Big Sur (2013)

Het is een contradictie: in deze literatuurverfilming lijken de woorden belangrijker dan de beelden, al is de fotografie van de Californische kustlijn schitterend en imponerend, vooral in contrast met het verval van de depressieve hoofdpersoon, die worstelt met de druk van het beroemd zijn, alcohol en zelfmedelijden. Jean-Marc Barr zet de hoofdpersoon gereserveerd en raadselachtig, met een minimum aan dialoog, neer en Michael Polish schept een melancholieke, dromerige realiteit, een portret van artistieke verveling. Echter voor mij was de eindeloze vloed aan woorden van de voice-over teveel van het goede; het irriteerde mij mateloos.

Kerouac probeert rust te vinden, zichzelf te vinden, in een verlaten hutje op een van de mooiste plekken op aarde - of wat daar voor doorgaat natuurlijk, want in het echt is het ondertussen zoals zoveel plaatsen verworden tot het toneel van een achterhoedegevecht tegen het massatoerisme.

Wellicht moet je het boek gelezen hebben, of uberhaupt een van de boeken van Kerouac. Nooit aan toegekomen. De spraakwaterval van de innerlijke stem van de auteur in de film blijft wellicht mede daardoor wat in de holle ruimte. En de door gauke hierboven aangehaalde imponerende fotografie zie ik er eigenlijk ook niet echt aan af - in ieder geval is dat zeker niet een reden om de film uit te zitten. Je kan je tijd beter besteden met een goed boek.

Wel fraai gespeeld - in de lijst acteurs ontbreekt Jean-Marc Barr, terwijl dat toch de hoofdrol is, en hij speelt op indrukwekkende manier iemand die op elk denkbaar vlak ontoegankelijk is voor zijn omgeving. Jammer voor Billie - de rol van Kate Bosworth, en een van haar betere wellicht. Voor de verdere bijrollen is eigenlijk te weinig ruimte om ze los te laten komen.