L'Effrontée (1985)

Een verbluffende Charlotte Gainsbourg als dertienjarige meisje, onzeker en niet bepaald gelukkig met haar eigen leven en van daaruit bewonderend opkijkend naar een succesvolle leeftijdsgenote uit een beter milieu.

Misschien niet echt diepgaand maar herkenbaar, teder en niet zonder emotie.

Helemaal eens met deze karakteristiek van Movsin. Gainsbourg is volstrekt geloofwaardig als 13-jarige die behoorlijk ongelukkig loopt te wezen en de eerste butsen van het leven oploopt. Ze kreeg hiervoor terecht een Cesar. Miller heeft er een prachtige film omheen gesmeed, waarin weliswaar niet zo heel veel gebeurt, maar de kleine gebeurtenisjes zijn wel zo veelzeggend. Hij gaat ieder cliché uit de weg. Ook de bijrollen zijn geweldig bezet. Wat me nog het meest verbaast is dat deze film ook na bijna dertig jaar niets aan kracht heeft ingeboet en geen spoortje van veroudering laat zien. Knap hoor.

Ik had dezelfde radiootje dat Gainsbourgh ook had in de film. Ook die globe! alleen kon de mijne niet draaien, nou ja niet uit zichzelf. Het liedje van de film was te gek. En dat ze de exorcist in het frans keken, was ook geniaal. Verder sloeg de film nergens op. Die dialogen zeg, wat jammer ook dat die meid de hoofdrol had in elk shot.

Toch kijkt de film raar genoeg weg als een kabbelend beekje. Of als een zonnig frans terrasje?

Char Lolita Gainsbourg schittert als pijnlijke puber in de film, die haar een César onderscheiding

voor de meest veelbelovende actrice opleverde! Leuk dat uitgerekend zo'n typisch jaren 70/80

Frans filmpje mijn 5000ste MM stem is!

Mooie film, goed portret. En al duidelijk dat Charlotte Gainsbourg een hele goede actrice is, ook al als jong meisje.

Waarachtig filmpje over een nukkige puber, die met alles en iedereen overhoop ligt, vooral met zichzelf. Wanneer ze kennismaakt met een getalenteerde leeftijdgenote, ziet ze ook voor zichzelf een mooie toekomst weggelegd. Zoals zoveel Franse sociale drama’s uit het leven gegrepen, zonder enige opsmuk.

Mooie en terecht bekroonde rol van de nog piepjonge Charlotte Gainsbourg.

Lieve film over een meisje die zich slecht in haar huid voelt aan het begin van haar puberteit. Ze heeft haar dromen en haar frustraties, en kijkt op naar Clara Baumann, een pianiste van haar leeftijd. Een ontwapenende debuutrol van Charlotte Gainsbourg in een film die warm en teder aanvoelt. Het doet goed om eens zo'n film te zien. De soundtrack mocht wel iets gevarieerder...

PS / Ik had als kind ook zo'n globe gekregen en staat nog steeds op mijn nachtkastje. Werkt meer dan 40 jaar later nog steeds.