• 15.747 nieuwsartikelen
  • 178.040 films
  • 12.206 series
  • 33.975 seizoenen
  • 647.063 acteurs
  • 198.999 gebruikers
  • 9.371.658 stemmen
Avatar
 
banner banner

First Cousin Once Removed (2012)

Documentaire | 78 minuten
3,57 23 stemmen

Genre: Documentaire

Speelduur: 78 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Alan Berliner

Met onder meer: Edwin Honig

IMDb beoordeling: 7,5 (422)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot First Cousin Once Removed

"A Story of Life After Memory... inside the mind of poet Edwin Honig"

Al enige sinds jaren zijn er bij de befaamde dichter, vertaler en professor Edwin Honig tekenen te constateren van de ziekte van Alzheimer, uiteindelijk leidend tot verlies van geheugen. Filmmaker Alan Berliner is een neef en vriend van Honig en documenteerde de afgelopen vijf jaar hun ontmoetingen. Zo zien we de onvermijdelijke aftakeling van zowel Honigs geest als lichaam, maar ook de onvermoeibare wil om te blijven leven.

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 74672 berichten
  • 5981 stemmen

Winnaar VPRO IDFA Award voor beste lange documentaire.

Alan Berliner: 'Kracht van het vergeten is net zo belangrijk' | IDFA 2012


avatar van Cellulord

Cellulord

  • 597 berichten
  • 2382 stemmen

te zien zaterdag 2 maart in IDFA on tour Maastricht

samen met

The Only Son (2012)

+

mon petit (2012)


avatar van morpheus2000

morpheus2000

  • 599 berichten
  • 10385 stemmen

Mooie (voor zover je hier kunt spreken over mooie) documentaire over Edwin Honig, in de laatste fases van zijn leven. Dit terwijl hij de ziekte van Alzheimer heeft. Hij mag dan dichter, vertaler en professor zijn geweest, ik kende hem niet en ken nog steeds geen werk van hem. Documentaire geeft echter prima weer dat Dementie iedereen kan raken. En je kunt er tot op heden verdomd weinig aan doen, maar 1 ding is zeker en dat is dat op een gegeven moment je geheugen weg is en dus ook al je herinneringen. En dat je ook niet meer voor jezelf kunt zorgen en je wel hulp zult moeten accepteren, ondanks dat je dat liever niet doet.

Schrijnend om te zien hoe iemand weg kan zakken in een toestand van alleen nog maar keelklanken kunnen voortbrengen en impulsief boos worden als iets niet begrepen wordt.


avatar van Decec

Decec

  • 6741 berichten
  • 8583 stemmen

Komt volgende jaar op tv!


avatar van riefenstahl

riefenstahl

  • 465 berichten
  • 397 stemmen

Knap gemaakte, indrukwekkende documentaire waarin juist door heen en weer te springen in tijd en bepaalde vragen en antwoorden achter elkaar te monteren de achteruitgang van een intelligente en charmante (behalve voor zijn kinderen...) man met een boeiend leven helder (no pun intended) wordt gemaakt zonder te vervallen in sentiment. Het ontbreken van muziek is ook een zegen en een teken van de klasse.


avatar van MJP10

MJP10

  • 161 berichten
  • 836 stemmen

Inspirerende documentaire die beangstigend maakt. Je niets meer kunnen herrineren lijkt me verschrikkelijk. Zijn jeugd maar ook zijn ouderschap vond ik erg tragisch. Zijn familie en vrienden beschrijven dit goed. De man Edvin Honig heeft veel bereikt, maar hoe dieper je ingaat op zijn persoonlijkheid en

verleden hoe meer je dat gaat vergeten.

Alan heeft het goed in beeld gebracht. De docu heeft mij geen moment verveeld doordat de jaren door elkaar heen flitsen. bravo!


avatar van des1

des1

  • 1736 berichten
  • 993 stemmen

Gisteren in de VK Renate Dorrestein: "veel mensen zien niet in dat vasthouden aan het leven niets anders is dan de angst om dood te gaan"... Ik ga kijken vanavond.


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 8661 berichten
  • 3940 stemmen

In de biopic 'The Iron Lady' (2011) loopt Meryl Streep als Margaret Thatcher in een aantal scènes verdwaasd rond met haar Alzheimer. Het is op een bepaalde manier wreed en respectloos: de grootse carrière van een iconische politica terugbrengen tot het tragische eindstadium van haar leven. Alsof ze toen geen volwaardig mens meer was en haar ziekte daarom extra schril afstak tegenover haar bijzondere levensloop. 'First Cousin Once Removed' (2012) heeft een meer respectvolle benadering van de dementie van een grootse persoonlijkheid. De dichter en universiteitsdocent Edwin Honig kreeg tijdens leven en welzijn prestigieuze onderscheidingen voor zijn Engelse vertalingen van Pessoa, Lorca en Cervantes. Alan Berliner, zijn neef, maakte een intiem portret van de geestelijke aftakeling in die laatste levensfase van Honig. De alzheimer is hier niet een tragische terzijde maar de kern van de documentaire: wat blijft er behouden van een poëet/denker als zijn geestelijke vermogens afnemen en zijn denkkracht niet meer hetzelfde is als toen? En hoe kijkt deze persoon vanuit het nu terug op de persoon die hij toen was?

Visueel oogt de documentaire eerder provisorisch en amateuristisch dan filmisch, maar puur het feit dat Berliner beeldmateriaal had uit verschillende stadia van het ziekteverloop van zijn oom, maakt dat er in de montage een intrigerend tijdsverloop wordt geschetst. Van een man die nog in de verte wat weg heeft van zijn vroegere zelf naar iemand die daar zo ver van is verwijderd dat hij alleen nog kinderlijke kreten kan uitstieten.Aan het begin van zijn document stelt Berliner (op aandringen van zijn tante) dan ook ethische vragen over het filmen van iemand die geestelijk aftakelt, maar op zichzelf roept dat weer een verrassend nieuw vraagstuk op: als Edward Honig bij geestelijk welzijn z'n toestemming aan het project gaf, is dat dan nog steeds geldig als hij dermate is afgetakeld dat hij weinig meer weg heeft van zijn vroegere zelf?

'First Cousin Once Removed' (2012) is een fijne intellectuele overpeinzing over sterfelijkheid en de grenzen en mogelijkheden van de menselijke geest. Het laat Edward Honig zien als een vol en compleet mens, ook in dat laatste stadium waarin het moeilijk is om te bevatten hoe iemand geestelijk zo kan verdwijnen van zijn vroegere zelf. En toch toont Berliner zijn oom niet alleen als een zielig slachtoffer van zijn geestelijke aftakeling, maar hij laat ook een hernieuwde speelsheid zien, zijn onverzettelijke pogingen om zich expressief te blijven uiten, en zijn warme banden met mensen uit dat voorbije verleden. Berliner schuwt ook niet de pijnlijke, confronterende momenten waarop Honig terugdenkt aan de fouten die hij vroeger heeft gemaakt, die er de oorzaak van zijn dat hij ooit zijn vrouw en kinderen verloor. De confrontatie met zijn zoons die een hele andere beleving over het verleden hebben dan hij, terwijl hij óók geen rekenschap meer kan afleggen door zijn geestesgesteldheid.

Misschien dat de dementie van Edward Honig het eindpunt van iets was maar ook het beginpunt werd van iets nieuws. De tijd heelt absoluut niet alle wonden, maar soms doet het ons veranderen en krijgen onze herinneringen daarmee ook een andere betekenis. Schrijnend én hoopvol.