Petites Coupures (2003)

Mooie poster

Da's dan ook het enige goede aan deze film. Nou ja, en Kristin Scott Thomas die een goede acteerprestatie neerzet. Zonde, want ze had dit beter in een andere film kunnen doen.

Wat een doelloos leeg plot. Echt geen enkel verhaallijntje wordt uitgewerkt. Een en al oppervlakkige nonsens.

De beweegredenen van de personages worden volstrekt in het ongewisse gelaten. Alle personages lijken geen idee te hebben in wat voor film ze spelen.

Daniel Auteuil acteert als een krant. In L' Adversaire kwam hij daar nog mee weg omdat hij daar een vaag type speelt waar je geen hoogte van krijgt, waardoor e.e.a. nog bijdraagt aan de sfeer.

In deze film is er maar een gezichtsuitdrukking waar je de hele film naar zit te kijken. Het valt op als 'ie een keer met zijn ogen knippert.

Wat ook al niet helpt zijn de dialogen die de man mag uitkramen; gevoelloos en ze lijken van een andere planeet te komen.

De regisseur kreeg voor deze film op het filmfestival in Berlijn een Gouden Beer nominatie..... What Were They Thinking?

1* voor Kristin Scott Thomas

Hier moet ik nog even op terugkomen. Ik had toen nog niet de bekendste films met Auteuil gezien.

In Jean de Florette, Manon des Sources en in Huitième Jour acteert Auteuil uitstekend.

Toch ook Un Coeur en Hiver maar eens kijken

Gaat op de to-see lijst. Dank!

Op TV gezien. Geen film om speciaal voor naar de bios te gaan, maar ik vond 'm zeker vermakelijk. Het spel van de liefde, een man die met liefde speelt en uiteindelijk zijn gelijke ontmoet.

Een film tussen drama en komedie in. De sfeer beviel me en dat is al met al een verdienste als een film dat kan bereiken.

Tijdens het kijken van Small Cuts (Engelse titel) vroeg ik me af wat precies Daniel Auteuil en Kristin Scott Thomas in deze film te zoeken hadden. Want het verhaal lijkt nergens echt heen te gaan en dat begin je pas te merken als je een half uur op de broek hebt. Bij mij vond vervolgens de verveling plaats want je hebt het duidelijk in de gaten dat de hoofdpersoon een spel speelt tussen zijn liefdes. En er is natuurlijk in één vrouw waar hij zijn gelijke misschien wel zijn meerdere vind. Het gegeven is vrij luchtig gehouden, de regisseur neemt nergens echt de moeite om ook maar verrassend uit de hoek te komen. Je vraagt je echt af waarom deze film überhaupt ook maar kans maakten op een Gouden Beer in Berlijn. Tenzij ik van alles gemist heb en dat lijkt me sterk.

Een nogal vage film alhoewel hij ook wel onderhoudend is. Een getrouwde man heeft allerlei affaires met diverse vrouwen die meestal zelf ook al een relatie hebben. Het is goed opletten in deze film, want zeker in het begin ga je van het ene moment naar het andere en leer je steeds meer mensen kennen. De film lijkt op een grote puzzel waarvan je aan het einde verwacht dat alle stukjes wel op zijn plaats zullen gaan vallen. Echter aan het eind bleek dat, voor mij althans, niet echt te kloppen, waardoor het bij deze film meer leek alsof het vooral om het puzzelen zelf ging.
Waarom de hoofdpersoon door de vage helper van zijn oom doodgeschoten moest worden is mij ook ontgaan in deze film. Maar goed, er werd verder wel uitstekend geacteerd en het was ook een genot om de mooie omgeving van de Isere te bekijken.