White House Down (2013)

Die Emmerich.

Niet iedereen vind hem leuk, maar ik vind hem geweldig in zijn simpele ideeën. 2 van zijn films staan in mijn top 100 omdat ik er eindeloos naar kon kijken, dus ook maar beginnen aan de filmpjes van de beste Roland die nog een stem moeten krijgen van mij.

Jammer dat dit uiteindelijk toch wel een beetje tegenviel. Emmerich heeft altijd wel de neiging zijn filmpjes heel simpel en Amerikaans te houden, en zo dus hier ook. Dit brengt wel een hoop voorspelbaarheid met zich mee en met een aantal overdreven typetjes. Gelukkig niet al te overdreven irritant, waar Emmerich's Pro-Amerikaanse collega Michael Bay weleens de fout in wil gaan.

De actie is prima, niet heel opwindend uiteindelijk, en dat was het gene dat me een beetje tegenviel. Ik kijk Emmerich omdat zijn actie meestal wel een kick kan geven, maar die bleef hier een beetje uit. Al zitten er enkele spectaculaire scenes in met veel kogels en natuurlijk explosies, ik had het allemaal wel nog een tandje hoger willen hebben.

Effecten vallen af en toe ook een beetje door de mand, wanneer die helikopters neerstorten bijvoorbeeld. Actie is wel goed in beeld gebracht, niet al te nerveus en beverig waarmee Emmerich zelf ook wel lijkt te beseffen dat hij het allemaal niet te serieus moet maken, en daarmee bleven de 131 minuten wel boeien.

Enkele toffe scenes gelukkig en een verhaal met genoeg tempo gebracht, en de slotfase was toch wel een adem-inhouden momentje. Voor de rest bleef de kick uit en is het allemaal wel een beetje voorspelbaar gebracht. Toch blijft Emmerich wel een beetje mijn favoriet, maar de echt leuke actie van de beste man is hier niet helemaal maximaal te beleven.

Toch maar een voldoende, want het was allemaal wel lekker vermakelijk.

Zit deze film nu op Netflix te kijken. Kende hem niet maar blijkt in hetzelfde jaar te zijn uitgebracht als Olympus Has Fallen. Dit vond ik een vermakelijke film en automatisch vergelijk je White House Down ermee. En die vergelijking valt negatief uit voor WHD. Verschrikkelijke onzin en minder aansprekende characters. Leuke actie maar Olympus Has Fallen is wat dat betreft toch net iets beter.

Typische Emmerich film. Ik had verwacht dat deze film qua opzet van iets kleinere schaal zou zijn, maar natuurlijk moet er met de haren bijgesleept worden dat de halve wereld er dreigt aan te gaan en ontploft links en rechts letterlijk alles. Het heel vergelijkbare Olympus Has Fallen vind ik dan toch een stuk beter en leuker uitgewerkt. De meeste acteurs weten ook niet echt boven de middenmaat uit te steken. Channing Tatum vind ik sowieso maar erg charisma-loos, maar ook Jamie Foxx of een Maggie Gyllenhaal weten hier niets te presteren. Dan zijn de bad guy acteurs nog het leukste, zoals Clarke en vooral Jimmy Simpson. Het Amerikaans patriottisme is ook heel storend, maar wel te verwachten. Maar bon, voor de rest is het met verstand op nul een vermakelijke film die, op een iets te traag begin na, veel vaart en over the top actie bevat. Niets speciaals, en ook niet goed, maar dus wel vermakelijk, dus dat telt dan toch voor iets. 2.5*.

Vrij matige film, over de ganse lijn te minnetjes.

Vandaag weer eens herbekeken, ditmaal op Blu-ray, jammer dat deze film een beetje onder gewaardeerd wordt, want hij is echt heel erg goed en spectaculair.

Na 30 minuten begint de film met non-stop actie en spanning tot het einde.

Veel explosies, gevechten en spanning, leuke en goede ook rol van Channing Tatum (Cale) en zijn dochter ook goed gespeeld, ook de schurken waren goed, volgens mij was dat die vent van Terminator.

Wel een typisch Amerikaanse film met die vlag op het laatst en de vliegtuigen.

Film doet veel denken aan Olympus has fallen, die film is volgens mij ook nog een stukje harder kwa geweld.

Al met al heb ik hiervan genoten en dus 4.5 sterren!

Die Hard in het Witte Huis met Channing Tatum als een oorlogsveteraan die daar is voor een rondleiding met zijn dochter Emily [Joey King] wanneer Stenz [Jason Clarke] en zijn manschappen de Presidentiële staf gijzelen. President Sawyer [Jamie Foxx] ontsnapt met hulp van Cale. Wat volgt is een kat-en-muisspel in het Witte Huis waarbij John en Emily (die op het moment van de gijzeling op het toilet zat) elkaar moeten zien te vinden en de geleidelijke ontdekking van de ware intenties achter de gijzeling. Heerlijke over-the-top actiethriller voor nagelbijtende momenten met een heerlijke cast en een aangename dosis humor. Geen moment serieus te nemen, maar dat is in dit geval geen bezwaar.