In Fear (2013)

"We're not lost. We're in a fucking maze."

Met alleen het plot in mijn achterhoofd de film ingegaan, helaas is het niet al te best te noemen.

Het gegeven is op zich interessant, maar de uitwerking laat veel te wensen over. Nergens wordt echt duidelijk wat het motief van de dader is; er wordt alsmaar terugverwezen naar het begin, maar als kijker zijnde krijg je daar helemaal niets van mee. Het is dan ook veelal gissen hoe de vork in de steel zit. De vele plotgaten laten zich zo al snel zien.

Daarnaast is de spanning ver te zoeken. Debet hieraan is het ruziënde 'stelletje' dat meer kwaad dan goed doet. Dit resulteert zich in een hoop domme acties en onzinnige dialogen. Tevens gebeurt er gewoon veel te weinig, alleen het laatste halfuur is nog enigszins interessant. Hierbij moet je niet te veel op de onlogica letten, want het is wel erg vergezocht allemaal.

Al met al niet de moeite waard. Nu ik de trailer heb gezien, heb ik geen idee waar al die lovende kritieken vandaan komen.

Kleine 1,5 sterren.

Geen voldoende voor mij,er zaten wat lekkere stukjes in maar die waren op een paar vingers te tellen

Gelukkig duurt de film niet zo lang.....niet denderend dus.

Geweldige horrorfilm.

Een home-invasion film maar dan de hele tijd vanuit een auto. Een lange opbouw maar wel gevuld met prachtige shots van een verlaten weggetjes in een bos en een onheilspellende soundtrack en geweldige spanningsboog.

Dat het allemaal niet duidelijk wordt waarom de dader dit nu allemaal doet vind ik geen minpunt maar maakt de film juist extra sterk door die mysterie. In bijna alle gevallen is het motief ook helemaal niet zo boeiend en hierdoor blijft de film ook wel even hangen.

Voor een low-budget film is het allemaal strak gefilmd en heeft het behoorlijk sterk en overtuigend acteerwerk. Heb me er prima mee vermaakt en als je van originaliteit houdt in horrorfilms dan is dit wel een film die je kan proberen.

Wil eigenlijk 3,75 sterren geven maar dat is natuurlijk niet mogelijk. 3,5* vind ik net iets te weinig en 4* net iets teveel maar gezien de lage score, die de film niet verdiend geef ik het toch 4*

Vond em sterk.

Op zich een gekend verhaal dat niet veel nieuws biedt. Twee jongeren, het platteland, een eindbestemming die niet gehaald wordt omdat er een ommetje gemaakt wordt ... het begint dan niet in de auto, maar 95% van de film speelt zich wel in de wagen af.

Het is vooral de regie van Lovering die de film beter maakt. Mooi geschoten, slim geëdit en nét duister genoeg. Vooral de eerste 45 minuten zit de spanning er echt goed in. Mede dankzij de érg sterke soundtrack trouwens. Geweldig gebruik van subtiele muziek en versterkte omgevingsgeluiden.

Verder een eenvoudig thriller/horrortje, het tweede deel verdwijnt het mysterie (en daarmee de spanning) een beetje en met het einde had men ook net iets meer mogen doen, maar verder zéér weinig op aan te merken. Sterke film die een beter publiek verdient.

3.5*

Een klassiek voorbeeld van hoe een film na een veelbelovend begin op het vlak van sfeer, spanning en plot, uiteindelijk toch weer in onbenulligheid verzandt. Je ziet het zo vaak, zogenaamd kleinere horrors waarin het mysterie zorgvuldig wordt opgebouwd, om daarna halverwege door toedoen van een mager verhaal alle punch te verliezen. Zoiets kan makkelijk vermeden worden als er wat langer over het script wordt nagedacht. Toch een symptoom dat eigen is aan een nieuwe generatie genrefilmers. Nochtans beschikt deze regisseur duidelijk over de nodige capaciteiten wat vormgeving betreft. De soundtrack is mysterieus en aanwezig op de juiste momenten en de beelden van de sombere Ierse plattelandsweggetjes versterken het claustrofobische gevoel in de wagen.

Toch zouden de makers ook mogen beseffen dat dit enkel tot het einde gedragen kan worden mits een beetje diepgang of context. Een vage confrontatie is eigenlijk de enige poging tot verhaal en dat is gewoonweg te weinig. Helaas. Een totale afwezigheid van script ware dan nog een betere keuze geweest.

In fear is een leuk horror filmpje. Nog net niet dertien uit een dozijn. Het leuke van in fear is dat de sfeer er goed inzit. Het Britse landschap wordt mooi weergegeven. Interessant camerawerk zorgt voor een toevoeging aan een anders standaard horror. Britten zetten naar mijn mening altijd betere horror af dan Amerikanen. Vaak net dat beetje extra aandacht aan verhaal, karakters en camerawerk.

