Kankerlijers (2014)

Lijkt me een intressante film, al gaat er over de titel ongetwijfeld gezeik komen.

Trailer (YouTube)

Gescheld verwijderd.

pers.mening: als ik de trailer bekijk lijkt het mij een interessante film. ga zeker kijken. mijn gedachte bij de titel: mijn vader is vorig jaar heengegaan aan deze ziekte en noemde zichzelf ook zo. ouderen om mij heen reageren geschokt, ben nieuwsgierig hoe de doelgroep hierop reageert.

Ga je dat ook elke keer doen als iemand de titel noemt?

Haha, nee dan wordt het bij deze film wel erg leeg vermoed ik.

Het blijft gewoon een film over kankerlijers.

wat een kankerlijers

Ben er wel nogal bang voor dat het een slap aftreksel van hasta la vista! gaat worden..

Daar ben ik eerlijk gezegd ook best wel bang voor. Hasta La Vista vond ik wel een topfilm.

...en ik ben bang dat `t woord `kankerlijers` hier te pas en te onpas gebruikt gaat worden. Misschien is het een idee om, voordat je een post met dit woord/deze titel plaatst, ook even probeert rekening te houden met je medemens die dierbaren aan deze gruwelijke ziekte verloren hebben. Alvast bedankt! .......(zo, en nu mogen jullie mij een zeikerd noemen!)

Die trailer ziet er afschuwelijk uit zeg. Wat een rotzooi.

En dit gaan de bioscopen ook op hun muren en deuren zetten als de film in premiere gaat....

Wat een titel.. tsjonge waar gaat het toch heen. Typisch nederland weer

Aanvankelijk was ik niet te spreken van die typerende stommiteiten en de overdreven uitspattingen van futloze bijrollen. De wijze waarop die dokter het gesprek met het drietal aangaat was vrij onrealistisch. En wanneer de toestand van een ledemaat moet worden vastgesteld komen er een stuk of acht dokters de kamer binnen met een pennetje en een blik in hun ogen alsof ze archeologische vondsten aan het studeren zijn. Echt idioot. Wanneer het drietal een röntgenfoto van zichzelf laten maken en deze op de laptop van de supervisor verschijnt ligt iedereen zogenaamd in de deuk (hoe nep kun je het brengen). En de jongens reden zowat de halve ziekenhuisapparatuur ondersteboven en niemand grijpt in, alsof het twee onbereikbare formule 1 wagens zijn.
Toch kon ik gaandeweg wel begrip opbrengen voor de betreffende patiënten en de interactie tussen deze jeugdige acteurs is fijn. De groep ligt met elkaar te dollen en gezien het gebrek aan activiteiten blijven ze daar vrolijk mee verdergaan. De titel is mooi gevonden en daar hoeft geen verandering in te komen; er wordt juist een positieve weg ingeslagen en ze lijden immers aan kanker, nietwaar? Leuk dat Nick en Iwan uiteindelijk allebei gekust worden en daarmee op 'gelijke stand' eindigen (al kwam dat volledig uit het niets). Verder wel geinig dat het kleine ventje nog even Nick instrueerde dat hij spinazie moest eten om zijn been terug te laten groeien.

Dit noem ik niet zeiken. Het eerste wat ik dacht toen ik deze titel voor het eerste hoorde: "Totaal verkeerde titel!" Toen ik op school aan vrienden vroeg of ze al wisten wat voor een idiote titel ze nu weer hadden verzonnen voor een film en "Kankerlijers" uitsprak, kreeg ik meteen op m'n kop van een passerende conciërge, die dacht dat ik met het woord kanker aan het schelden was. Ik scheld nooit met kanker. Ik ben er m'n tante aan verloren, en dan op het idee komen om er lekker mee te gaan schelden om me bad boy te voelen zeker?! Dacht het niet! Hebben die makers niet nagedacht dat er ook mensen zijn die aan deze ziekte lijden of er aan ten onder gaan toen ze deze titel kozen?! Ik denk het niet. Weet het haast wel zeker. De mensen die aan deze ziekte lijden en de families daarvan hoeven ze in ieder geval niet als kijkers te verwachten. Hasta La Vista was een indrukwekkende en emotionele film over mensen die een beperking (als ik het zo goed zeg) hebben. Achtste groepers huilen ging over een doodziek meisje. Aan geen van beide titels kan je aflezen waar het over gaat. 'Kankerlijers' zegt alles al. Ik hoef deze film eigenlijk al niet meer te zien. Als er mensen zijn die films maken en er zulke titels bij verzinnen en op de poster zetten: "Wij zijn niet ziek, wij zijn kankerlijers", kan ik me daar alleen maar boos over maken (zonder te schelden met kanker uiteraard).

Dat de jeugd van tegenwoordig de laatste tijd zoveel met kanker scheld, daar kunnen de makers ook niets aan doen. Het is hun goed recht om de film 'Kankerlijers' te noemen. Ze komen hierdoor juist wat luchtiger over en dat is ook de bedoeling gezien het genre. Ze spotten er nergens mee.

Dat het niet als scheldwoord gebruikt word door de makers, begrijp ik natuurlijk . Maar juist doordat de jeugd tegenwoordig zoveel scheld met kanker, waar ik zelf absoluut niet tegen kan, kan de titel van de film erg verkeert vallen. Dat de makers het niet zo bedoelen, snap ik wel. Maar het woord word door de jeugd in deze maatschappij zo vaak als scheldwoord gebruikt, dat het in mijn ogen veel handiger is om een andere titel te kiezen. Ik blijf erbij dat "Kankerlijers" geen goede titel is. Die tekst die boven de titel staat kan wel zo blijven, maar als het aan mij lag, werd de titel nu direct aangepast naar iets anders.

