That Awkward Moment (2014)

Inhoudsloze film zonder enig doel. De film kent een aantal lollige momenten en het trio is prima te pruimen.

Maar de dialogen zijn vlak en worden meer gebruikt als vulmiddel tussen de grappen. Tien minuten na afloop was ik de titel alweer kwijt.

Helaas, de film is een grote cliché. Ver vanaf blijven.

That Awkward Moment doet alles wat ik van een film als deze zou verwachten. Het is allemaal lekker simpel, het kijkt heerlijk weg en het bevat het belangrijkste element van een komedie: Het is gewoon leuk! Het zou fijn zijn als er ook nog iets te lachen valt, maar daar hebben Efron, Teller en Jordan me niet in teleur gesteld Genoeg leuke grappen om onderhoudend te zijn (met name in het eerste half uur van de film).

De jongens zijn goed op elkaar in gespeeld en daardoor geloofwaardig als beste vrienden. Zac Efron ga ik steeds meer en meer leuker vinden, Miles Teller had mijn hart al helemaal gestolen en Michael B. Jordan (die ik enkel in Chronicle had gezien) heeft me ook overtuigd. Leuke jongens!

Het verhaaltje is maar zo-zo en zodra de liefde in beeld komt, gaat het meer de romantische kant op dan de komische kant, maar het blijft prima om naar te kijken door de mannelijke castleden. De vrouwen waren een stuk minder geloofwaardig, waardoor de liefde ook niet heel geloofwaardig was.

Ach, genoeg leuke grappen waar ik met een glimlach naar heb gekeken, 3 jongens die de film hartstikke goed dragen als ensemble en een oké verhaaltje om naar te kijken

*3.5

Een romkom die niet bijzonder is.

Het is een vrij simpel verhaal en erg tam.

Wanneer is een relatie een relatie in de ogen van mannen.

De 3 heren speelde best aardig, de fruitvale jongen deed het ook prima. De dames in de film waren boring. Om een paar scenes kunnen glimlachen, maar meer niet.

Ik weet niet wat de doelgroep is van deze film. Mannen? Meisjes van 14? Doet er ook niet toe, wat mij betreft geen aanrader of prettige wegkijker.

Best lief. Hoewel de humor eigenlijk dik tegenviel, was het geen complete teleurstelling. De kracht van deze film is duidelijk de chemie tussen de drie heren en de twee voornaamste vrouwen in het spel.

Het is voorspelbaar van A tot Z en terug, maar dat lag in de lijn der verwachtingen. Nergens storend, het tempo zat er gelukkig goed in en met name Miles weet af en toe nog een lach te veroorzaken, al dan niet per ongeluk. Want eigenlijk is dit natuurlijk veel meer romantiek met een vleugje drama dan komedie.

Erg onder de indruk van Chelsea trouwens, wat een knappe, authentieke uitstraling heeft zij. Ik zou bijna een beetje verliefd op haar worden. Die Ellie chick doet het niet slecht en ook zij straalt iets uit wat je aantrekt, maar haar personage is zo.. bordkarton. Nog meer dan de rest van de personages, waardoor ik minder met haar had. Over bordkarton gesproken: dan zijn we aangekomen bij Mr Efron. De Hollywood mooiboy stelt niet teleur, al moet hij echt eens overwegen om zich meer te richten op andere genre's, want laten we eerlijk zijn: grappig is hij niet.

In zo'n verhaal moet natuurlijk ook een grappige neger spelen. CHECK. Niks mis mee, maar na de derde (grote) piemel grap zak ik wat verder in mijn stoel. Maar hè, dat ben ik. En wie ben ik nou...

Vermakelijk voor een keer, maar geen hoogvlieger.

Suck Efron


Critici willen nog wel eens overdreven kritisch te zijn maar de shitstorm die That Awkward Moment kreeg zijn allemaal zwaar verdiend. Want wat een pijnlijke vertoning. Al de achilleshielen die de premise van That Awkward Moment heeft komen dan ook helaas voorbij. Gebrek aan inventiviteit en slecht schrijfwerk vieren hoogtij.


