Freier Fall (2013)

Oef! Wat een ongelooflijk goed acteren. De spetters vliegen er vanaf bij Hanno Koffler en Max Riemelt. Petje af. Gewoon kijken, ik heb niets toe te voegen.

Een verdiende 5*.

Nou ik vond dit helemaal niet zo boeiend. Gekeken vanwege de hoge score, aantal stemmen niet gezien.

Het is een verhaal wat redelijk voorspelbaar verloopt, en vrij afstandelijk is. Dit komt vooral doordat de zwangere echtgenote pas langzaam in beeld komt, zodat je in de film nauwelijks voelt in wat voor situatie Marc zich bevind ("een hecht gelukkig gezin" niks van gemerkt), omdat er gelijk gefocust wordt op zijn affaire met Kay. Prima acteerwerk verder, maart de setting had wat beter uitgewerkt mogen worden.

"Exceptionally hot love scenes and full-frontal nudity" staat op de flap, ja ze zijn helemaal naakt te zien, maar voor de rest zijn het geen wereldschokkende scenes.

Goed, ik denk dat dit vooral een doelgroepfilm is, die voor mensen die daar niet toe behoren een stuk minder interessant is.

De film pakt je gelijk door het goede acteer- danwel regiewerk. Ook het verhaal werd naar mijn idee snel interessant, misschien omdat ikzelf tot 'de doelgroep' behoor.

Wat ik vooral mooi vond was hoe de emoties van de hoofdrolspelers werden neergezet, kortom prachtig. De seksuele spanning maar ook woede en verdriet zijn heel goed tot uitdrukking gebracht door de acteurs, in het bijzonder door Hanno Koffler. Hierdoor kan je heel intensief mee voelen met Marc.

Ik was dan ook bijzonder verrast dat de film zo eindigde en bleef met een ontevreden gevoel achter. De film had eigenlijk nog kwartier langer moeten duren zodat het één en ander tussen de personages uitgespeeld kon worden.

Voor de rest een mooie film voor zowel homoseksuele als heteroseksuele kijkers, omdat in deze film eindelijk eens de woede, twijfel en andere emoties worden belicht van de persoon die op latere leeftijd uit de kast komt samen met de emoties van zijn vrouw in dit geval die zich bedrogen en verlaten voelt. Deze film kan begrip opbrengen voor beide partijen, niet alleen voor de vrouw die verlaten wordt.

Mooi gemaakte film waarin het dilemma van Marc erg goed en pakkend wordt weergegeven. Boeiend en mooi gefilmd, waardoor je al snel in het verhaal zit. Een aanrader, ook als je niet tot de doelgroep behoort.

Komisch. Vooral omdat de film probeert heel serieus te zijn terwijl ie dat natuurlijk helemaal niet is. Behalve dat het verhaal her en der wat ongeloofwaardig is, is in eerste instantie het hoofdpersonage totaal niet geloofwaardig. Ook niet goed gecast imho. Z'n tegenspeler komt al wat overtuigender over maar dat is niet voldoende om het geheel nog serieus te nemen. Daarbij barst het van de cliche's. Toch is het acteerwerk vrij goed en maakt het totaal aan filmische elementen het alsnog een goede, meeslepende en vermakelijke film van onze oosterburen. Maar wat het dramagehalte betreft slaat Lacant toch echt de plank volledig mis. Daarom net geen 3.5*

Deze lag in de bib en eens geprobeerd. 'k had geen verwachtingen bij deze film, maar 'k vond hem niet mis.

'k vond het wel een interessant verhaal en de cast deed het ook prima, het kwam wel overtuigend over. De film zag er goed uit, alleen het einde was zo abrupt.

Tja, 'k vond het niet mis en toch de moeite om eens gezien te hebben.

Een heftige film; die veel vertelt over keuzes en oordelen. Een voorbeeld van een feel-bad movie. Gedurende de film winnen de hoofdpersonen zeer aan kracht, en je wordt er zo ongeveer ingetrokken. Groeiende spanning groeiende wanhoop.

