Circus World (1964)

Zojuist deze film op BBC gezien. Niks bijzonders en eigenlijk ook niet goed. John Wayne doet het als hoofdpersoon nog redelijk, maar de personages van Rita Hayworth en Claudia Cardinale zijn matig (al doet de jonge Cardinale wel aandoenlijk aan). Verder een verhaal vol cliches en veel circusoptredens tussendoor.

2,5*

Aardige western met een redelijk goed verhaal. Het acteerwerk en het sfeertje maakt deze film wel goed alhoewel de film niet speciaals is. Behalve dat er dan drie beroemde acteurs inzitten. Een brakke 3,0 dan maar.

John Wayne in het circus

Het was naar aanleiding van de winst van Claudia Cardinale in de Knock Out: Mooiste Actrice 2013 dat ik besloot om Circus World op te zetten. Het is de laatste ongeziene film van de wonderschone (en terechte winnares trouwens) Italiaanse die ik in mijn bezit heb en het is met John Wayne, al is die bijlange na niet zo aantrekkelijk natuurlijk. Een goed jaar geleden gekocht op een rommelmarkt maar altijd wat links laten liggen vanwege de langere speelduur en het op het eerste zicht niet zo interessante plot.

Een plot dat trouwens langs geen kanten klopt en ik vraag me af wie er het eerst mee op de proppen is gekomen, Cinema Classics die de DVD hebben uitgebracht of degene die de film hier indertijd op de site heeft toegevoegd aangezien ze nagenoeg identiek zijn. Soit, dat is een lange uitleg om te zeggen dat het plot wel wat meer om handen heeft dan Matt Masters die met zijn vrouw en stiefdochter een rondreizend circus heeft en allerlei problemen tegenkomt die de familieband versterken. Circus World is dan ook een film die alle drama die je in dit soort films kunt verwachten compleet tegen elkaar uitspeelt maar het werkt goed. Henry Hathaway (die later nog een paar van Wayne's bekendste films zou regisseren) haalt onder andere overspel en zelfmoord uit de kast en maakt er een geslaagd en boeiend geheel van. Alleen zonde dat de rol van Aldo Alfredo niet zo al te degelijk wordt uitgewerkt. Het kan zijn dat ik er naast zit maar Aldo is volgens wel degene die het krantenknipsel in de kleedkamer van Toni hangt en er uiteindelijk ook voor zorgt dat de tent vuur vat maar de film eindigt nogal abrupt met de 100 tuimelingen van Lili. Is Aldo tot inkeer gekomen wanneer hij haar ziet optreden (hij komt mee applaudisseren) maar het blijft toch vrij onduidelijk en dat is zonde.

Er waren wat productieproblemen (zo was oorspronkelijk Frank Capra aan het project verbonden maar die kapte ermee na een geschil met John Wayne waarop Hathaway werd binnengehaald) maar het uiteindelijke resultaat wordt ook als een flop beschouwd. Onterecht maar begrijpelijk want dit is een atypische John Wayne rol. Wayne wordt altijd beschouwd als de ultieme gunslinger maar met uitzondering van in het circus raakt hij geen geweer aan. Hij vecht ook met niemand en de altijd romantisch correcte Duke blijkt zelfs overspel te hebben gepleegd. Ik vond het in ieder geval interessant om hem eens op deze manier te zien maar ik ben daar blijkbaar maar één van de weinigen in. Wayne wordt bijgestaan door twee toch wel legendarische actrices waarvan één 4 jaar later wereldgeschiedenis zou schijven als Jill McBain. Ik heb het natuurlijk over Claudia Cardinale en die is hier enorm aandoenlijk. Ik weet niet hoe het komt maar ze heeft hier iets ontiegelijk schattig over haar hangen en dat gebrekkige Engels geeft er nog een extra dimensie aan. Ik betwijfel trouwens of de verlangende blikken van de circus crew gespeeld was toen Cardinale voor de eerste keer haar trapeze pakje aandeed.. Rita Hayworth komt pas na een goed uur opdraven maar weet wel direct haar plaats tussen Wayne en Cardinale te veroveren waaruit haar degelijkheid toch maar weer blijkt.

Normaal gezien ging ik hier een 3.5* aan geven maar na een nacht slapen blijven een aantal scènes maar door mijn hoofd spoken. De ramp met het schip is geweldig in beeld gebracht (zeker voor de tijdsperiode) en de circusacts spreken erg vaak tot de verbeelding waardoor er een halfje extra bijkomt.

4*

Een van de weinige Wayne films die ik nog niet had gezien, kan deze nu ook aan mijn lijstje toevoegen.

Deze film kun je in de categorie aardig plaatsen, jammer genoeg komt de film niet boven het gemiddelde uit terwijl er toch wel geweldige scene's in de film zitten

Wat haalt de film naar beneden? De niet goed uitgewerkte rol van Richard Conte, het geen duidelijkheid geven hoe de brand is ontstaan en of het brandstichting is of niet. Het acteren van Cardinale, een lust voor het oog, dat wel, maar haar overacting is eerder aandoenlijk dan dat het iets aan de film bijdraagt. Het afraffelen van het einde van de film, het decor is geweldig maar het is net of de laatste rol film bijna aan het einde was, zo snel gaat het.

Wat was er wel goed aan de film, een paar geweldige spektakelscene's, de brand en het kapseizen van de boot. Ook was duidelijk te zien dat er echte circusartiesten optraden in de film, dat geeft de film authenticiteit en de liefhebber van circus komt echt aan zijn trekken. Verder de rol van Wayne, hij krijgt namelijk nogal met controversiele zaken te maken, overspel, wat hij later aan zijn stiefdochter moet opbiechten, zelfmoord, maar ook prostitutie en alcoholisme. Wayne laat een andere persoon zien in deze film, hij slaagt er in als een people manager over te komen en laat zijn gewone western stoere rol achterwege. De bijrol van Nolan, hij ondersteunt Wayne en Haywoth naar behoren.

De muziek van Tiomkin is zoals zo vaak goed.

Waarom scoort de film dan niet meer dan een drie, de rol van Conte, er lagen gezien het karakter van zijn rol, zoveel mogelijkheden om daar diepgang aan te geven maar nergens wordt de rol uitgewerkt en dat zorgde bij mij voor wrevel omdat ik geen antwoorden kreeg, toen hij voor het eerst verscheen was er nog voldoende ruimte voor interpretatie, wat gaat hij doen of laat hij het zo. Mar gedurende de film zijn er enkele dramatische scenes waarin hij een rol speelt, of dit wordt door de beelden gesuggereerd en vervolgens blijft het antwoord daarop achterwege. De rest van de film was alles wel overduidelijk, maar juist deze in mijn ogen, cruciale rol, daar blijven de antwoorden afwezig en dat stoort mij, vandaar de gemiddelde score.

Onder John Wayne's kleurenfilms was dit bij mijn weten nog zo'n beetje de enige film die als western bestempeld kan worden en ik nog niet gezien had. En het is ook niet gek dat deze pas als een van de laatsten aan de beurt kwam en dit niet zijn meest populaire film is; hij heeft immers heel wat betere gemaakt. Toch hebben we het hier om John Wayne en maakt die man wat mij betreft een film al gauw het kijken waard. Daarnaast is dit een van de latere films van niemand minder dan Rita Hayworth en zag ik voor het eerst een Claudia Cardinale die niet alleen gecast is voor het mooi zijn (en me opvallend veel aan Roberta Shore in The Virginian deed denken). De film is aan de lange kant maar het wordt gelukkig nergens te langdradig en hoewel het allemaal niet heel hoogstaand is kijkt het op zich best lekker weg.