Mong-ta-joo (2013)

Ja heerlijk weer, twee uur genieten van een Koreaanse (misdaad)thriller. Dat betekent bijna vanzelfsprekend dat het tempo er weer goed in zit, beeld en muziek vakkundig in elkaar gedraaid zijn, dat er natuurlijk een klungelige mede-agent is en in dit geval ook een fantastische ontknoping waarbij de oorspronkelijke dader alsnog z'n verdiende straf krijgt en de moeder de tweede dader blijkt te zijn, mooie wraak. Toegegeven het is heel vergezocht maar het pakt érg strak uit. En een geweldige scène trouwens wanneer het meisje struikelt en van de helling valt.

Uitstekende thriller met een paar verrassende wendingen, die er steeds voor zorgen dat de spanning verder toeneemt en de afloop meer en meer onzeker wordt. Een pluim voor debuterend regisseur Geun-seop Jeong, die zelf het knap gevlochten verhaal schreef. Opnieuw prima acteerwerk van Jeong-hwa Eom, met haar veelzijdigheid toch wel een van de vaste waarden van de Koreaanse cinema.

Een film waar agenten een kidnapping moeten oplossen die veel weg heeft van een onopgeloste zaak van 15 jaar eerder, d.m.v. flashbacks komen beide zaken bijna synchroon voorbij. Prima film en heel vermakelijk, al doet het kwalitatief wat mij betreft wel onder voor een andere Zuid-Koreaanse mysterythriller: Memories of Murder (2003) waar het qua setting en sfeer wel wat van wegheeft, maar die wat mij betreft wel beter in elkaar steekt. 3,5*

Ingenieus geconstrueerde zuid-koreaanse thriller, over een onopgeloste kidnappingszaak die, 15 jaar later, op de dag van verjaring, nieuw leven wordt ingeblazen. Het duurt even voordat plot en personages weten te boeien en regisseur Chung Keun-Sup doet aanvankelijk iets te geforceerd moeite om de boel spannend te maken, maar gaandeweg ontpopt dit zich als een daadwerkelijk spannend en fascinerend mysterie.

Heilige kak, hier was ik echt stil van na de ongelooflijke ontknoping. Het was dan ook al van het begin af een onbeantwoorde vraag in welke omstandigheden het kind de dood vond. Ik vond dat al vreemd. Een kindontvoering van 15 jaar terug dat op het randje van de verjaring zit, wordt op het laatste nippertje heropend met nieuw materiaal. Er zijn enkele momenten dat de geloofwaardigheid het laat afweten met allerlei toevalligheden die de enquête snel vooruit doen gaan. Ik werd met betrekking tot de whodunnit toch serieus op het verkeerde spoor gezet, en dat komt omdat er veel meer nuance in het verhaal verwerkt zit dan je denkt terwijl je een schijnbaar cliché achtige detective aan het volgen bent. Een zeer sterk verhaal dus, spannend en met een beetje humor zelfs. Ik moet me bij de hoge enthousiaste stemmers aansluiten.