Het verhaal is uiteraard standaard te noemen, zoiets hebben we al veel vaker zien langskomen. Mooie is dat deze film het wel beter aanpakt dan de meeste van zijn soort. Het desolate gevoel die de film op je projecteert is het enige memorabele van de film. In fear stijgt net uit boven de gemiddelde horror.

3*

Typisch een fimpje dat je het beste maar blanco in kunt gaan. Zelfs een omschrijving als horror kan zomaar verkeerde verwachtingen scheppen. Dat is het wel, maar wie voor bloeddorstige taferelen en dergelijke gaat, is er aan voor de moeite. Noem het maar een psychologisch thrillertje met de titel als leidraad.

En een vrij sterke ook. Klein en eenvoudig van opzet met bescheiden middelen, maar bijzonder effectief in z'n uitwerking. Audiovisueel van start tot finish een kleine uitblinker die geweldig gebruikt maakt van z'n setting. Een Iers platteland dat als een doolhof fungeert, waar de uitweg in rook lijkt te zijn opgegaan.

Claustrofobisch heet het dan. Is het niet de bebossing, dan is het wel de auto die steeds kleiner, krapper en benauwder lijkt te worden, terwijl de frustratie en angst het tweetal in toenemende mate gaat beheersen. Lekkere teaser wanneer het alarm een paar keer afgaat. Dat takke geluid gaat door merg en been.

Ik heb er ook wel wat mee, films waarin iets of iemand slachtoffers kiest en ze stilaan over de kling jaagt en in de prak rijdt. Lovering doet dat dan nog eens op tamelijk geraffineerde wijze en weet z'n punt te maken, al heeft het z'n beste kruit verschoten als de climax zich aandient. Niettemin een verdienstelijke film.

Ik kwam er erg moeilijk in. Had geen band met de personages, het tempo lag laag en ik ging me na een half uur behoorlijk vervelen. Ik had waarschijnlijk te hoge verwachtingen, zat te wachten op het beklemmende en onderhuidse wat ik voelde bij bijvoorbeeld Eden Lake. Maar ik kon lang wachten, want dat bleef uit.

Wat er met de personages gebeurde boeide me steeds minder. Ik vond ze.. tja, hoe beschrijf ik dat het beste..behoorlijk apathisch eigenlijk. Totaal geen chemie of what so ever.

Ik weet niet of ik het nou niet begrepen heb (al weet ook niet er niet te begrijpen valt) of dat ik het gewoon niet zie. Lang bijblijven zal deze film me dan ook niet.

Het begint allemaal niet zo slecht. Twee mensen, die op weg zijn naar een of ander hotel, terwijl ze in hun auto rijden op redelijk verlaten landweggetjes, in een redelijk beboste omgeving.

De eerste helft is best aardig. Het blijft allemaal aardig mysterieus, terwijl de spanning aardig opgebouwd wordt. Vooral het camerawerk is goed. De camera, die vaak achterin de auto lijkt te zijn geplaatst, doet zijn werk naar behoren. Halverwege verdwijnt het mysterie op een gegeven moment en is het ook gedaan met de spanning. Het verhaal is al niet bijster dik, maar hier wordt alle logica op een gegeven moment wel verworpen en lijkt het met de minuut onnozeler te worden. Het einde is daarvan het trieste dieptepunt.

Best jammer, want de eerste 35 minuten waren zeker niet slecht. Daarna vervalt de film langzaam maar zeker naar een erbarmelijk niveau. Het had of mysterieuzer moeten blijven, of het verhaal had beter uitgewerkt moeten worden. Nu voelde het uiteindelijk aan als vlees noch vis en dat smaakt dus niet lekker.

1,5*

Vond het verrassend genoeg allemaal best de moeite waard. Wat mensen in een auto die verdwalen hebben we natuurlijk al een keer of honderd gezien, maar door het aardige sfeertje, het geluid, de de dunne lijn tussen het paranormale of de set-up die de film in stand weet te houden, en een vrij effectieve korte speelduur tilt het toch allemaal boven een bepaald niveau uit. Het is niet heel logisch allemaal, maar door slimme opzet van de film is dat vrij makkelijk te vergeven.

Kleine 3.5* verdient hij wel.

Twilight Zone achtig gegeven, met een mysterieuze sfeer. Ik meen me te herinneren dat er zelfs een gelijkaardig gegeven was in deze serie. De spanning wordt goed opgebouwd en als kijker kreeg ik geen grip op wat er allemaal gaande was. Op dat moment is het beste om afstand te maken van een logische uitleg en geloofwaardigheid wil je niet gefrustreerd worden na de film. De creepy sfeer was geslaagd met wazige beelden, chilling sounds... ook de regen helpt een handje... Toch verliest de film een volledig punt op het einde... shit zeg, wat een lompe afsluiter. Als conceptfilm toch een kijkbeurt waardig.

