Paranormal Asylum (2013)

Een combinatie van Paranormal Activity en The Blair Witch Project met het niveau van The Room. Paranormal Asylum had nog wel interessant kunnen worden, aangezien regisseur Nimrod (what’s in a name) zich liet inspireren door de gebeurtenissen rondom Typhoid Mary. Maar de film heeft alleen geen zak met dit verhaal te maken. We krijgen anderhalf uur lang twee documentairemakers te zien, die met hun spiegelreflexcamera’s - waar netjes het woordje ‘rec’ in beeld knippert - flink heen en weer schudden, in en uit zoomen en alles onscherp vastleggen. Mogen wij even blij zijn dat deze documentaire nooit echt gemaakt is.

Maar niet alleen het found-footage gedeelte van de film werkt niet. Het inconsequente script van Paranormal Asylum raakt kant noch wal. Zo lacht Andy zijn vriend Mark uit als deze aangeeft vreemde dingen te zien, terwijl Andy iets daarvoor zijn eigen vriendin heeft zien zweven en wegvliegen. En zelfs als de problemen nog groter worden en twee mensen sterven in het bijzijn van de documentairemakers, doen ze alsof het de normaalste zaak van de wereld is. In een andere scène neemt een personage Mark mee naar haar kelder, waarna ze zegt dat ze weer naar beneden gaat. Tja, als je scenarist het verschil al niet weet tussen een zolder en een kelder, mag je ook niet veel verwachten.

Niet alleen de scenarist, maar ook Nimrod laat het volkomen afweten. Momenten die spannend moeten zijn vallen stuk voor stuk dood door belabberde timing of veel te donkere shots, waardoor je simpelweg niets ziet. En die dingen die je wel ziet - zoals geesten met een goedkoop After Effects gloedje - zijn vooral lachwekkend. Daarnaast lijkt meneer Nimrod ook niet het beste oog te hebben voor acteurs. Tommy Wiseau zou zich nog schamen voor dit acteerwerk. Het optreden van de dikke wetenschapper is zelfs zo bespottelijk dat het amusant wordt. Het is eigenlijk jammer dat de rest van de film niet ‘zo slecht is dat het leuk wordt’. De rest van de film is namelijk gewoon slecht. Heel erg slecht.

1 ster