Groot probleem is natuurlijk dat de personages van Efron, Jordan en Teller gewoon vervelende persoonlijkheden zijn. Bij dit soort film moet je toch wel enige sympathie voor de hoofdpersonages hebben maar bij That Awkward Moment gun je ze al het onfortuin van de wereld. Bij Efron heb ik daar echt geen onsympathiek personage voor nodig. Terwijl de premise toch wil zorgen voor enige sympathie is dat heel lastig met deze vervelende personages. De onkunde m.b.t. het tegenovergestelde geslacht kan hele fijne situatie humor opleveren maar in That Awkward Moment zijn de pogingen tot humor inderdaad awkward. De pogingen tot oneliners en running gags vallen allemaal pijnlijk in het water. De your dicks look like improvisaties zijn misschien nog wel het meest pijnlijke voorbeeld. Misschien leuk als je nog nooit ongesteld bent geweest of de eerste zaadlozing zich nog moet aandienen, maar voor volwassenen en oudere tieners is het niets om vrolijk van te worden.


Chemie tussen Efron, Jordan en Teller ontbreekt volledig, en ook de vrouwelijke 'leads' zijn niet al te overtuigend in hun performances. Zoals we van veel romcom's gewend zijn moet er in de tweede helft natuurlijk weer de verplichte moraal om deh oek kijken. Die zogenaamd een reflecterend perspectief aan de kijker moet bieden. Zoals Variety al schreef moet je wel heel weinig levenservaring hebben wil je er wat aan hebben. Jordan maakt veel goed tegen het einde aan omdat zijn storyline flink wat drama bevat waar hij in excellereert. De eerste keer dat Teller niet uit de verf komt (vooral erg schreeuwerig) en Efron mist comical feeling. Hopelijk heeft ie veel geleerd van Rogen bij het schieten van Neighbors.


Niet best dus, en veel te danken aan het belabberde schrijfwerk. Een hele slechte Apatow wannabe waar de gags, lines en seriousness van een abominabel niveau zijn en nooit van de grond komt.

Leuk toch hoe mensen totaal iets anders kunnen ervaren. Wat voor mij de doorslag geeft bij deze film is de ogenschijnlijke lol die de drie hoofdrolspelers samen hebben gehad bij het maken van deze film. Ik vind de chemie doorslaggevend in That Awkward Moment, samen met de in mijn ogen geslaagde humor. Vooral bij het cocktail moment kon je mij van de vloer oprapen.

Ik ben blij dat deze factoren wel werken, want het verhaal zelf is zoals je al aangeeft niet erg bijzonder en bevat de typische romkom ommekeer.
Ook Efron's personage is iets te onvolwassen, want niemand komt in het echte leven weg met wat hij heeft geflikt. Maar ik kan het de makers wel vergeven, want ik vind Imogen Poots gewoon hot en Teller vind ik ook wel een komisch talent(ook heerlijk in the Spectacular Now). Dat Variety schrijft dat je weinig levenservaring moet hebben om er wat aan te hebben kan ik weinig mee, want de boodschap kan me op voorhand al gestolen worden in een film als dit. Ik heb goed gelachen en dat is voor mij het belangrijkste.

Ondergewaardeerd

3,0*

Omdat men op voorhand wel kan voorspellen dat de belofte geen stand zal houden en de verhoudingen met hun liefjes een welbekende draai zal aannemen heb ik me daar niet echt mee bezig gehouden. Ik vond het best tof om deze vrienden in het rond te zien klooien, zonder er veel platte humor, dikke wijven en grote zuipfeesten bij te voegen. Wat rep_robert al zei, die 'cock'-tail was mooi gevonden en ook de voorafgaande confrontatie in de deuropening mocht er wezen. Seks in het ziekenhuis vind ik een gedurfde keuze maar Mikey's libido lag sowieso wat lager. Ook wel tof dat er ijs werd gegeten en wanneer Mikey een fles alcohol gaat halen om zich te bezatten komt er nog een merkwaardige close-up van de verkoper in beeld. Het issue met de begrafenis maakte het nèt iets te dramatisch en de toespraak van Jason (Effron) tijdens die literaire lezing was zo'n situatie die we wel vaker zien. Over het algemeen toch een amusante zit.

