Evidence (2013)

goede en spannende found footage film.

de found footage beelden zijn van tijd tot tijd behoorlijk spannend met ook nog wat schrikeffecten.

acteerwerk was gewoon normaal met niemand echt irritant en ook altijd leuk om wat tv serie mensen te zien.

hetgene wat deze film toch wel echt goed maakt is de twist aan het einde. die zie je totaal niet aankomen, tenminste ik zag die niet aankomen en bijna elke twist zie ik normaal wel aankomen.

maar overal een sterk bovengemiddelde found footage film

"I can fix anything with editing."

Van de regisseur van The Fourth Kind zie ik en die vond ik niet al te boeiend, gelukkig is deze film wel stukken beter. Het found footage genre lijkt ietwat uitgekauwd te zijn, maar door de originele insteek in deze film werkt het toch weer verfrissend. De meeste films in het genre laten namelijk alleen de found footage beelden zien, maar in deze film wordt er geswitcht tussen found footage en het heden naar de rechercheurs die erachter proberen te komen wie de moordenaar is. Op deze manier ben je zelf als kijker ook mee aan het puzzelen en wordt de spanning er goed ingehouden.

Een minpunt vind ik toch wel het camerawerk, het was op sommige momenten echt te rommelig om er nog iets uit op te kunnen maken. Ik snap wel dat het moet overkomen als 'found footage', maar dit was toch weer iets teveel van het goede. Al kwam het op sommige momenten wel goed over, bijvoorbeeld als Rachel in het donker door één van de verlaten huisjes loopt. De spanning was op zulke momenten echt te snijden.

De uiteindelijke twist dat het blijkbaar de vriendinnen zijn die achter alles zitten vind ik weer iets te ver gezocht, maar aan de andere kant word je als kijker toch wel goed de hele tijd op het verkeerde been gezet.

Al met al best een verfrissende film binnen het found footage genre, leuk om een keer gezien te hebben. Verwacht trouwens geen volbloed horror, de meeste kills worden namelijk niet goed in beeld gebracht en je ziet meer kleine flarden ervan.

3,0 Sterren.

Die andere Evidence found footage vind ik beter.. Deze is al vanaf de intro vermoeiend met die drukke meiden, kon er maar niet inkomen laat staan meeleven. Het geschreeuw is vooral funest voor de momenten die spannend moeten zijn (scènes die ook te kort duren om spanning op te bouwen), nog wat semi-emotioneel gemiep erbij van bijna ieder personage en de ontknoping is eigenlijk te flauw voor woorden (wel verrassend) maar tegen die tijd kon het ook al niet meer goedkomen.

Het concept met menselijke killer(s) vind ik wel prima, zeker voor found footage, en visueel ziet het er aardig uit met het editen en het schakelen tussen de soorten camera's en views. Als geheel is het ook een vooruitgang ten opzichte van de voorganger The Fourth Kind (maar dat is amper een prestatie te noemen).

Leuk.

Osunsanmi bewijst na The Fourth Kind goed uit de voeten te kunnen met het found footage genre. Hij brengt weer wat kleine vernieuwingen in deze film, oa. dat er veel meer tijd aan het "found" gedeelte van het genre gespendeerd wordt, wat ook wel eens leuk is.

Theoretisch gezien is het niet echt een found footage film, maar da's een directe spoiler voor het einde. Een waardige twist trouwens, kom je niet zo vaak meer tegen, maar werkte wel erg goed.

Acteerwerk is redelijk, visueel vond ik de gebrekkige kwaliteit van de beelden soms iets té geforceerd, maar het is vooral het middenstuk dat een klein beetje aan spanning en sfeer inboet. Het gaat daar even wat minder goed, wat best jammer is. Intro was meer dan behoorlijk en ook op het einde weet de film te scoren, alleen wordt het niet zo goed verbonden met elkaar.

Leuke film voor mensen die het found footage gebeuren nog niet beu zijn en/of zich kunnen verzoenen met kleinere innovaties.

3.5*

Beetje saai.

Nee niet mijn soort filmmaker die Osunsanmi, hoewel er telkens wel wat potentie inzit. Eigenlijk is het begin vrij saai en duurde het even voordat ik in de film zat. Het stoppen en opzoek gaan naar clues is geinig, maar al snel merk je dat de film wat met zichzelf in de knoop komt te zitten door die opzet. Ze kunnen om er geen irritatie factor aan te geven uiteraard niet te vaak het beeld stil zetten. Maar daardoor klopt het ook weer niet helemaal.

