EunGyo (2012)

Een jonge studente komt, zoals de vertaling vermeldt, "als een zoete regen op een dor land" tussen twee mannen te staan, een 70-jarige letterkundige en een veel jongere leerling.

Het lijkt allemaal wat slapjes en braaf, zonder echt krachtige scènes, totdat een resem, zeg maar, ruw-rauwe gebeurtenissen een ander licht gaan werpen op de film en het voor de kijker niet eenvoudig wordt een duidelijk besluit over deze film te vormen.

Een drama over jalouzie, over eenzaamheid...!?

Zeker is dat het camerawerk en de beeldvorming goed zijn, dat Go-eun Kim als het jong meisje erg lief kan zijn en gevat acteert en dat Hae-il Park perfect overkomt als de peinzende poëet en ...opa.

Charmante film over een middelbare scholiere, die door haar aanwezigheid en uitstraling de toch al labiele relatie tussen een gevierde schrijver en diens enigszins verbeten beschermeling ernstig op de proef stelt. Dankzij het ingetogen acteerwerk staat de film bol van de onderhuidse spanningen, vooral in de oprechte genegenheid tussen een jonge meisje en een oude man, die zij liefdevol “grumpa” (grumpy grandpa) noemt.

Een meer dan opmerkelijk debuut van Go-eun Kim.

Beetje langdradig. Het idee is wel aardig, maar wordt vreselijk traag uitgewerkt. Het tweede uur krijgt wat meer drama en normaal houd ik daar niet van, maar dat had deze film broodnodig. Niettemin is de film zeker een halfuur te lang uiteindelijk, vooral door het begin. Het acteerwerk is aardig, maar ook net iets te onderkoeld om erin meegetrokken te worden. Zo houd je een film over die aardig is geschoten en enkele mooie momenten heeft, maar als geheel lastig is uit te zitten. 2,0*.