Three Seasons (1999)

Hele aardige film, bijzonder omdat films uit de hedendaagse Socialistische Volksrepubliek Vietnam zeldzaam zijn. Het gaat bijna altijd over de oorlog van 40 jaar geleden en dat terwijl Vietnam anno nu toch een bijzonder interessant land is.

Three Seasons vind ik inhoudelijk niet supersterk, het is meer een doorkijkje in het leven van een aantal mensen en hun problemen in de metropool Ho Chi Minh City (of wel Saigon zoals het eigenlijk heet en zoals het ook nog vaak genoemd wordt, niet in de laatste plaats door de Vietnamezen zelf). Wel is het een lekkere, mooie sfeervolle prent geworden waaruit een grote liefde voor het land en de mensen spreekt.
De verschillende verhaallijntjes die uitgezet worden blijven wat oppervlakkig en dat is eigenlijk jammer want je blijft de hele film als kijker snakken naar meer. Het had er denk ik wel ingezeten, de verhaallijn van de cyclo berijder en het hoertje is het meest interessant maar ook hier had ik graag meer gewild van de personages. De ontmoeting tussen het bloemenmeisje en de cyclo berijder vind ik wel bijzonder sterk gedaan, het is een heel eenvoudige maar krachtige scene.

Het is een aardig sfeerbeeld geworden van een land wat ik als prachtig heb ervaren iig maar wat ook de wat scherpere kantjes van het bestaan niet kunstmatig ontwijkt en... Bovendien een bevestiging van mijn beeld dat de Vietnamese vrouwen en meisjes inderdaad beeldschoon zijn. Vooral het traditionele gewaad wat de vrouw op het laatst draagt (Áo dài) vind ik erg mooi. Super vrouwelijk maar toch heel beschaafd.

3.5* en wie weet eigenlijk wat nu het 3e seizoen uit de titel is?

Paradox

Three seasons omvat het volgende onderwerp: De levens van verschillende mensen in een maatschappij die steeds meer verwesterd raakt. Het knappe aan deze film is toch wel het feit dat ze het simpele leven niet in overdaad aan dramatiek hebben aangevoerd, maar in een uiterst realistische setting.

Het leven verliest haar puurheid door deze verandering, alleen de authentieke inwoners kunnen deze puurheid nog ervaren omdat ze daar nog toe reiken. (Denk aan de plastic bloemen versus de echte bloemen).

De scene aan de grote eettafel vind ik zelf het sterkst. De manier waarop 'vader' in zijn fantasiewereldje geconfronteerd wordt met de werkelijkheid vond ik erg sterk.

De beelden van het tempeltje temidden van de lotusbloemen was ook echt genieten.

Verdiende 4* voor Three Seasons, het mist misschien een verdieping in de personages maar de andere aspecten van deze film werken dat naar de achtergrond.

Deze film is in mijn ogen een ode aan Ho Chi Min-stad (het voormalige Saigon) en zijn inwoners op de drempel van het millennium. De personages staan min of meer symbool voor het oude (de ouderwetse lotusplukster), dan wel het nieuwe Vietnam (het assertieve straatschoffie) en de transitie tussen de beide tijdsgewrichten (de taxifietser, prostituee). De fraaie cinematografie wordt begeleid door een mooie soundtrack met een opmerkelijke theme-song. Een mooie, rustige film.