Choh Chin Luen Hau Dik Yi Yan Sai Gaai (1998)

Een fijn experiment.

En experimenteel is de film zeker. Zeker in het begin is het even wennen aan de stijl. Het begint allemaal met het vertellen van een verhaal van het filmen van de film. Kot geeft ons een kijkje in het verzinnen van de verhalen. Eerst zonder succes maar dit eerste gedeelte is geinig gedaan, maar na een twintig minuten heeft hij zijn verhaal gevonden en begint de film dan echt.

Het eerste verhaal gaat over een vuilnisman die verliefd wordt op een slaapwandelend meisje. Dit zonder het echt straight forward te vertellen. Er word in real time gezocht naar verschillende mogelijkheden binnen het verhaal. De vuilnisman doet er alles aan om zijn eerste liefde van haar probleem af te helpen. Hij filmt hun avonturen als het meisje in diepe slaap is. Erg aandoenlijk, maar het wordt nog beter als het meisje last krijgt van slapeloosheid . De scene in het restaurant laat de echte magie van dit verhaal zien. Dit alles prachtig geschoten door Doyle. Ook een super editing trouwens. Vanaf hier blijft de magie binnen dit verhaal. Lee Wai-Wai is een prachtige verschijning en Kaneshiro speelt zijn rol leuk uit. Het hele verhaal wordt voorzien van het commentaar van de regisseur, zonder echt storend te zijn want alles wordt met veel humor gebracht. Erg mooi slot van het verhaal ook.

Het tweede gedeelte is qua toon erg anders, maar ook erg leuk gebracht. Kot speelt hierin een eigenaar van een shop die op een dag bezoek krijgt van zijn eerste liefde. Hij denkt dat ze uit is op wraak door zijn gezin te vermoorden. Ook dit verhaal is niet helemaal straight forward verteld, maar Kot neemt hierin meer tijd om het verhaal te vertellen. Maar toch met een moordend tempo. Jammer dat hij hierin pas op het laatst los gaat en een mooie wending aan dit verhaal geeft. Mooie laatste shots ook en weer komt de magie daar om de hoek ondersteund door de mooie muziek.

Als geheel hebben de verhalen niets met elkaar gemeen, behalve dan dat het gaat over eerste liefdes. Aan het eind vertelt Kot duidelijk geëmotioneerd hoe het voor hem was om deze film te maken en brengt zo dit fijne experiment tot een einde.

Net als Away With Words, waarmee deze in de pakketservice zat en ook uitgegeven is door Jet Tone films, is First Love: The Litter on the Breeze duidelijk gestoeld op het werk van Wong Kar-Wai. Wel is deze een stuk leuker en frisser, mede ook omdat Eric Kot zijn heil evengoed haalt bij de nouvelle vague. In zekere zin heeft dit een beetje het gevoel van de eerste paar Godards: lekker los een filmpje maken met veel geëxperimenteer met verhaal, camerawerk, geluid en montage, om vervolgens kennelijk maar af te wachten of al die elementen ook echt een plaats vinden.

Wonderbaarlijk genoeg doen ze dat grotendeels ook wel. Het eerste deel is letterlijk zoeken naar een onderwerp, waarin Eric Kot een hoop voorstellen voor films doet en met vol enthousiasme de meest stompzinnige verhalen verteld en daaruit enkele gefilmde scènes laat zien, om deze verhalen vervolgens snel te dumpen. Erg grappig, maar ook iets dat niet leuk blijft. Gelukkig weet Kot precies op het juiste moment om te schakelen naar een verhaal dat hem wel ligt. Een vederlicht romantische verhaal over een man die verliefd wordt op een vrouw die slaapwandelt. Dit stuk heeft een hoop charme. Zodra dit voorbij is komt er nog een verhaal, ook leuk gebracht, maar toch iets minder interessant.

Het voelt soms bijna als wegwerpcinema aan, wat ook de bedoeling lijkt. Het heeft een zekere charme en zeker voor cinefielen is het een interessant experiment (voor mensen die weinig met film om film hebben is dit waarschijnlijk ietwat onnavolgbaar). Wel is het jammer dat door de lichte aanpak veel toch wel erg vergetelijk is. Minder dan twee weken later kan ik me nog alleen enkele hoogtepunten voor de geest halen. Het is vooral het enthousiasme die het uitstraalt dat blijft hangen. Jammer dat het voor Kot nauwelijks verder echt tot iets geleid heeft: enkele films verspreid door de jaren die door praktisch niemand gezien zijn.

3,5*