True Women (1997)

Niet heel slecht. Soms duurt wel wat lang en krijgt de film een beetje last van inkakkerigheid. Er zat ook een bekende cast in deze film waaronder Angelina Jolie, Michael York en Rachael Leigh Cook. Die acteurs doen het niet slecht. Krijgt een 3,5.

Vierde film in de Angelina Jolie marathon en ik tot nu haar beste tot 1997! Vermakelijke mini serie, maar wel een beetje knullig.

Het is allemaal een beetje teveel van het goede. Ze hadden het beter bij een paar onderwerpen kunnen houden, maar ik weet niet of het in die tijd allemaal elkaar opvolgde. Zo had je de oorlog met de Mexicanen, de indianen, de zwarte slaven, de Yankees en dan het vrouwenkiesrecht. Tussendoor nog de ziektes en het kraambed sterfte. En ondanks dat de mini serie 3 uur duurt, ging het allemaal vrij snel en werd aan alles maar kort aandacht besteed. Waardoor er weinig diepgang is en je van moment naar moment gaat.

Het eerste deel als ze nog kinderen zijn (Georgia en Euphenia) was alles zoals ik zei een beetje knullig. Slechte dialogen, B-film achtig. Met schokkende dingen, maar weinig emotie. Maar dit werd steeds beter en als eenmaal Jolie en Gish in beeld komen wordt het een stuk beter. Sowieso sterk geacteerd door hen en door Delany.

Ondanks de lange speelduur voelde het niet zo. Het kijkt lekker weg en heb me goed vermaakt. Geen idee of ik het nog eens zal gaan kijken, maar wel een aanrader om eens te zien.

Nummertje twee van de western serie trilogie aan de beurt en dat was dus deze True Women die op basis van de hoes op nog minder interesse kon rekenen omdat het er erg melodrama en streekroman-achtig uit zag. Toch steeg mijn interesse al een beetje vanwege de cast.

Het duurt niet heel lang tot de wortel van de serie ontstaat, namelijk de vriendinnen Georgia en Euphemia die afscheid van elkaar moeten nemen en vervolgens in het roerige Amerika vlak voor de burgeroorlog beide hun eigen weg bewandelen en keuzes moeten maken. Opvallend de sowieso sterke verhaallijn van Phemie die bij de stevige doorpakker Sarah McClure terecht komt, en dat is me er eentje. Wat een indrukwekkend karakter is dat, die eigenhandig de plaatselijke vrouwelijke bevolking op sleeptouw neemt tegen een oprukkende vijand. En deze dame neemt geen genoegen met 'nee' of 'kan niet' en is voor de duivel niet bang. In schril contrast daamee staat dan de verhaallijn rondom Georgia die toch vooral tot een verwend en irritant wicht opgroeit en pas later wat meer het klappen van de zweep leert kennen. Zoals reeds gezegd is de lijn rondom Phemia en de sterke Sarah vele malen meer de moeite waard als verhaal.

En natuurlijk, bijna overbodig te zeggen, gebeurt er veel meer, want net als in Streets of Laredo is het een roerige tijd. In dit geval wellicht niet het wilde westen met cowboy's zoals in de vorige serie maar wel de opbouw richting de oorlog, de strijd rondom de slavernij, het gevaar van indianen en dat Tarantula een oogje op Sarah heeft snap ik, en is gevaar, moord, verkrachting, lijden, overleven, loslaten en verder gaan, hier ook aan de orde van de dag. En hoewel Georgia, vanaf dat de rol overgenomen is door Jolie, een heel tijd niet interessant is, wordt er toch op een gegeven moment een boeiend beeld geschapen waarin zelfs de twee gescheiden vrienden loodrecht tegenover elkaar komen te staan.

En zo maakt True Women op sommige momenten toch een hele behoorlijke indruk met een fraaie tijdsschets en twee erg mooie dames in de vorm van Rachael Leigh Cook en de sterke Dana Delaney die ik in Red Beach ook altijd al leuk vond. Voeg daar verder nog een meer dan behoorlijk cast aan toe en True Women doet toch erg weinig verkeerd behalve dat de lijn rondom de verwende Georgia lange tijd niets biedt waardoor het geheel toch opeens wel erg lang wordt. Was men alleen bij Phelie en Sarah gebleven had men een best wel krachtige film gehad.