"What the fuck, are you serious?"

Tegen beter weten in toch maar meegepakt in de bios, waaruit ik moet concluderen dat het gewoonweg waardeloos is te noemen.

Het inspiratieloze script uit zich vanaf de eerste minuut in voorspelbaarheid die gepaard gaat met een hoop clichés. De motieven van de jongens zijn werkelijk waar stompzinnig en slaan als een tang op varken. Bijvoorbeeld Mikey die zonder geldige reden weer terugkeert naar zijn ex, om er vervolgens achter te komen dat ze nog steeds niet bij elkaar passen. Hallo, geen wonder waarom ze continu vreemdgaat.

De personages zijn verre van interessant en missen de nodige chemie met elkaar; het lijkt alsof ze maar wat random acteurs - die momenteel 'hip' zijn - in de film hebben gestopt. Als kijker kon ik dan ook weinig sympathie voor deze figuren opbrengen. Wat dat betreft mag Zac Efron echt stoppen om dergelijke rollen te spelen.

'That Awkward Moment' doet met recht zijn naam eer aan. De - enigszins geforceerde - humor voelt merendeels misplaatst aan, wat regelmatig letterlijk voor 'awkward' momenten zorgt. De missers op het gebied van one-liners (cocktail) en bijvoorbeeld de running gag met de oranje penis zijn vervelend om te aanschouwen.

Al met al een kansloze poging tot een romcom, enkel de eindcredits zijn nog vermakelijk. Overigens zie ik nu dat de film een speelduur van 94 minuten heeft, voor mij leek het eerder twee uur te duren...

1,0 Sterren.

Veel negatieve berichten over deze film.

Ik kan niet ontkomen aan het gevoel dat dit in veel van de gavallen "romcom vermoeidheid" als oorzaak heeft.

Het is overduidelijk een film die door de persoonlijkeid van de hoofdpersonen gedragen moest worden. Het script zelf is inderdaad behoorlijk dun.

Teller , Efron en Imogen Poots scoren echter een dikke voldoende wasrbij ik vooral Poots echt van het scherm vond knallen.

De rest van de cast bleef een beetje rond een "matig" hangen.

Het zijn geen hoogstaande grappen of dialogen zoals bij een film als Clerks, maar zeker wel vermakelijk en de moeite waard.

Al met al toch zeker de moeite waard

Meh.

In de eerste helft van de film werken de grappen nog wel een beetje, en is er de belofte dat er nog iets goed gaat komen. Maar in de tweede helft slaat dan de moraal genadeloos toe en kiest het script om daar een erg brave uitwerking van op te lepelen. Meh.

De acteurs overtuigen me ook niet erg. Mackenzie Davis is nog wel leuk, maar de rest lijkt wat ongeinspireerd en ongeinteresseerd. Met als toppunt Efron, die er met zijn opgeblazen kop uitziet alsof hij constant met een stevige kater rondloopt.

Nogal teleurstellend eigenlijk. Aan het einde van de film is er eigenlijk maar weinig over waar ik iets positiefs over te melden heb.

Ik weet nog toen ik de trailer in de bioscoop zag en ik in het begin dacht, man dit is een toffe brofilm. Halverwege de trailer slaat het plotseling om tot een regelrechte chickflick.

Verrassend genoeg is dat eigenlijk het sterkste punt van de film. De film opent erg moeizaam en met een geforceerde brofeel. De grappen zijn matig getimed en het F-woord (ze durven FUCK te zeggen!!!) valt iets te vaak. De chemie tussen de mannen is wel te voelen, maar de dialogen zijn duidelijk niet van iemand die zelf ooit zo'n vrienden gehad heeft en helpt daardoor de chemie enigszins om zeep.

