Les Dragueurs (1959)

Ze bestonden nog niet : films van Mocky...dit was dus de eerste, een soort NV light die behalve door de NV ook duidelijk is beinvloed door I vitelloni van Fellini. Het geheel in nachtelijk Parijs- saturday night allicht- is dan ook omgeven door een waas van erotische melancholie...en dan heb je mijn aandacht.

Die erotische melancholie treffen we niet zozeer aan bij de schijnbaar nog maagdelijke Aznavour als de brave bankklerk Joseph*, maar bij zijn tegenpool Freddy, vertolkt door Charrier, die jullie ook kennen als meneer Bardot...deze beroepsdragueur ( player ) leren we meteen kennen dankzij de inrichting van zijn kamertje- een beetje alla boogie nights- maar wat zien wij ook op dat kamertje ? Een schilderij van een jongedame van de rug af, die ons meteen aan Anouk Aimee doet denken...en precies daar ligt de wortel van Freddy's erotische melancholie, zo leren wij- nogal opzichtig- gedurende de korte rest van de film.

Een film die grotendeels een buddy/ road movie/ komedie lijkt te zijn en gaandeweg steeds melancholischer wordt, besluitend met een wel erg opzichtige en moraliserende conclusie, imho. Episodisch gestructureerd natuurlijk en zo semi- naturel als mogelijk overkomend, het moest immers allemaal NV zijn en als zodanig overkomen, zo begreep Mocky.

In concreto komt dit dus neer op een serie ontmoetingen met gekende gallocult babes uit die tijd. o.a. Carrel, Robin, Berger, Blain en de Amerikaanse Belinda Lee. En ook met Aimee, de Grote Liefde van Freddy's dromen die echter wel zeer in de realiteit blijkt te zijn geworteld...ook dit nogal opzichtig gebracht. .

Howel q.q. tamelijk repetitief gaat het dankzij de bescheiden speelduur niet vervelen, ook vanwege de goede chemie tussen de 2 protagonisten van wie Aznavour waarschijnlijk de grootste prestatie levert : een absolute wereldster als wereldvreemde, verlegen sul.

Bovendien is er de schitterende score van Jarre, die in variaties ook diëgetisch terugkomt.

Is uitgebracht als onderdeel van de Mocky ( die hier niet zelf meespeelt ) DVD box zonder onderschriften, en kan uiteraard ook met fansubs worden gedownload.

*: de namen zijn in de synopsis verwisseld zie ik. Bovendien is het de dragueur die stiekem wacht op de Ware, en niet de prozaïsche Aznavour. Maar wij vergeven dit met de liefde die wij toevoegers toedragen...