Aanvankelijk een sterke, mysterieuze film. Daar zijn voornamelijk de omineuze soundtrack en de duistere visuals debet aan, want de opzet verdient geen originaliteitsprijs. In ieder geval zit het sfeertje er wel aardig in. Toch overkwam me stilaan al een gevoel dat het niet lang zou duren vooraleer de film af zou zwakken, en jawel, het werd weldra potsierlijk.

De sfeer ebt weg, een schmierende psychopaat verschijnt ten tonele, en van het mysterieuze blijft al snel niks meer over. Eigenlijk is alles al wel zo'n beetje gezegd hierboven. De eindscene is ronduit bespottelijk en kent een hoog oogrol-gehalte.

Kortom: de sfeervolle, potentierijke beginfase van de film maakt al gauw plaats voor flauwigheid in het kwadraat. Slechts 2,0*.

spannend maar slecht uitgelegd . Het verhaal op zich is niets mis mee . Lekker donker goed geluid mooi iers landschap . Maar naar het einde toe begint hij te verzwakken Je wist eigellijk al vanaf dat max in die auto zat hij de dader was en op zen zachts uitgedrukt een kuteind maakt dit tot een draak van een film met mooie moment . Had de film een 30 a 15 minuten langer geduurd uitleggend hoe of wat want je komt ook niet echt te weten waarom max het doet en wat er is gebeurd in de pub . dan was het zeker een parel gewest met 4.0 sterren voor mij jammer !!!

Tom [Iain De Caestecker] en Lucy [Alice Englert] stuiten onderweg naar een muziekfestival op een aantal omleidingen, maar tegen de tijd dat ze zich realiseren dat ze om de tuin worden geleid, zijn ze totaal verdwaald. Midden in de duistere bossen zien ze zich geconfronteerd met een mysterieuze stalker [Allen Leech] die al gauw laat merken dat hij meer wil dan het stel de stuipen op het lijf jagen.

Goed geregisseerde thriller mist een originele invalshoek en boeiende karakters. Visueel aantrekkelijke film heeft bovendien een goede score en is vrij goed gemonteerd, maar de liefhebbers van het genre zullen waarschijnlijk ook het gevoel hebben dat ze het allemaal al eens eerder hebben gezien in films die een klasse beter zijn.

Vond het een heerlijke film.

Vooral de eerste pakweg 45 minuten zijn ontzettend sfeervol. Troosteloos gebied, donkere paden en een geweldig bevreemdende soundtrack. Dat de 2 hoofdpersonen debiel zijn neem je dan maar voor lief. Richting het einde wordt het allemaal wat minder. Het mysterie wordt losgelaten, waarbij uiteindelijk blijkt dat het om een gestoorde psychopaat gaat. Tja.

Afgezien van dat laatste een sfeervolle prent.

3,5*

Bijna niet door heen te komen .

Bijna het hele eerste uur , Zie je een duf stel , door wat onopmerkelijke grint weggetjes en paadjes rijden .

Hier en daar een hint , van spanning , maar meestal blijkt het een vogelverschrikker

Pas na een uur , zien we wat er aan de hand is , en dan loopt de spanning iets op .

Maar niet genoeg om deze saaie 85 minuten te redden , het leken wel twee uur ( de speel lengte )

Kan je rustug links laten liggen .

Voor het boeken eerst Tripadvisor checken!

Wat een leuk uitje had moeten zijn eindigt in een nachtelijke nachtmerrie op het platteland. Een minimalistische thriller / horror en in feite afspeelt op één plek. Namelijk in de auto met af en toe een plasstop. Het geeft de film een claustrofobisch tintje. Tel daar de onvermijdelijke irritaties bij op van 2 mensen die te lang in een auto zitten onder vervelende omstandigheden en je hebt er een psychologisch tintje aan toegevoegd.

Wat een verschrikkelijk goedkope film. Spanning is ver te zoeken. Lang geleden dat ik zo'n saaie film heb gezien.

Ondanks een beperkt budget en dus zonder groots uit te pakken, maakt regisseur Jeremy Lovering er iets leuks van. Hij maakt een spannende psychologische thriller die zich grotendeels in een auto afspeelt. Hij maakt een film vol subtiele spanning. Hij maakt een film die heerlijk onder de huid kruipt.

Na een rustige opbouw waarin de per auto reizende personages worden voorgesteld en de kijker vertrouwd raakt met de setting, glijdt de film langzaam een hogere versnelling in. Er volgt een onaangenaam gebeurtenisje hier en een ongemakkelijk voorvalletje daar. Vervelende dingetjes die losstaand niet heel ernstig zijn maar door hun continuïteit erg vervelend worden en hun weerslag hebben op de sfeer.

