Tai Ji 2: Ying Xiong Jue Qi (2012)

Sterk vervolg.

Iets minder geinigheidjes, maar da's wel logisch voor dit vervolg. Het is een nieuwe film dus zou het waarschijnlijk van "veel van hetzelfde" geweest zijn. In de plaats meer actie. In het begin vooral grootschalige actiescenes, op het einde een geniaal one-on-one eindgevecht. Zeker één van de mooiere in recente jaren.

Visueel blijft het uitbundig, de CG is goed en het camerawerk blijft fris genoeg. Acteurs zijn ook leuk, geen prijzenwinnaars maar ze hebben er allemaal duidelijk veel zin in. Verder een vlot tempo en knappe actiescenes. Meer moet een film als deze niet hebben.

Eindshot doet watertanden naar het derde deel, hopelijk laat Fung niet té lang op zich wachten.

4.0* en een uitgebreide review

Met een langere pauze dan ik van plan was tussen deel een en deel twee eindelijk deze film gezien. En, ik moet zeggen, hij viel me toch nogal tegen. Misschien dat de verwachting na deel 1 toch wat te hooggespannen was.

In vergelijking, de steampunk is veel minder nadrukkelijk aanwezig. Maar ook de grafische, stripachtige beeldstijl is vergeten. Wel zijn de gevechten nog steeds heel mooi gechoreografeerd, en perfect gefilmd, en af en toe erg spectaculair. En dat is het dan ook precies, deze film gaat veel meer over kung fu dan de vorige. Erg goed, maar daarbij ook nogal eenzijdig. En als dit dan enkel een kung fu film is, zonder een crossover naar andere genres, dan komt de vraag hoe de vergelijking met de oude films uit het kung fu genre uitpakt.

Hmm.

Zwakker dan de voorganger. Deze sequel boeide me weinig en neemt meer afstand van de talrijke visuele foefjes van de eerste film , wat het allemaal een stuk stroever maakt en moeilijker om door te komen. De focus ligt hier ook veel minder op Lu Chan en de martial arts is aan de zwakke kant want vooral veel wire work. Van de steampunk schiet er amper iets over. En het einde zou een spitsvondige aha-erlebnis moeten voorstellen.

Ik zit in ieder geval niet te wachten op een derde film want ik heb behoorlijk zitten geeuwen en gapen. Ben meer liefhebber van het steviger werk dan wire fu films voor een jong publiek.

Aangezien het tweede deel van de steampunk-martial arts film van Hong Kong-acteur-regisseur Stephen Fung tegelijkertijd is geschoten met de eerste gaat het na een korte reminder meteen verder waar Tai Chi Zero was gebleven. Wel is dit een iets andere film! De tekst en videogame- effecten zijn in Hero verdwenen. Echter de problemen voor het dorp en Yang Lu Chan zijn nog lang niet over! Hij raakt weer in de problemen en om zijn leven te redden, trouwt Chen Yu Niang met Lu Chan. Op de bruiloft komt de verloren gewaande oudste broer van de Chen-familie en starten de problemen pas goed!

In de eerste film was Lu Chan niet al te slim en werd hij constant tegen zijn kont geschopt. Je wilde dat hij zou slagen, maar tegelijkertijd was het genieten van zijn mislukkingen. In deze film heeft hij zijn zoektocht grotendeels bereikt en is hij nou tja … minder interessant. Gelukkig houden de kleurrijke eigenzinnige schurken van deze film de boel gaande. De film heeft een paar coole wendingen, een getalenteerde cast en een paar geweldige actiescènes. De vecht-scene met kungfu-legende Yuen Biao door de koninklijke keuken waar gelijke tijd eten wordt bereidt was ongelooflijk sterk!

Alhoewel de plezierige humor en de energie van de gekke effecten van de eerste film mist was het wel een goede solide iets traditionelere wire martial arts-film. Het einde levert een bevredigende afsluiting van het verhaal op, maar er is ook een kleine cliffhanger die je echt naar meer doet verlangen! Of Tai Chi Summit, het derde en laatste deel van de trilogie, er ook ooit nog zal komen is nu naar negen jaar nog steeds niet zeker Dus moet ik helaas wachten tot God weet wanneer!?