Faccia d'Angelo (2012)

'Wat zie ik, hebben de italocrimebuffs deze klassieker hier al toegevoegd ?
Ik begrijp alleen niet waarom de tweede regel van de synopsis precies het tegenovergestelde beweert van wat het wiki-lemma zegt...
Hoe dan ook, voor sky gemaakte tv-film in 2 delen, die duidelijk het spoor volgt van Vallanzasca en verder niet pretendeert origineel te zijn, ons andermaal tracteeert op een rise and fall verhaaltje van een gangster. Gebaseerd op Maniero's autobiografie/hagiografie, te merken want de anti-held wordt hier niet meteen gedebunkt, zacht uitgedrukt. Om juridische redenen zijn de namen van de personages veranderd, dan wel worden ze slechts aangeduid met hun koosnaampjes, in de casus Maniero is dat " il toso ".
Werd geschoten goeddeels op locatie in het noordoosten, de personages doen hun best om met minstens een licht accent te spreken, al wordt er ook genoeg polderitaliaans - als u begrijpt wat ik bedoel- gebezigd. De cast bestaat voornamelijk uit jonge, ongekende acteurs, Germano is redelijk, de rest matig tot zwak. Behalve Germano als held zien we o.a. Ricciarelli als de geliefde mamma van deze brave jongen, Messerklinger als zijn grote liefde- niet echt mijn type- en Recano als zijn grote tegenstrever, de Siciliaanse cop Ricci. Leuk dat in de bijrollen enkele typetjes waren gecast die met hun groteske rotkoppen een eerbetoon leken aan hun italocrime voorgangers uit de seventies, b.v. die dwerg.
De intrige biedt ons niets nieuws en behandelt de wederwaardigheden van Maniero en zijn bende met hier en daar een dichterlijke vrijheid, in de beginsequentie zien we de held als kiddie die behalve later uiterst sympathiek ook reeds briljant blijkt te zijn en moeiteloos verzen uit het laatste canto van het paradiso opdreunt na ze vluchtig te hebben gelezen.
Dan gaan we naar de heist op het vliegveld in 1985, ontmoeten Ricci en zijn 2 collega's, daarna een sequentie met de grote liefde van de held en vervolgens gaan we chronologisch de wapenfeiten van de protagonist langs van de jaren 70 tot begin jaren 90.
Ik vond de jaren 70 sequenties de beste, alleen al omdat ze meteen de poliziottesco klassiekers evoceren, opzettelijk ook getuige de groezelige belichting. Er is getracht om het allemaal niet te glossy te maken en Germano, evenals de rest , ziet er niet meteen uit als een soapie, maar in enkele geweldssequenties ( de liquidaties, de heist op het vliegveld, de ontsnapping uit de gevangenis ) kon men het niet laten om het er cool uit te laten zien. Hier en daar wat gore en zelfs sleaze voor de tv, maar zoals ik zei was die Messerklinger niet echt mijn type- die chick in de Ferrari op hakken wel !
De fotografie werd trouwens verzorgd door Olmi jr. en die doet dat uitstekend, zoals de visuals verder goed zijn zonder te vervallen tot videoclip achtige onzin. De settings waren ook niet verkeerd in de Po-delta die aan Holland doet denken wederom.
Zeker voldoende dus, al was het misschien niet zo'n goed idee van me om hem in 1 ruk uit te kijken, de aandacht verslapte toch wat.
De score werd verzorgd door Catalano die allicht gebruik maakte van het evergreens uit de vertelde tijd om sfeer te scheppen procédé .