Things fall apart; the centre cannot hold. (W. B. Yeats, uit het collectief geheugen op te disselen bij de minste-geringste gelegenheid, jazeker, hatsjie!)

Ruim anderhalf uur vertwijfeling. Stilstand, of: het beschrijven van cirkels. Rondom een onbekend, onpeilbaar centrum: de eigen seksualiteit. Zo’n onbenoembaar ding dat tentakels heeft naar alles wat het leven uitmaakt: vrouw, kind, familie, werk, alles, alles. Een dwingend ding, waaraan men onmogelijk kan weerstaan. Het is toegeven aan het vlees en bloed dat wij zijn, of zich storten in een consensusbestaan van puur ongeluk. Niet weerstaan, is echter vallen. Vrij vallen, als in “vrije val”, als in verbranden, doorknippen, achterlaten, met uiteindelijk: een nieuw begin. Na de val, de landing, het aloude ‘ik’ dat anders geworden is, of: van een ‘ik’ naar een ‘meer ik’. Maar of het bestaan er daarom gemakkelijker op wordt…? Ahum, hatsjie!

Veel herhaling in ‘Freier Fall’, doch ook: goeie soundtrack, krachtig vertolkt en al bij al een mooi portret van wat vier simpele woorden als “uit de kast komen” precies kunnen betekenen voor iemand die z’n hele leven in de kast heeft gezeten. Ontwapenend ook hoe bruut, weifelend en tegelijk teder de homo-erotische beleving in beeld wordt gebracht.

(Trouwens, waarde vrienden…ik las ”doelgroep”…serieus?)

3*

Heb ooit een identiek geval gekend in mijn omgeving en toen vond ik dat de grootste vernedering die een vrouw binnen het huwelijk kan ervaren.

Cineast raakt dit aspect wel aan maar wijdt zich vooral aan de innerlijke strijd die het hoofdpersonage, trouwens overtuigend vertolkt door Hanno Koffler, voert.

Wellicht verheft de film zich daardoor boven de doorsnee prenten die alleen maar de vooroordelen en afkeer van deze geaardheid aanvoeren.

Prachtig coming out verhaal in een homofobe omgeving, met veel seksuele spanning en passie. Mooie muziek die je dit laat voelen. Een onmogelijk dilemma voor de hoofdpersoon, de vertwijfeling, het gevoel te stikken omdat je niet weet hoe verder, de vrije val volgt. Triest en vernederend voor de vrouw in kwestie, maar toch denk ik dat hij voor Kay had moeten kiezen. Eenmaal uit de kast, ga en wil je er niet weer in terug..... Film is zeer de moeite waard!

Mwah vond het allemaal wat voordehand liggend en nauwelijks echt zijn bestaansrecht verdienen in die zin dat het bijzondere van het verhaal me ontgaat. Elke Volgende scène weet je al zo ongeveer wat er gaat gebeuren. Zelfs visueel is het wat saai. Aardig geacteerd, maar vond het verder écht weinig bijzonder. 2,5 sterren.

Sterk gespeeld en intiem drama waarbij een ogenschijnlijk gelukkig gezin in het ongeluk wordt gestort ten gevolge van onderdrukte gevoelens m.b.t. geaardheid. Ik was er nog lang stil van.

Goede film, verkeerde onderwerp. Nou ja, goede film. Ik denk het wel. Er werd prima geacteerd, het verhaal bouwde mooi op en dergelijke. Technisch zag het er allemaal prima uit. Mijn probleem is vooral dat ik niets heb met dit onderwerp. Ik heb al meer films gezien van homo's die uit de kast komen. En ik snap ook dat het een goed onderwerp is voor een film. Maar ik heb er verder niet zoveel mee. Eigenlijk had ik deze film misschien gewoon niet moeten uitkiezen om te gaan kijken. Waarschijnlijk had ik hem gekozen vanwege de goede recensies en omdat het een Europese film is. Maar ook waarschijnlijk is dat ik hem wel weer snel zal vergeten. Ik vond een open einde eigenlijk ook iets te gemakkelijk voor deze film, al past het wel. Ik blijf vooral met een onbevredigend gevoel achter.