Daarna wordt That Awkward Moment eigenlijk behoorlijk sfeervol. Niets complex in het plot, de meeste cliche's worden nog altijd niet vermeden. De sfeer wordt met name gemaakt door een sterke soundtrack en sterke dialogen tussen de koppels. Acteerwerk is best aardig, ben altijd al gecharmeerd geweest van Efron, hopelijk pakt hij binnenkort wat interessantere rollen op.

Interessante keuze voor Jordan, die met The Wire en Friday Night Lights heeft laten zien een weergaloze acteur te zijn. Opvallend genoeg is zijn rol in de film behoorlijk kleurloos. De vrouwelijke rollen zijn best aardig, Poots heeft in ieder geval wel talent, hoewel ik me afvraag of ze geschikt is voor zwaardere rollen (zoals in de aankomende nieuwe Malick film).

Vermakelijk filmpje, leuk tussendoortje, niks mis mee, wijntje en date erbij en je hebt een mooie avond, zelfs al loop je een blauwtje op.

Efron is nou net degene met de minste timing.. Het kleine beetje chemie is wat de film (een soort van) redt. Verder same old same old. Zelfde conflicten, zelfde oplossingen en zelfde type karakters die vaak weinig likeable zijn. Er waren best mogelijkheden tot meer, maar ieder opzetje wordt afgeraffeld omdat het in een Hollywood formule van 90 minuten moet worden gepropt. Sommige dingen veranderen helaas nooit..

“We'll use a coupon and get him a cheap hooker.”

Zo af en toe heb ik eens zin in een komedie. Er mag zelfs wat romantiek bijgehaald worden. Zo een film waarbij je eventjes relaxed onderuit kunt gaan liggen op de knusse zetel met een belachelijke grote kom popcorn op je bolle buik, hopend dat die er vanaf wordt geslingerd bij het bekijken van de gekozen komedie. Hoe meer de kom van je buik rolt, hoe beter de film. Dat is een teken dat er redelijk veel is om mee te lachen. Bij “The Awkward Moment” mag je er zeker van zijn dat de kom een cirkelvormige afdruk nalaat op je buik, want echt veel om mee te lachen is er hier niet te bespeuren. En ik twijfel er sterk aan of het niveau van romantiek wel hoog genoeg is om dit een romantische komedie te noemen. Of je moet het feit dat je iemand hebt, die je eigenlijk een beetje aan het lijntje houdt wat de relatie betreft en daarlangs doodleuk nog wat nevenactiviteiten onderhoudt met andere leuk uitziende leden van het vrouwelijk geslacht, romantisch vinden.

Jason (Zac Efron), Daniel (Miles Teller) en Mikey (Michael B. Jordan) zijn drie boezemvrienden uit New York. Mikey komt op een dag af met het nieuws dat zijn vrouw Vera (Jessica Lucas) hem opwachtte met een advocaat bij zijn thuiskomst en doodleuk het nieuws verkondigde dat ze de echtscheiding wil aanvragen. Ze duikt trouwens regelmatig de koffer in met die bewuste advocaat. De drie gaan een overeenkomst aan om voor eeuwig single te blijven en zich vanaf dan alleen bezig te houden met de kunst van het veroveren van vrouwelijk schoon. Jason heeft daar de minste problemen mee, daar dit sowieso zijn levensmotto is en hij beweert dat een relatie tot een eindpunt komt op het moment dat de partner zich vragen begint te stellen over waar de relatie die ze hebben, nu eigenlijk naartoe gaat. Als dan blijkt dat ze zich alle drie niet echt aan deze belofte kunnen houden, beginnen ze zich in allerlei bochten te wringen om dit toch verborgen te houden voor de partners in crime.

