Sarah Préfère la Course (2013)

Een uitgemolken concept, en ook hier niets vernieuwends te bespeuren. Gaat nergens de diepte in waar de mogelijkheden er wel zijn. Je hebt zowel haar passie voor hardlopen en haar fysieke ongemakken en de perikelen in haar nep relatie maar Robichaud weet daar vrij weinig mee te doen.

Sarah is ook erg gesloten en de kijker wordt wel heel erg uitgedaagd om maar enige feel te krijgen met Sarah, wat bij mij dus ook niet gebeurde. Kijkt best lekker weg, het kijken is geen lijdensweg maar het is vooral erg vlak en diepgang is toch wel essentieel in een film als deze.

Niet zo speciaal inderdaad. Maar heeft wel zo zijn momenten.

canadese cinema 2013 - The Filmtransition

Een met weinig middelen gemaakte, volwassen, stemmige en karakteristieke film (zonder pretentie) over een twintigjarige ernstige, teruggetrokken en timide jonge vrouw die slechts gefocust is op één doel (en daarvoor moet alles wijken). De regisseuse zit met haar camera dicht op de huid van de hoofdperspoon en werkt langzaam naar een climax.

Nogal onderkoeld.

Het komt vooral op me over als emotieloos. Waar de themas die geraakt worden toch diep in de ziel van de nog erg jonge Sarah snijden, komt daar maar heel weinig van over. Het blijft een beetje zoeken waar het nou eigenlijk over gaat, want zelfs dat wordt niet duidelijk. Er blijft eigenlijk maar een ding overeind: het boeit Sarah allemaal niet zo, tenzij het over lopen gaat. Maar dan zonder de passie die je daarbij verwacht, het komt eerder over als een vlucht uit de werkelijkheid. Een boodschap van de ultieme ledigheid, daarmee. Laat me maar lopen, dan hoef ik nergens over na te denken.

Of dat de bedoeling was betwijfel ik toch wel ietwat, en de film is hoe dan ook behoorlijk saai. Aan Sophie Desmarais ligt het niet, die doet haar best, maar het script en de regie laten het echt afweten. Waarheen, en waarom. Zulke moeilijke vragen zijn het niet - tenzij je ze over het leven stelt.

Ik sluit me volledig aan bij Blurp194 en het camerawerk werkt af en toe behoorlijk op de zenuwen.

Keek best aardig weg en ik heb me wel vermaakt, maar de film ging werkelijk alle kanten op zonder focus en ging daardoor uiteindelijk nergens heen. Veel onafgeronde plotjes die nergens overtuigen omdat ze maar zo halfhalf worden neergezet. De homoseksuele ondertoon die er ergens hangt, maar geen idee waarom. De relatie met die jongen, wat was dat nou? Die relatie met haar moeder, en wat was dat nu precies? De film wil vreselijk veel vertellen maar zegt uiteindelijk niets en blijft heel erg aan de oppervlakte. Maar goed, ik vond hem dus wel fijn wegkijken. 3,0*.

Canadese tiener Sarah [Sophie Desmarais] wil doorbreken als hardloper op de middellange afstanden, maar beschikt niet over juiste begeleiding om haar de weg naar de top te wijzen. In een impuls besluit ze te trouwen en samen te wonen met atleet Antoine [Jean-Sébastien Courchesne], maar dat zorgt vooral voor complicaties die Sarahs sportieve kansen belemmeren. Psychologisch sportdrama neemt veel tijd om op gang te komen, maar Desmarais maakt indruk en houdt de aandacht probleemloos vast.