Kurôzu Explode (2014)

Lekker.

Toyoda gaat gewoon voort waar Miike gestopt was. Uiteraard zijn er wat accentverschuivingen, maar het grijze, grimme sfeertje zet zich lekker voort in dit derde deel. Fans van de comic moeten even opletten want Toyoda heeft gekozen voor z'n eigen verhaal, verder niemand die er zich zorgen over zal maken.

Visueel sfeervol, Toyoda is geweldig met soundtracks en de acteurs hebben er volop lol in. Veel verwijzingen naar de eerste twee delen zijn er niet, toch is het aangeraden om eerst Miike's films te kijken, al is het maar om wat te wennen aan de setting. Dit soort "school gangs die vechten voor het schoolbewind" films zijn toch iets aparts.

Toyoda doet het geweldig, maar da's niet zo verwonderlijk aangezien hij ook al Aoi Haru op z'n naam heeft. De film zelf kleurt braaf binnen de lijntjes, maar da's geen probleem aangezien het hier toch al gaat om een zeer kleine niche.

4.0* en een uitgebreide review

Fijne film hoor, hoewel ik er net een tikkeltje meer van verwacht had.

Zoals verwacht minder commercieel dan de Miike-films, maar toch wat meer dan ik had gehoopt. Dat zit hem met name in de muziekkeuze, want ook hier wat nummertjes die naar J-pop neigen. Maar over de hele linie is de muziek rauwer, en ook desbetreffende nummertjes zijn wat minder gelikt dan de J-pop nummertjes in de Miike-films. Lekker, de punkgitaren die Toyoda's eerdere films ook kenmerken en hier zo ontzettend op hun plaats zijn.

Visueel ziet het er retestrak uit, ook in dit deel fijne gevechten die niet al te technisch zijn, maar ontzettend energiek zijn, en waar een lekker ritme in zit. In vergelijking met de eerste Miike-film veel minder gekheid. Geen gekegel met levende mensen dus, wel een ontsnapping uit het badhuis die een glimlach bij me opwekte, maar dat is het. Niet heel erg, de film heeft genoeg sfeer en energie ter compensatie.

Qua verhaal lijkt het alsof de mal voor de vorige films wederom is gebruikt. Een hoop kleine schermutselingen waarna op een gegeven moment de kaarten op tafel liggen, er een groot gevecht tussen voor- en tegenstanders van de hoofdpersoon uitbreekt, waar de laatstgenoemde het dak van de school dient te bereiken voor het treffen met de belangrijkste antagonist. En na afloop een gevecht met Rindaman waarna de credits verschijnen. Niet echt bijster origineel dus. Het zijplotje rondom het personage Ken Katagiri had wat mij betreft ook achterwege gelaten mogen worden, het voelde toch aan alsof er niet echt plek voor dat personage was, maar hij koste wat kost mee moest doen.

In vergelijking met andere films van Toyoda wellicht wat meer gericht op het narratief, het voelt toch enigszin aan alsof het concept Toyoda een beetje belemmert. Niettemin wat mij betreft de meest geslaagde Crows Zero-film. Wat dat betreft voldoet de film zeker aan de verwachtingen, maar toch had ik net wat meer Toyoda en wat minder van de formule Crows Zero willen zien. 4*.