Burton and Taylor (2013)

Vrijdag 25 april, Arte 20.15 - 21.35

Als je van 1 klein zakje thee 30 volle potten zet, dan krijg je net zo'n laf, kleur- en smaakloos bakkie als deze "film".

Overslaan, in de prullebak met die hap.

Wie (Richard) Burton en (Elizabeth) Taylor echt wil zien, bekijke -Who's Afraid of Virginia Woolf ?-

{1966}.

De productie ging slechts over een korte periode uit het leven van beide sterren en ondanks dat het er regelmatig heftig aan toeging, vond ik de verhaallijn waarschijnlijk daarom te mager. Er is veel meer te vertellen over hun leven. Alhoewel er wel sprake was van chemie tussen beiden, vond ik daarnaast dat Helena Bonham Carter en Dominic West te weinig op Elizabeth Taylor en Richard Burton leken.

Elizabeth Taylor was zeker niet de eerste beroemdheid die open was over het feit dat zij zich liet opnemen in een afkickkliniek. Dat was Bela Lugosi in 1955. Taylor en Burton waren in 1983 respectievelijk 51 en 57 jaar oud en niet 'veertigers' en Burton worstelde bovendien al behoorlijk met zijn gezondheid. Dit biografische drama neemt een zeer opzichtig loopje met de realiteit door te kiezen voor twee acteurs die te jong zijn voor deze rol. Centraal staat hun besluit om in 1983 samen op het toneel te verschijnen in het toneelstuk Private Lives van Noël Coward. De media zinspeelt op een heropleving van hun stormachtige relatie (en wellicht een derde huwelijk) en het publiek kan niet wachten om de twee sterren samen op het toneel te zien. Maar een combinatie van verbittering en sterallures brengt de productie in gevaar. Bonham-Carter en West doen hun best ondanks het gebrek aan chemie tussen de sterren. Dit was veel beter geweest met oudere acteurs die ook beter gestalte kunnen geven aan de psychologische en fysieke problemen waar Taylor en Burton destijds mee worstelden.