Careful (1992)

Dit is de slechtste film die ik ooit gezien heb. Als film liefhebber kon ik deze film echt niet aanzien. Zelfs de film "zeemeerman" is nog beter! Volgens IMDB is dit een komedie, nou ik vind het eerder een drama.

De beschrijvingen van deze film zijn zeer misleidend. Dit is absoluut een film voor in de Flop 10!!!!!

Vreselijk film. Pretentieuze en tenenkrommende kitsch. Het is werkelijk onvoorstelbaar dat deze film een 7,8 heeft op imdb.

hihihi, dit was mijn eerste film dit festival en gelukkig geen voorbode voor de rest. ik schrok ook wel toen ik de openingsbeelden zag. wat is dit. toch ben ik blij dat ik hem gezien heb. waarom? omdat het eens iets totaal anders is, omdat je eigenlijk aan niemand die hem niet met zijn eigen ogen heeft gezien kan vertellen wat voor soort film het is.

bovendien moest ik erg lachen om de uitleg die de regisseur erbij gaf. hij wilde een film maken over de bergen, zijn producer over incest, dus gebruikte hij deze gegevens allebei. hij wilde de film in het zwart/wit schieten, zijn producer in kleur, omdat de japanners er dan ook interesse voor zouden hebben. en wat hij dan doet met de kleuren.... hij gebruikt er telkens twee of drie. geeft toch een leuk effect.

tja, het is echt niet doorsneefilm en ik moet eerlijk zeggen, hij had van mij ook best een kwartiertje mogen duren. dan heb je het idee wel door. ik zou ook bij god niet weten hoe ik deze film moest beoordelen. hij is zo onvergelijkbaar met anderen. omdat ik hem nooit zal vergeten en er altijd met een glimlach aan terug zal denken hou ik het op 2 sterren.

Huh, een film uit 1992 die nu op IFFR draait

Oh, er draaiden zelfs oudere films hoor.

Lawrence of Arabia ook toevallig?

Nee, wel de prutsfilm Narva uit 1977!

Ik ken alleen "It Was Beyond the Narva Gate" uit '82

Uit The Washington Post:

Careful, the hilariously bizarre new film from Canadian director Guy Maddin, is like some lost masterpiece from a time-warped alternative dimension - a strange artifact that time forgot.

Op 10 en 13 februari te zien in cinema Zed (Leuven)

Dit was toch wel weer een goeie van Maddin en eens een keer niet over Winnipeg. Waarover wel? Lastig te zeggen. Bergbeklimmen, (moeder)liefde, incest, koeien zonder stembanden opdat ze niet kunnen loeien en (zelf)moord. Naja zo ongeveer.

Erg stijlvast de man en toch ook weer niet. Altijd een soort van parodie en ode naar oude (jaren 20-40?) films, maar het trekt het geheel ook flink in het belachelijke. Veel van zijn films zijn echter in z-w en deze is overtuigend in kleur. Harde kleurenfilters worden over de film heen gegooid en elke scene ziet er weer totaal anders uit Knap gedaan.

Verder is hier gewoon weinig over te zeggen, maar mensen die ooit van Maddin gehoord hebben, wisten dat allang.

Dit lijkt aanvankelijk vooral een stijloefening... en een imposante stijloefening, waarin Guy Madden de filmstijl van midden jaren '20 persifleert en omarmt: nadrukkelijk kunstmatige belichting, uiterst precieze beeldcomposities en expressionistisch acteerwerk, maar ook het gebruik van getinte beelden, soms overbelicht en met beschadigde frames, alsof het negatief al tientallen jaren oud was. De stijl overschaduwt het verhaal over de melodramatische gebeurtenissen in een klein dorpje aan de voet van een met eeuwige bedekte berg, waar het gevaar van een lawine zo groot is [vandaar de titel ]dat de bewoners de stembanden van alle dieren hebben doorgesneden omdat hun geluid catastrofaal kan zijn. Vanwege de unieke stijl niet voor iedereen even toegankelijk, maar voor wie - net als ik - een liefhebber is van zwijgende cinema, heeft de film aanzienlijk meer kwaliteiten dan tekortkomingen.