Ik vind het juist wel prima zo, het is eens wat anders. Die makers hebben er ook echt wel over nagedacht hoor.

Ik heb eerder het idee dat dit een Nederlandse remake is van de film Planta 4a. Een italiaanse film, met ongeveer dezelfde verhaallijn, als deze film.

Trailer bekeken omdat het verhaal me wel aansprak, maar wat een vreselijke trailer zeg, bizar slecht geacteerd. Ben heel benieuwd

Mijn mening van deze film kan ik niet geven, omdat deze titel niet echt leuk is.. het is een titel waardoor mensen dood aan kan gaan ik vindt deze film geen film waard.

Net het origineel gezien (Planta 4ª (2003) - De Vierde Verdieping) en die is toch best goed. De titel van de remake is op zijn minst een twijfelachtige keuze.

Ik vond het echt debiel... wat voor toegevoegde waarde heeft dat nou?

Dat gezever over de titel hierboven (Joenne smiley). Breek het woord eens op en kom tot de ontdekking wat er staat; mensen die aan kanker lijden. Beschouwt men dat nu ook al als een kwetsende formulering? Gezien het feit dat niemand van de makers het tot stand laat komen in negatieve context zie ik het probleem niet. Tevens ook wat Rowan aanhaalt; het is tot stand gekomen in samenwerking met het KWF waarbij de instantie uiteindelijk een aanzienlijk percentage van de opbrengst zal ontvangen. KWF ook maar op het matje roepen dan?

Voor de mijmeraars hierboven; verleg je aandacht naar mensen die zulke termen te pas en onpas de wereld insturen of het gebruiken als kwetsende materie. Typisch Nederlands weer om hier een issue van te maken.

En voordat men de confrontatie wenst aan te gaan; ja, ook ik heb mensen ten onder zien gaan aan deze ziekte. Afgelopen week nog een kennis opgegeven zien worden omdat er eierstokkanker is gediagnosticeerd.

Mijn moeder heeft ook kanker gehad en mijn oma is ook overleden aan deze genadeloze ziekte, maar wat maakt het nou uit hoe een film heet, het gaat mij persoonlijk meer om de inhoud van de film, dan kan je je tegenwoordig overal wel aan gaan ergeren..

Kankerlijers is een scheldwoord, niet de benaming van mensen die aan een ziekte lijden. De makers trekken daarmee de aandacht en daar mag iedereen een mening over hebben, maar we kunnen niet nu doen alsof het geen scheldwoord is, alsof het normaal is om mensen met die ziekte kankerlijers te noemen.

"We zijn niet ziek, we zijn kankerlijers!"

Vanochtend met enige scepsis in de bios meegepakt, omdat ik het niet zo heb met de aanstootgevende titel. Het is desondanks toch gerechtvaardigd, ook al is het confronterend. Ik wist overigens niet dat dit een remake is van het Spaanse Planta 4ª (2003).

Het geheel wordt met het nodige enthousiasme neergezet door de jeugdige acteurs die onderling een prima chemie met elkaar delen. Dit uit zich in een hoop gestoorde- en komische situaties rondom het ziekenhuis. Hierdoor ga je als kijker op den duur meeleven met de jongens. Wel is het opvallend te noemen hoe vulgair het is op momenten, niet echt iets voor 12-jarigen als je het mij vraagt.

Het enige probleem met de film is, is dat het te luchtig blijft. Om deze reden komen dramatische gebeurtenissen niet goed aan, het ietwat ondermaatse spel van de acteurs helpt hier niet bij. Naast het feit dat de dramatiek vluchtig wordt gebracht, waardoor je het al gauw weer vergeten bent.

Daarbovenop is de muziekkeuze voor Diggy Dex opmerkelijk en soms iets te nadrukkelijk aanwezig. Misschien een soort van verkapte promotie? Gelukkig passen de gekozen nummers prima bij het optimisme van de jongens.

Al met al best vermakelijk om eens gezien te hebben, alleen jammer dat enige vorm van diepgang ontbreekt.

3,0 Sterren.

Ik was na het indringend realistische As If I am not there na een dag of wat het laten bezinken, eindelijk wat hersteld van de schok, waarvoor de beelden schuldig blijven. Ik zal bepaalde beelden heel goed in herinnering blijven houden, eigenlijk zoals elke film wel een beetje in mijn systeem blijft hangen.

Waartoe haal ik dit aan? Omdat Kankerlijers mij, bij het zien, ook precies zo raakte als As if I am not there. Recht op de plaats waar ergens mijn hart zit werd ik geraakt, door een enorme stekende pijl van ongekende proporties. Ik kreeg hem ook maar nauwelijks losgetrokken, hoe ik er ook aan sjorde, dus ik liet hem maar noodgedwongen zitten, want anders was ik nog een pijnlijker dood gestorven dan ik nu al heb ervaren..

Mijn verdriet is blijvend, en schrijnender kan het niet gemaakt worden dan deze ontroerende prent..

Soms vliegt Kankerlijers weliswaar een heel klein beetje uit de bocht, maar herstelt zich dan weer, zodat het geheel een ontroerende kijk op bepaalde zaken achterlaat.

Ik heb gelachen, ik heb gehuild, en Kankerlijers is de enige film van de 3 die ik heb mogen zien vandaag, die me heel erg bij mijn strot vastgreep en dus een enorme stekende wond achterliet op de plaats waar mijn hart zou moeten zitten. Als ik een hart zou hebben, dan.. In elk geval, dit vergeet ik nooit meer.