Als men eenmaal wordt uitgemoord zitten er best wat aardige dingen tussen. Vond vooral dat brandapparaat als moordwapen wel cool. Maar je voelt altijd net als bij The Fourth Kind dat gekunstelde script er steeds is, waardoor het nooit echt spannend wordt. Wat uiteindelijk ook uitmond in de onontkoombare twist. Die ik nog wel kon waarderen ondanks je er niet al te lang over moet nadenken.

2.5 sterren.

Verrassing.

Ik zag het woord 'seriemoordenaar' en toen was ik om. Ik zie dat zó graag in films/series, vandaar dat ik deze 'Evidence' ook een kans wou geven. Toen ik zag dat Torrey (Die ik ken van Pretty Little Liars) en Stephen (Van True Blood) meespeelden was ik helemaal om.

Gelukkig valt de film zelf niet tegen. Hoewel de vriendinnen kei irritant zijn en je echt op je zenuwen werken met hun stemgeluid, is het acteerwerk gelukkig vrij solide. Het is op zo'n boeiende en realistische manier vormgegeven met de verschillende camera's dat je al snel in het verhaal gezogen wordt. De plottwists zijn zeker aanwezig waardoor het tempo vlot blijft en de spanning goed opgebouwd wordt. Eindelijk weer eens een film waarvan ik het einde wou weten.

Tof!

Ik heb de film halverwege uitgezet. Ik werd namelijk knettergek van het slechte filmwerk. Dat het grootste deel met een handycam is opgenomen tot daar aan toe, maar het is echt slecht gefilmd. Beelden gaan veel te snel, als er dan eindelijk wat spannends gaat gebeuren zie je er helemaal niets van. En het meest storende vind ik, wat ze express hebben gedaan is de manier waarop de handycam beelden worden afgespeeld, constant met irritante storingen van pixels en dergelijke. Ben blij dat ik daar op mijn gewone televisie eindelijk eens van verlost ben en dan zou ik het bij deze film 10 x zo erg vrijwillig naar gaan zitten kijken. Hele verhaallijn van die mensen in het begin met die cam gaat helemaal nergens over. Nee bedankt, skip dat gedoe uit het begin en zorg eens voor fatsoenlijk beeldmateriaal dan denk ik dat het idee achter de film en de verhaallijn best goed kunnen zijn, maar voor mij niet op deze bagger manier.

Spannende slachtpartij.

Deze puzzel der found footage biedt een behoorlijke kluif aan het het detective-duo dat een slachtpartij bij een verlaten benzinestation tracht te verklaren. Het einde is meer vergezocht dan ooit (alhoewel), maar de weg ernaartoe is absoluut onderhoudend en levert een spannende film op die het subgenre op originele wijze benadert.

Goed.

Evidence

Horror/thriller op zijn klassieke manier dan maar weer eens hé!? Een niets vernieuwend concept op een originelere manier gebracht dan anders. Found-footagefilms blijf ik de huismerkproducties van Hollywood vinden. Zij het dat er wel degelijk betere found-footagefilms gemaakt worden en de manier van filmen ook wel degelijk potentie heeft. Evidence zoekt een middenweg door ook gewone gefilmde stukken aan bod te brengen. Ik moet zeggen dat ik dat een lekkere afwisseling op het geheel vond.

Ik mag hopen dat we allemaal vinden dat we hier met een niet-originele film te maken hebben. Een Texas Chainsaw concept, dat in honderden situaties is nagebootst, komt nu aan bod op de weg naar Vegas. Twee jonge, aanlokkelijke dames die het willen gaan maken in hun leven. De onderweg verrichtte slachtpartij biedt genoeg werk voor de daarop gezette rechercheurs. De afwisseling van chaotische slachtpartijen naar rustig puzzelwerk is een prettige. Af en toe dat stukje stoom afblazen nadat het gegil en gekrijs je iets te veel wordt. Dit zorgt voor een continue behoefte naar het einde van de film. De tijd gaat dan ook zo voorbij en de film weet te boeien. Het uiteindelijk wat onverwachte einde werd je wel heel makkelijk in de schoot geworpen, maar bied genoeg perspectief voor een eventueel vervolg. Geinig gedaan.

Om een film boeiend te houden is het natuurlijk een wijs besluit om een paar bekoorlijke dames de hoofdrol te geven. Zowel wat Amerikaans als Russisch temperament vult je scherm goed. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de drie mooiste dames het langst in leven blijven. Hoe knap je er echter ook uit ziet, acterend gezien kan je het behoorlijk verpesten.

Caitlin Stasey is een zeer knappe vrouw en weet zowaar ook nog wat van de film te maken. Acterend is ze niet bijster spectaculair, maar haar dubbelrol vervult ze goed en ze weet wel degelijk te boeien. Als cameravrouw had ze misschien iets meer minuten mogen krijgen, maar ze doet het niet meer dan goed. Tevens is Torrey DeVitto (familie van?) net zo aanlokkelijk en speelt op hetzelfde niveau.