Het is dus overduidelijk een totaal voorspelbaar, meermaals gebruikt en allesbehalve grappig onderwerp. De meeste scènes waren verre van hilarisch, laat staan grappig en zorgde bij mij herhaaldelijk voor een plaatsvervangende schaamte. Of je moet van een bepaalde leeftijd zijn zodanig dat je wenst dat je je in zo’n situatie bevindt. En je houdt ook nog eens van platte humor waarbij je je een breuk zou lachen als het gaat over het doen van je behoefte op het toilet , gekleurde penissen en platvloerse soms seksistische flauwe humor. Het maakte in ieder geval geen indruk op mij. Ik kon er zelfs niet over glimlachen.

Ook waren er een aantal hemeltergende onwezenlijke situaties. Het feit dat Jason na de eerste avond te rollebollen met Ellie (Imogen Poots), die trouwens een neus heeft die dienst kon doen als een uit te kluiten gewassen kapstok, de volgende morgen het hazenpad kiest omdat hij aanwijzingen zag waaruit hij kon afleiden dat het een prostituee zou zijn, is één ding. Maar dat hij daarna de hele uitleg kan doen aan Ellie en er nog mee wegkomt, is voor mij toch wel echt onwaarschijnlijk. “Oh ja, ik zag een enveloppe met geld en die laarzen die langs het bed stonden. Ik was er zeker van dat je een hoer was. Grappig niet, hahahaha. Wat een hilarische situatie ….”. Ik ben er pertinent zeker van dat de meeste vrouwen bij het aanhoren van dit armtierig lamlendig excuus van een verhaal, de sukkel een oplawaai met hun superzware Gucci handtas zou geven, waardoor dat je het krokodillenmotief nog weken op zijn gezicht zou kunnen waarnemen. En dat de vrouw van Mikey vreemd begint te gaan omdat hij niet spontaan genoeg is, kan ik nog begrijpen. Maar het is wel verbazingwekkend hoe snel ze overstag gaat op moment dat Mikey haar spontaan bespringt wanneer ze hem bezoekt in het hospitaal. Dat ze naderhand toegeeft dat ze niet meer van hem houdt en toch nog doorging met de advocaat terwijl Mikey de indruk had dat hij zijn huwelijk aan het redden was, zag je van ver al aankomen. Blijkbaar is Mikey toch geen spontane sportieveling in bed.

Er was maar één enkel grappig moment, wat dan ook weer een gevolg was van een misverstand. Dat was het moment waarop Jason verschijnt op het feestje van Ellie in een redelijk compromitterende outfit. Het overgrote deel is gewoon gevuld met irriterend geleuter, kinderachtige one-liners waarvan het humoristisch gehalte nihil is, rechtdoorzee seks en het doorlopend nuttigen van alcoholische dranken. Een rokkenjager in spe heeft hier misschien nog iets aan om zijn verleidingstechnieken bij te schaven en de lege nietszeggende mooipraterij ergens te noteren. Er waren nogal wat ongemakkelijke momenten voor mij in "The awkward moment".

0.5*

Een weinig boeiende en vooral nogal onleuke romkom, waarbij er in anderhalf uur maar bar weinig te lachen valt.

Films als deze moeten het vaak van de goed getimede grappen hebben, in combinatie met de dialogen en het spel van de acteurs. Vooral dat laatste is echt erbarmelijk slecht. Efron is echt totaal niet grappig, heeft een slechte timing en zal vooral vanwege zijn “looks” gecast zijn. Jordan en Teller zijn iets beter, maar zetten ook weinig interessante personages neer. Daarnaast hebben ze totaal geen chemie met elkaar.

Er zitten trouwens ook totaal geen leuke bijrolletjes in. Ook daar mist deze film volledig de boot. Het voorspelbare verhaal, met bijbehorende moraal is verder ook van begin af aan al uit te tekenen. Dat is bijna altijd zo bij dit soort films, maar aangezien er al zoveel op aan te merken valt, hoop je er toch nog iets positiefs uit te halen, maar lukt bijna niet.

