelijk toch nog iets te gezapig allemaal, iets meer spanning en pit had best gemogen, net als in de flashback naar het verleden van Frank die uiteindelijk ook niet zo bijster veel voorstelt. Maar wellicht ligt dat aan mijn eigen verwachtingspatroon.

Kate Winslet is weer uitstekend. Het jochie had beter gekund, net als zijn halfslachtige coming of age-arc die eigenlijk nogal overbodig is in het geheel. Brolin is ook prima als wel/niet enge vent.

Prima film die door het wat brave geheel (toch best duidelijk gebaseerd op een waarschijnlijk romantische damesroman) net dat extra halfje laat liggen.

3,5*

Volgens mij de ultieme film over het Stockholmsyndroom. Mijn voornaamste probleem is dat nauwelijks te behappen valt wat er allemaal in één weekend kan gebeuren. Vooral de snelheid waarmee een surrogaatgezin ontstaat tast de geloofwaardigheid van het "Bouquetreeks"-verhaal nogal aan. Afgezien daarvan leveren de drie protagonisten aardig acteerwerk, waarmee de film net aan toch nog wel een voldoende scoort.

Niet eens zo'n slechte van Reitman.

't Is wel eens wat anders. Een volbloed drama, daar waar de humor toch meestal als meest kenmerkende element uit zijn films naar voren komt. Maar Reitman weet er op zich wel raad mee, ondanks dat het inderdaad soms wat klef overkomt.

Acteurs zijn ook niet meteen m'n favorieten, maar Winslet en Brolin doen het redelijk. Beetje dik aangezet, maar da's eigenlijk alles wel in deze film. Vooral de aanwezigheid van Griffith zorgt ervoor dat het allemaal te behappen blijft, zonder hem zou het er een stuk minder rooskleurig uitgezien hebben.

Zo ongeloofwaardig vond ik het verder ook niet trouwens. Er worden genoeg motivaties gegeven en ondanks dat niet alles "logisch lijkt vanuit de zetel", is dat niet meteen een teken van ongeloofwaardigheid. De meeste aparte verhalen "lijden" daaraan. Regie en acteerwerk zorgen ervoor dat het binnen de film werkt.

't Is geen grootse film, vrees ook dat het niet al te lang zal bijblijven, maar voor wat het is werkt het gewoon best oké. Goed fillertje dus.

3.0*

Mijn vierde Reitman intussen en wederom een vrij mooi en ingetogen dramastuk. Kwalitatief liggen zijn films wat in dezelfde lijn. Verzorgd en met de nodige aandacht voor karakteruitdieping en een goed onderbouwd verhaal. Zijn debuutfilm “Thank you for smoking” moet dan eerder als buitenbeentje gezien worden.

Ik kende Labor day niet, maar het verhaal sprak me wel aan. Het doet me langs een kant wel wat denken aan A perfect world van Clint Eastwood waarbij een soortgelijk scenario (maar dan zonder het road-gedeelte) aan bod komt: een ontsnapte gevangene die een pak softer is dan aanvankelijk gedacht en een aanwezige ouder wordt voor een kind omdat de aanwezige vader er niet meer is. In deze Labor day komt daar nog bij dat je er de bevallige, weliswaar depressieve, gratis bijkrijgt. Kate Winslet doet het wederom erg goed. Steengoede actrice wiens oeuvre ik meer en meer apprecieer. Ook Josh Brolin is ok. J.K. Simmons en Tobey Maguire staan ook de playlist, maar vertolken slechts een marginale rol in de film. Vreemd en jammer tegelijk. Labor Day is net als de andere films van Reitman een geslaagde film, maar een meesterwerk is het niet. Degelijk zonder meer.

De flashback van beide hoofdpersonages halen je soms uit het verhaal, maar bieden wel de nodige diepgang en verklaren waarom ze in de huidige situatie zitten. De basisidee van de film zit goed. De ongeloofwaardigheid zit hem in het feit dat de film slechts 3 dagen duurt. Gevoelsmatig had ik zoiets van enkele weken. Op deze korte periode is het onmogelijk dergelijke sterke band te kunnen opbouwen met je gijzelnemer/gijzelaars. Ik stoorde er me net niet aan mede doordat ik me echt betrokken voelde met het verhaal. De onderhuidse spanning is steeds aanwezig en ergens vrees je dat Frank zijn geduld eens zal verliezen en echt geweld zal gebruiken. Ook bij de dreigende situaties van de buurman, de politieman of de moeder van die gehandicapte jongen had je de idee dat het masker van Frank zou kunnen afvallen. Het plot nam (gelukkig) een andere wending en is een puur drama met een vleugje romantiek. Gelukkig niet melig al is de vrijlating na zovele jaren op het einde van de film wel wat sentimenteel.