De rechercheurs Radha Mitchell en Stephen Moyer vond ik matig eigenlijk. Ze komen nauwelijks in beeld en stellen zich behoorlijk aan. Als iedereen zo zou reageren zou de wereld niet ophouden met huilen. Excuus hoor, het is verschrikkelijk, maar daar wordt je toch rechercheur voor? Of niet? Een slap gedeelte van de film.

De combinatie van found-footage met rustige klassieke beelden gaf een leuke afwisseling in de film. Cinematografisch zat het allemaal prima in elkaar. De verlaten locatie is wat cliché, maar het zij ze vergeven. De film is gebouwd op cliché's. Je moet dus ook totaal niet verwachten dat je revolutionair beeldmateriaal voor je krijgt.

Evidence is een aller vermakelijkst filmpje. Ik snap niet geheel waar het lagere gemiddelde vandaan komt. Helemaal op IMDB niet, waar het nog lager is. Iemand die het wil uitleggen?

3*

Pas ergens op driekwart wordt het een beetje spannend. Tot die tijd is het vooral een enorm langdradig gedoe met irritant slechte beelden waar je eigenlijk nauwelijks iets in herkent. Allez dat is dan een plotelement, maar dat maakt het nog niet een fijne film om naar te kijken. Behalve de twijfelachtige beelden ook nog een boel twijfelachtig acteerwerk - de dames, Radha Mitchell incluis, lijken niet echt een goeie dag te hebben. De irritante soundtrack maakt het af.

Wellicht leuk voor de hardcore CSI fan, voor anderen gewoon een rommelig en flauw stuk kijkvoer. En nee, ik had de laatste plottwist niet echt zien aankomen, maar die is ook wel wat vergezocht en als je er zo lang op moet wachten vind ik dat dat ook geen punten meer verdient.

CSI aan de hand van found footage met wat milde slasher horror daarin. Aardig gevonden, niet zo leuk uitgevoerd. De ergernissen stapelen zich op en al vrij snel dat het cynisme toeslaat. Reese die even op ferme toon vertelt dat ook de beelden van vóór de moorden belangrijk zijn. Ach ja. Met daarbij nog een vet aangezette opmerking weet je wel zo ongeveer hoe laat het is.

Opbouwen dus, met een enorm irritant gezelschap. Het duurt gelukkig niet al te lang, maar ook tijdens het onheil blijft het spul zeuren. Daar heeft het met de lasser dan wel een killer die wat leuke plaatjes oplevert, bovendien weet het met de diverse camera's en verschillende perspectieven het verhaaltje te voeden. Twee elementen die op zich wel werken.

Daar staat tegenover dat het geswitch tussen het videokamertje en de crime scene de angel er wel eens uit wil halen. Het trucje met de beschadigde beelden wordt ook al snel wat flauw. Osunsanmi haalt wat dat betreft bijna alles uit de kast, maar ondertussen interesseert het mij geen bal meer wie nu precies de dader is. En daar was het blijkbaar allemaal om te doen.

Meh.

Osunsanmi. Een regisseur in de horrorbusiness die ik eigenlijk maar een sukkel vind. Je kan als regisseur altijd streven naar films die onderscheidend en uniek zijn, maar zodra je zoveel je best doet totdat het geforceerd aan begint te voelen doe je echt iets verkeerd. Nog schadelijker dus als je een film maakt die realistisch wil overkomen.

We volgen eigenlijk twee verschillende scenario's gedurende de film, waarvan er eentje observaties maakt van het andere. Het is best interessant om te zien hoe mensen de "horrorfilm" zelf analyseren, maar voor hen is het natuurlijk onderzoek. Het probleem is dat de personages in het horrorscenario wat interessanter zijn dan de personages die juist interessanter moeten zijn. Dan doe je al gelijk wat verkeerd.

Verder is de film best aardig. De opening is meteen best groots en gedurende de film zijn we aanwezig voor een aantal gemene moorden. En dan bedoel ik ook opvallend gemeen, want Osunsanmi weet wel heel goed hoe hij venijnige horror moet tonen. Het verbranden van je slachtoffers door middel van een lange gasbrander is pijnlijk, en zo wordt het ook gecommuniceerd.

De film gaat finaal de fout in bij de slotscene, die ik te flauw voor woorden vond. Vooral omdat ik het idee kreeg dat de film zich erg lang naar een iets rauwere en realistischere film aan het toewerken was. Osunsanmi vind ik het blijkbaar moeilijk om de film echt geloofwaardig te houden, maar ik krijg het idee dat hij het zelf wel heel realistisch vind. Ik vond het maar matig eindigen, maar tussendoor is het onderhoudender.