Desk Set (1957)

Toch af en toe wel met een grijns bekeken. Wel veel minder dan bijvoorbeeld 'Adam's Rib'.

De film is natuurlijk gedateerd, maar is als tijdsdocument nog wel eens aardig om te zien.

De scène waarbij Tracey bij Hepburn gaat schuilen voor de regen is wel aardig.

Did you invent something that carries the mail?

Als informaticus was Desk Set een film die al wel langer op het verlanglijstje stond aangezien het me op zich wel leuk leek om eens zo'n oude komedie te zien die met het idee van mensen vervangen door computers speelde. Bovendien was dit weer een samenwerking tussen de immer goede Spencer Tracy en Katherine Hepburn (hoewel de eerlijkheid me gebiedt te zeggen dat ik Pat and Mike een onvoldoende heb gegeven) en dan was de interesse helemaal gewekt.

Al was het wel een beetje afwachten, want van de 5 samenwerkingen die ik reeds had gezien schoot enkel Woman of the Year er echt tussenuit. Soit, blijkbaar hebben de mensen bij IBM hun samenwerking verleend aan Walter Lang en de zijnen en dat heeft zijn vruchten afgeworpen aangezien het personage van Hepburn de naam Watson draagt, wat uiteindelijk ook de naam zou worden voor de supercomputer die door IBM werd ontwikkeld voor het Amerikaanse spel Jeopardy. Of het is simpelweg een dom toeval, dat kan uiteraard ook. In ieder geval is dit een vermakelijk filmpje geworden dat een interessante weergave is van de tijdsgeest. Lang levert in ieder geval een erg lichtvoetige film af die nooit ergens verbaast (je weet dat Watson en Humner bij elkaar gaan eindigen, al had de uitwerking iets minder abrupt gemogen, en je weet dat de afdeling uiteindelijk toch gaat mogen blijven) en die toch over de gehele lijn blijft boeien.

Iets wat vooral te wijten is aan een heerlijke chemie tussen Hepburn en Tracy. Het was hun voorlaatste (en 8e!) samenwerking en hier zijn ze wel erg goed op dreef. Dacht eerst dat Tracy wat te oud ging zijn voor de rol van techneut, maar hij komt er goed mee weg. Hepburn mag hier lekker schmieren (zo is de scène waar ze het gedicht Curfew Shall Not Ring Tonight opzegt wel erg heerlijk gebracht) en de scènes met de rest van de afdeling zijn ook erg leuk. Sowieso een film die het vooral moet hebben van zijn locatie, want met uitzondering van een, trouwens ook erg leuke, scène bij Watson thuis speelt de film zich nagenoeg de gehele tijd op het bedrijf af. Vooral een vehikel dus voor Tracy en Hepburn maar kan me voorstellen dat het publiek dat na de 5 jaar hiatus na Adam's Rib allemaal niet te erg vond.

Jaja, erg fijn filmpje. Vind het persoonlijk één van de beste Tracy - Hepburn samenwerkingen en Lang scoort na het vermakelijke There's No Business like Show Business wederom met een erg fijne feelgood film. Ben blij dat ik dit op een rommelmarkt op de kop heb kunnen tikken, die 40 euro die Movie Fanatic er op bol.com voor lijkt te verwachten is me toch wat veel..

4*

Aardige film over waarin een computer het werk van een aantal vrouwen van een tv-afdeling moet overnemen. Uiteraard niet bepaald van deze tijd meer, maar daarom zeker niet zonder charme. Het verloop is wel voorspelbaar. Maar de zoveelste samenwerking tussen Spencer Tracy en Katharine Hepburn maakt het vermakelijk genoeg.

Bij het bekijken van deze film - die zich nagenoeg volledig afspeelt op kantoor - had ik het gevoel naar een melig theaterstuk te kijken. Desk Set is in principe een komedie maar de humor komt niet over, er is geen scherpte, geen freshness. De interactie tussen Tracy en Hepburn komt me eveneens onfris over: ze kunnen me helemaal niet boeien in deze film.
Weliswaar is er sprake van een visionair uitgangspunt: de (super)computer die op het punt staat om de jobs van de mensen in te palmen. Een idee dat vandaag actueler is dan ooit. Bij de afwikkeling van de plot kan je je wel afvragen in welke mate deze film een stukje propaganda is van de opkomende IT industrie met als boodschap dat IT geen jobs zal vernietigen maar het leven van de werkers ondersteunen. De computer wordt echter pas geïntroduceerd na 5 kwartier film dus tegen dan heb je je toch al door een hoop saaiheid moeten sleuren.
De film is eigenlijk vooral interessant in zijn afbeelding van het kantoorleven in de USA van de fifties alsook als uitbeelding van de introductie van de computer in het bedrijfsleven. Het verhaaltje errond is echter weinig overtuigend. Je weet ook al voorhand dat het goed moet komen tussen Tracy en Hepburn omdat dat een Hollywoodiaanse wetmatigheid is. Het is wel een feit dat deze film van 20th Century Fox keurig geproduceerd is, en voldoende binnen de lijntjes kleurt om niet als camp beschouwd te worden. Daarvoor is hij dan weer niet slecht genoeg.

Aardige komedie waarin het samenspel tussen Tracey en Hepburn weer zorgt voor de nodige genietbare momenten

Er hangt een echte feel good sfeer rond deze film en hoewel dat in dit verhaal natuurlijk verre van realistisch is is het wel aangenaam kijken , dat gaat ook op voor het feit dat in films uit deze tijd de vrouwen zich nog vrouwelijk gedroegen ipv dat nare feministische toontje waarin de tegenwoordige vrouwenrollen zijn geschreven .

Het verhaaltje zelf weet niet zo echt te boeien maar de sfeer maakt een hoop goed .