Als je zo vaak een voiceover nodig hebt, en zo clichématig met achtergrondmuziek omgaat (brommende synthesizers bij drama, akoestisch gitaar bij samen een taart bakken)... dan ben je matig bezig als regisseur. Wat raar is voor de man die Up In The Air en Juno op z'n naam heeft staan. Winslet moet uitkijken dat ze niet getypecast wordt als getroubleerde dame. Het zal voor het opbouwen van de spanning zijn, maar ik kan me zo voorstellen dat Winslet tegen Reitman heeft gezegd: wel heel erg onwaarschijnlijk om zo de nerveuze Truus uit te hangen... Zoee, Tobey Maguire mag het tegenwoordig met leftovers doen. Erg melodramatisch allemaal.

Heerlijke rustige film met fantastische acteurs. Kate Winslet blijft een geweldige actrice, maar ook de 15 jarige Gattlin Griffith is uitstekend. Met weinig tekst weet hij goed de verwarrende situatie waarin hij zit , te verbeelden. Het verhaal is niet bijzonder en de film moet het van het acteren hebben.

Het slot is wel mierzoet zoals Amerikanen dat graag zien.

Geweldige film!

De film kent, ondanks een sterrencast, weinig bekendheid omdat het niet in de bioscoop te zien is geweest. Onlangs op TV opgenomen en gisteravond bekeken.

Zoals gezegd kent de film een echte sterrencast. Gelukkig maakt die het ook helemaal waar zodat we naar een sterk staaltje acteerwerk zitten te kijken. De film kent een bijzonder traag tempo maar dankzij Winslet en Brolin blijft het zowel spannend als interessant. Ook een groot compliment aan Gattlin Griffith, de zoon van Winslet in de film.

Ik heb me hier uitstekend mee vermaakt, Reitman maakt sowieso boeiende en goede films, maar dit is er zeker weer een waar hij trots op kan zijn.

Aanrader! 4*

Een alleenstaande moeder en haar zoon wonen in een mooi huis. Ze gaan naar de supermarkt voor boodschappen en daar dringt een man zich aan hun op. Hij is ontsnapt uit de gevangenis en trekt tijdelijk bij ze in. Zegt hij. Dat is uiteraard een gegeven voor een voorspelbare thriller. Maar zo makkelijk werkt het niet in deze film. Het verhaal verloopt allemaal net iets anders als je zou verwachten. En dat blijft zo tot het einde. Niet dat het verder een schokkende film wordt, maar hij blijft daarmee wel boeiend en je blijft ook constant gespannen of het wel goed zal aflopen. En daarnaast wordt er ook prima geacteerd al is het verhaal ook niet altijd even geloofwaardig, maar ook niet totaal onwaarschijnlijk. Goed genoeg voor een film die uiteindelijk ruimschoots aan de goede kant van de streep blijft. Best knap, want er lagen vele valkuilen op de loer, maar die werden mooi vermeden. Ik ben alleen benieuwd of ik daar de volgende keer als ik hem zie, nog steeds zo over denk. Zo'n film is het namelijk toch eigenlijk ook wel. Maar ik kan me ook voorstellen dat, als ik hem pas over een flink aantal jaren weer zie, ik hem tegen die tijd weer totaal vergeten ben. Waardoor het dan net is alsof ik hem voor de eerste keer zie. De 3.5 ster staat dus voor mij nog niet vast.

Aardig. Winslet acteert altijd wel degelijk; Brolin ken ik eigenlijk nauwelijks en daarom verwachtte ik er niet veel van. Het acteerwerk blijkt uiteindelijk meer dan degelijk te zijn, want er is duidelijk veel chemie tussen de hoofdrolspelers. Het plot weet verder ook behoorlijk te boeien. Dat het drama niet te zwaar aangezet wordt, helpt ook wel mee. 3*.