Some Velvet Morning (2013)

een aparte film , een hoop discussie tussen een man en vrouw die mekaar van vroeger kennen wat uiteindelijk uitdraait op een aanranding , als je denkt als kijker was dit het nou komt de clou waaruit blijkt dat het maar een soort rollenspel was .

Bijna een toneelstuk (dat mij als zodanig sterk aan Harold Pinters The lover deed denken) waarvan de verfilming de twee hoofdrolspelers alle gelegenheid geeft om te schitteren. Wie de vroegste (en magnifieke) films van deze regisseur kent (met name In the company of men, Your friends & neighbors en The shape of things) weet dat het er hard aan toe kan gaan en dat het voor veel personages uitdraait op het afleggen van hun maskers; de liefhebber van psychologische machtsspelletjes en verbaal vuurwerk kan aan deze film zijn hart ophalen. Rauw en sterk.

Aardige poging wel van een film die zich op één locatie afspeelt en waar slechts twee personages in voorkomen, die continu met elkaar in interactie zijn. Maar, ten eerste is het einde teleurstellend en ten tweede drijft de film erg op de erotische spanning die Alice Eve opwekt in haar rode jurkje. Vond ook niet alle dialogen even geloofwaardig, maar goed, dat kan je dan achteraf wel weer verklaren. Slecht is het zeker niet; gisteravond viel ik in het begin van de film en was toch voldoende geïntrigeerd om hem vandaag helemaal te zien.

Verfilmd toneel dat volledig draait op de uitstekende acteerprestaties van beide hoofdrolspelers. In de ene hoek hebben we Alice Eve als de sensuele verleidster en in de andere hoek hebben we Stanley Tucci als een soort mannelijke tegenhanger maar dan vol frustratie.

Hoe de vork in de steel zit wordt beetje bij beetje onthuld maar blijft tegelijkertijd ook vaag waardoor je toch geboeid blijft kijken. Af en toe zijn de dialogen erg pretentieus maar dat is ook logisch als een film alleen daarom draait. De kwaliteit van het einde zal op verschillende manieren worden uitgelegd maar ik moet zeggen dat ik het toch wel aardig vond.

Alles bij elkaar was het scenario niet overal even sterk maar was het acteerwerk zeker uitstekend en blijft de volledige speeltijd boeien.

Boven gemiddeld

De film is een verfilmd toneelstuk met twee personen geworden en dat is tegelijk de zwakte van het geheel. Want deze twee spelers doen daarmee ook regelmatig aan overacting. Het maakt het wel een interessant experiment waarbij je ingezogen wordt in het verhaal en je je afvraagt waar het naar toe gaat. En dan is er een aardige twist aan het eind.