Ik heb een paar moeten glimlachen en het leukste is nog de aftiteling, wat meestal ook geen al te best teken is. Een erg slechte romkom dus.

1,0*

Een redelijk komedie/romantiek film...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Zac Efron ...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Tegenvallende film waarin drie vrienden besluiten om zo lang mogelijk van het vrijgezelle leven te genieten. Op zich een aardig idee voor een voorspelbare romcom. Nergens wordt de film grappig en de personages weten op geen enkel vlak te boeien. De cast doet het wel aardig.

"it's a cocktail"

Deze eens meegebracht, maar 'k had er niet echt grote verwachtingen bij. Al bij al wel een grappige film waar 'k toch een aantal keren heb moeten lachen (vooral het eerste uur). Het verhaal is natuurlijk redelijk voorspelbaar, maar dit was natuurlijk wel te verwachten.

De cast deed het zeker niet slecht en verder zag de film er prima uit. De lengte was ook goed, niet te lang en niet te kort.

Toch wel een vermakelijke film waar je niet te veel moet bij nadenken en heeft me toch wel een geslaagde filmavond bezorgd.

“Which one of you divas uses self-tanner?”

Redelijk. That Awkward Moment heeft zijn charme, maar ook aardig wat zwakke punten. De charme zit hem vooral in het onderlinge samenspel tussen Efron, Teller en Jordan. Het is soms kinderachtig en de humor is van een bedenkelijk niveau, maar de acteurs weten het nog aardig te verkopen. Efron is de hoofdrolspeler, maar het verhaal rond Teller en Davis is het leukst. Efron en Poots zijn ook goed samen, en hun relatie wordt goed uitgewerkt. De problemen van Jordan met zijn vrouw krijgt te weinig schermtijd en maakt weinig indruk. That Awkward Moment is al met al een gemiddelde romcom met een prima chemie tussen de castleden.

Meh.

De comedy leunt vooral op wat bro-stuff, iets wat vooral erg Amerikaans aandoet. En dan niet eens realistisch Amerikaans, maar fake film-Amerikaans. En toch is dat eigenlijk nog het beste stuk van de film, want het romantische luik is echt om te huilen.

Komt misschien omdat ik vaak een hekel heb aan die regeltjes-romances. Er wordt één of andere domme deal gesloten of belachelijke weddenschap aangegaan, uiteraard duikt er dan iets later één of ander romantische verwikkeling op die indruist tegen de weddenschap. Dat verknoeit de zaak dan weer, hoe het afloopt mag je vooral zelf proberen invullen.

De acteurs doen het dan op zich nog wel aardig, het is gewoon jammer dat ze echt domme personages hebben die de film in een vervelende richting duwen. Zo'n film waar het plot al reeds spaarse charme en humor in de weg gaat zitten en de film verder de dieperik induwt. Eentje om snel weer te vergeten.

1.5*

That Awkward Moment is een zeer middelmatige film. Het verhaal wordt weinig interessant gebracht en acteerwerk is beneden de maat. Lijkt ook geen enkel karakter chemie te hebben met elkaar. Zowel de vriendengroep niet als de meisjes waarmee men een relatie heeft. Slappe hap!

Wanneer Mikey [Michael B. Jordan] concludeert dat zijn huwelijk met Vera [Jessica Lucas] op de klippen loopt, besluiten zijn beste vrienden Jason [Zac Efron] en Daniel [Miles Teller] solidair te zijn en zich volop te storten in een vrijgezellenleven, inclusief onenightstands. Gemaakt vlak voor de doorbraak van Teller (Whiplash) en Jordan (Creed) en één van de films waarmee Efron zijn kans op een carrière als serieuze acteur minimaliseerde. Smakeloos en hooguit een enkele keer goed voor een glimlach en vooral interessant vanwege Teller en Jordan die bij flarden al laten zie waarom ze op het punt stonden om door te breken.