Kurôzu Explode (2014)

Een vervolg op de 'Crows Zero' films van Miike? Door Toyoda?

Ik zie dit nus pas...

Leuk om te zien dat Yuya Yagira (van Nobody Knows) erin speelt.

Lekker.

Toyoda gaat gewoon voort waar Miike gestopt was. Uiteraard zijn er wat accentverschuivingen, maar het grijze, grimme sfeertje zet zich lekker voort in dit derde deel. Fans van de comic moeten even opletten want Toyoda heeft gekozen voor z'n eigen verhaal, verder niemand die er zich zorgen over zal maken.

Visueel sfeervol, Toyoda is geweldig met soundtracks en de acteurs hebben er volop lol in. Veel verwijzingen naar de eerste twee delen zijn er niet, toch is het aangeraden om eerst Miike's films te kijken, al is het maar om wat te wennen aan de setting. Dit soort "school gangs die vechten voor het schoolbewind" films zijn toch iets aparts.

Toyoda doet het geweldig, maar da's niet zo verwonderlijk aangezien hij ook al Aoi Haru op z'n naam heeft. De film zelf kleurt braaf binnen de lijntjes, maar da's geen probleem aangezien het hier toch al gaat om een zeer kleine niche.

4.0* en een uitgebreide review

Heb nu 3 keer een Crows Zero film gezien, en 3 keer geen voldoende kunnen geven... Dit derde deel twee keer opgezet, maar heb het niet af kunnen kijken. Niet echt mijn serie dus.

Fijne film hoor, hoewel ik er net een tikkeltje meer van verwacht had.

Zoals verwacht minder commercieel dan de Miike-films, maar toch wat meer dan ik had gehoopt. Dat zit hem met name in de muziekkeuze, want ook hier wat nummertjes die naar J-pop neigen. Maar over de hele linie is de muziek rauwer, en ook desbetreffende nummertjes zijn wat minder gelikt dan de J-pop nummertjes in de Miike-films. Lekker, de punkgitaren die Toyoda's eerdere films ook kenmerken en hier zo ontzettend op hun plaats zijn.

Visueel ziet het er retestrak uit, ook in dit deel fijne gevechten die niet al te technisch zijn, maar ontzettend energiek zijn, en waar een lekker ritme in zit. In vergelijking met de eerste Miike-film veel minder gekheid. Geen gekegel met levende mensen dus, wel een ontsnapping uit het badhuis die een glimlach bij me opwekte, maar dat is het. Niet heel erg, de film heeft genoeg sfeer en energie ter compensatie.

Qua verhaal lijkt het alsof de mal voor de vorige films wederom is gebruikt. Een hoop kleine schermutselingen waarna op een gegeven moment de kaarten op tafel liggen, er een groot gevecht tussen voor- en tegenstanders van de hoofdpersoon uitbreekt, waar de laatstgenoemde het dak van de school dient te bereiken voor het treffen met de belangrijkste antagonist. En na afloop een gevecht met Rindaman waarna de credits verschijnen. Niet echt bijster origineel dus. Het zijplotje rondom het personage Ken Katagiri had wat mij betreft ook achterwege gelaten mogen worden, het voelde toch aan alsof er niet echt plek voor dat personage was, maar hij koste wat kost mee moest doen.

In vergelijking met andere films van Toyoda wellicht wat meer gericht op het narratief, het voelt toch enigszin aan alsof het concept Toyoda een beetje belemmert. Niettemin wat mij betreft de meest geslaagde Crows Zero-film. Wat dat betreft voldoet de film zeker aan de verwachtingen, maar toch had ik net wat meer Toyoda en wat minder van de formule Crows Zero willen zien. 4*.

Hmm, is deze te volgen zonder de voorgaande delen van Miike te hebben gezien?

Volgens mij wel. Er zitten een paar personages in die ook in de Miike films voorkomen, maar voor de rest bestaan de personages voornamelijk uit een nieuwe generatie scholieren. Je verspeelt overigens je tijd niet met die Miike films, en het zijn geen totaal andere films, hooguit zijn er accentverschillen.

Heb zelf meer met Toyoda dan met Miike. Je zou van Toyoda een "strakkere" film verwachten. Maar misschien begin ik dan toch met Crows Zero

Weet niet of je al van dit soort Japanse schoolgang films gezien hebt, maar het misschien iets logischer om met iets goofy als Cromartie High te beginnen. Dat maakt de setting iets bekender en vertrouwder, waardoor het daarna ook iets makkelijker is om een wat serieuzere film in een soortgelijke setting te zien denk ik.

Nee, ben daar helemaal niet bekend mee (Toyoda's eigen Aoi Haru maybe?). Eens kijken of ik Sakigake!! ergens kan opsnorren. Thanks voor de tips

Toyoda is een soort van uitgepuurde versie ervan. Probleem is denk ik dat de premise eigenlijk zo idioot is dat het niet meteen strookt met de wat serieuzere toon van deze film. Daarom dat het misschien beter is met een comedy te beginnen, dan lijkt deze film wat normaler/logischer

Een mens kan nou nooit eens gewoon onvoorbereid een film kijken he

Nee, uiteindelijk ben je gewoon het best wanneer je begint met Arrival of a Train at La Ciotat en zo de filmgeschiedenis volgt voor een optimale beleving van het medium.

Dan lijkt het me nog beter om de hele theatergeschiedenis ook nog eens in te duiken, en eigenlijk ook de hele back catalogue van literatuur tot je te nemen. Als je dan toch bezig bent ook direct maar de kunstgeschiedenis. Kortom, begin bij de grottekeningen van Lascaux en work your way up.

Iemand vergeet de muziekgeschiedenis ...

(maar uhm, off-topic enzo!)

Eerlijk gezegd vond ik de twee films van Miike ook al nauwelijks te volgen, dus ook al heb je die gezien kan je hier volgens mij ook weer de draad tussen de personages volledig verliezen

Vermakelijke onzin.

Toyoda pakt moeiteloos het stokje over van Miike. Stijlvolle derde Crows film met de energieke, stijlvolle brawls zoals we die gewend zijn.

Zelfs zonder de eerdere films gezien te hebben voelt Kurôzu Explode als een vermoeide en gedateerde bedoening. De geluidskwaliteit is beroerd, dialogen zijn dof, muziek zit er schel overheen geplakt en visueel oogt alles alsof het begin jaren 80 is opgenomen met een goedkope videocamera. Verder zijn de actie, personages en het verhaal zo vlak en karakterloos dat de film al na een paar minuten in elkaar stort. Het is bijna niet te bevatten dat een film uit 2014 zo gammel en achterhaald kan aanvoelen.