Het gebeurt sluipenderwijs. Dat blijkt uit het losse intieme sfeertje in de auto dat ongemerkt is omgeslagen en opeens gespannen en benauwend aanvoelt. Dat blijkt uit een algeheel gevoel van wanhoop en angst, dat opeens de kop op is gaan steken. Dat blijkt ook uit het vriendelijke landschap dat ongemerkt een steeds grimmiger aanblik is gaan bieden. Opeens is daar de omslag in de film en zijn we heel succesvol in een psychologisch spel van angst en terreur terechtgekomen. Knap gedaan en razend spannend.

De camera dicht op de huid van de personages. De emoties goed zichtbaar. De stemming goed voelbaar. Voorzichtige verliefdheid en plagerijtjes zijn vervangen door wantrouwen, irritatie en paranoia. Als kijker zit je er bovenop. Het voelt genant. De atmosfeer is onaangenaam en duister. De werking is beklemmend. Zonder geloofwaardig acteerwerk zou zo'n gevoel van onbehagen nooit kunnen worden opgeroepen. Het acteerwerk is dik in orde.

Een pluim nog voor de geluidseffecten. Ook die werken spanningsverhogend. Het openen en sluiten van een portier. Een op- en neergaande ruitenwisser. Het ruisen van de bomen. Het razen van de motor. Kille geluiden die een beklemmende sfeer in de hand werken en gevoelens van onheil en onbehagen ondersteunen.

Fijne film die gedurende 85 minuten een sluitend, een verrassend en een spannend verhaal weet te vertellen. Met weinig budget en weinig middelen. Zo zie je maar dat veel geld niet altijd een garantie is voor het afleveren van een goede thriller/horror. Ondanks is toch vaak dankzij.

Fijn tussendoortje,

Vooral mooi om te zien hoe de verhouding tussen de 2 hoofdpersonages volledig verziekt raakt gedurende hun helse rit door een onvriendelijk niemandsland. Met minimale middelen wordt er best een creepy sfeer gecreëerd. Geen absolute topper, daarvoor is het net wat te repetitief en ontbreken er memorabele scenes. Groot compliment aan de sfeer versterkende muziek, die omgevingsgeluiden goed weet uit te vergroten. 3,5*

Pffff wat een suffe film. in het begin nog veelbelovend maar dan is het net of de tape blijft hangen en heb je het wel gezien... ik hoef het einde niet meer te zien en zet hem na een uur uit, en welterusten

Sfeervol.

Inderdaad misschien niet de meest mainstream-horror, maar wel eentje die af en toe goed beklemmend weet te zijn qua toon. Het dingetje is alleen dat de film afzwakt uiteindelijk en een beetje te stompzinnig begint te worden, wat de film een laag cijfer doet krijgen.

Van het eerste deel wil ik nog best begrijpen dat een aantal mensen het saai vinden, maar ik vond het soms toch best knap beklemmend. De regisseur had duidelijk weinig budget maar weet nog een hoop qua sfeer voor elkaar te krijgen zo.

Qua acteerwerk weten Englert en De Caestecker nog best een hoop voor elkaar te krijgen. Ze krijgen niet een al te beperkte rol en krijgen ook best genoeg om zichzelf een beetje vooruit te helpen. Vervolgens doen ze het beide ook gewoon prima.

Richting het tweede deel vond ik de manier waar de film naartoe ging wat minder. Het eerste deel werkte naar een paranormaal iets toe, maar dan blijkt er weer zo'n kerel achter te zitten. Dat soort twistjes doen voor mij altijd de spanning weer ombrengen.

Voor de rest een film die niet lang duurt en redelijk wegkijkt, al moet je misschien als kijker een beetje door het eerste deel heen zien te komen, maar dat deel was voor mij juist het sterkste deel.

Het Netflix-abonnement moet ook gewoon betaald worden tijdens de horror-challenge, dus we pikken ook maar iets mee uit het al niet zo heel erg ruime horror-aanbod aldaar. Paar users die deze onbekende film waarderen, dus de gok waard.

Mijn oordeel: inmiddels al vaker gezien (toch al wel een paar keer sinds 1972). Enige positieve puntjes voor de onzichtbare kwelgeest.

In Fear

Fijne horrorfilm. In Fear is een beklemmende en duistere horrorfilm met een lekker ijzingwekkend sfeertje, precies zoals ik het graag zie. De regisseur probeert er ook niet allemaal dingen bij te halen en houdt de focus op zijn twee hoofdrolspelers, en later een onbekend derde persoon (Leech). Leech en Englert zijn ook sterk op dreef. De Caestecker vond ik wat minder acteren, en het einde had beter gekund. Maar voor de rest is dit een horrorfilm die je aandacht wel weet vast te houden.