Pour une Femme (2013)

Een indrukwekkende film, die je niet even simpel samenvat of beoordeelt. Ik heb 110 minuten aan m'n stoel gekluisterd gezeten en een film die dat voor elkaar krijgt, krijgt van mij veel punten.

Het gaat over idealen van vroeger, die je niet verlaten wilt. Het gaat over een liefde van vroeger, die je niet verlaten wilt. Het gaat over het leven, dat anders loopt dan je wilt. Het gaat over ouders, die een ander leven hebben geleid dan je denkt. Het gaat over de oorlog, die ook in de naoorlogse jaren niet afgelopen blijkt te zijn. Het gaat over het verleden dat nog steeds doorwerkt in het heden. En toch, het leven gaat verder.

Jammer dat nog zo weinig mensen deze film gezien hebben. Een meesterwerk. Een overtuigend tijdsbeeld van het Frankrijk in de jaren kort na de oorlog met z'n ingewikkelde politieke verhoudingen. Maar ook met z'n optimisme over de toekomst. Over de liefde, die niet altijd de gebaande paden kiest. Over keuzes die je moet maken in het leven. Mooie zin: "Er zijn fouten waarvan je later spijt hebt dat je ze niet gemaakt hebt".

Mijn voorganger heeft het vrijwel allemaal al gezegd. Een solide film, waarvan het inderdaad jammer is dat zo weinig mensen hier die gezien hebben. Het gaat over het maken van keuzes, maar ook over het te lang blijven vasthangen in de “kleinere” keuzes zodat de grotere keuzemogelijkheden buiten beeld dreigen te raken. Is je vastbijten in een (politieke) keuze ten kosten van al het andere direct om je heen “klein” of “groot” hier?

Goede toevoeging van Sol1. Jammer dat hij niet meer actief is op MM.

Een driehoeksverhouding stond centraal in dit ouderwetse, onderhoudende, maar ook ingehouden, statige familie-(melo)drama, in het Frankrijk van na de tweede wereldoorlog. De cast speelde uiterst solide in het verhaal over trouw, passie, wraak, politieke intriges en recht.

Een heel sterke cast en een sfeervol beeld van het naoorlogse Frankrijk in deze meer dan behoorlijke film die mij twee gedachten naliet.

Het eerste is hoe WO II, zelfs na zijn einde, voortwoekert onder de bevolking en hoe hij rechtstreeks of onrechtstreeks families op zijn kop kon zetten en een levensloop een andere wending geven.

Een tweede gedachte is hoe kinderen, veelal na de dood van hun ouders en als ze zelf al wat leeftijd hebben, vaststellen dat, ook al werden ze met liefde en zorg door hun ouders omringd en hebben ze de beste herinneringen, zij in feite zo weinig weten over deze twee mensen. Een fenomeen dat leeft, geloof ik.

Toch typisch hoe Franse films dergelijke thema's zoveel natuurlijker kunnen brengen dan Amerikaanse.