Sonne, Sylt und Kesse Krabben (1971)

Een nogal flauwe erotische komedie. Er wordt wel wat in gevrijd maar van seks is er niet echt sprake wel veel bloot zowel bij vrouwen als mannen want er spelen zich redelijk veel scènes af op een naaktstrand. Het merendeel van de dames vond ik niet bijzonder, nogal aan de magere kant. Er zaten wel enkele grappige zij het nogal clichématige scènes in. Er zijn echter te veel karakters en het plot (niet dat er erg veel verhaal in zat) was erg rommelig. Een Duitse film maar ik heb de Engels gedubde versie Ready, Willing and Able bekeken.

Na het gisteren zien van Ingrid Steeger in de flauwe Duitse Komedie / Erotiek film "Mädchen, Die nach München Kommen (1972)", wilde ik nog een (naakt)film van haar zien welke ik nog niet gezien heb en toen kwam ik via een zoekopdracht op "MovieMeter" uit op deze Komedie / Erotiek film. Hoewel Ingrid Steeger prominent links op de filmposter staat (zo is ze echter niet te zien in de film) en ook één van de hoofdrolspeelsters is, heeft ze eigenlijk maar een bijrol en vind ik haar ook een soort van "bitch" in deze film, want ze wijst namelijk alle mannen af (net zoals in haar echte leven) en hierdoor is zo ook minder naakt te zien. Je ziet haar eigenlijk nog het meeste naakt tijdens de vele videoclips (die vaak herhalend zijn) in de film, die je meestal ziet als er een liedje te horen is en dat zijn er best veel in deze film.

Het verbaasde me ook dat "alexspyforever" deze film gezien heeft (helaas met een Engelse gedubde versie, wat me vreselijk lijkt), maar hij heeft er tenminste wel een recensie over geschreven en dat hebben dat andere twee stemmers niet gedaan. Bij de andere stemmers zit natuurlijk ook "stinissen" en dat hij deze film heeft gezien, dat verbaasd me eerlijk gezegd niet. Want buiten dat hij op enorm veel films gestemd heeft, is hij meen ik ook een liefhebber van Ingrid Steeger en zeker tijdens haar jonge jaren in de beginjaren 70. Dat is ook de periode waarin ze veel te zien was in Duitse Komedie / Erotiek films, waaronder "Ich, ein Groupie (1970)", welke ook een fraaie filmposter heeft, en "Die Stewardessen (1971)".

Wat betreft het verhaal (een plot is er eigenlijk niet), tijdens een schoonheidswedstrijd in Berlijn winnen de twee blondines Katrin (Monica Marc) en Ingrid (Ingrid Steeger) een vakantiereis naar het Noord-Friese waddeneiland Sylt. Tijdens hun verblijf op het eiland verkennen de twee de talloze nudistenstranden en nachtclubs en leren ze menig aantrekkelijke man kennen. Natuurlijk zijn zij niet de enige vakantiegangers, want zo is er ook een conservenfabrikant van middelbare leeftijd, te weten directeur Hugo Weber (Achim Strietzel), die na een leven van hard werken eindelijk eens wilt genieten van al die fraaie, bruingebakken blondjes op het vakantie-eiland en dat ondanks dat hij getrouwd is en een dochter heeft. Maar zijn overdreven directe houding tegenover vrouwen, staat zijn succes in de weg en dat kan niet gezegd worden over zijn chauffeur Markus (Gerhard Bormann), die min of meer een magneet voor vrouwen is. En verder zijn er natuurlijk nog andere personen, zoals de nerdy Edgar (Eric Wedekind) die samen met zijn tante Cordula Brix (Rose Renée Roth) op vakantie is op Sylt en verliefd wordt.

De film opent met het leuke toepasselijke liedje "Nackedi, Nackedu, Nackedei-Dei-Die" (een soort van smurfenlied), welke regelmatig te horen is in de film, en dat liedje met de bijbehorende beelden vat als het ware de hele film samen in twee minuten, want dan zien we namelijk shots van het strand, naakte mensen in het zand, naakte mensen in het water, naakte mensen die praten en naakte mensen die zwijgen. En daarin zien we ook de twee hoofdrolspeelsters Monica Marc en Ingrid Steeger en de laatste wordt daarbij fraai naakt in beeld gebracht als ze half op het strand en half in de zee ligt op de buik en waarbij haar borsten dan te zien zijn. Dat fraaie shot zie je naderhand nog een aantal keren als er een liedje te horen is.

"Nackedi, Nackedu, Nackedei-Dei-Die" is daarbij niet het enige leuke liedje welke te horen is, want zo hoor je ook regelmatig het liedje "Wer hat dem Hugo den Schnorchel geklaut?" en verder "Wem gehört der schöne Po?", het zelf gezongen (door een groep jongeren) liedje "Ho-Ho-Ho-Chi-Minh, bei dem Weber sind wir in!" en de bekendere liedjes "Feliz Navidad" (van de zanger José Feliciano) en "Son Of My Father" (van de band "Chicory Tip").

Na het openingsliedje bevinden we ons daarna in Berlijn, waar de "Miss Sylt" verkiezing plaats in de "Eden Playboy Club". Om de titel te winnen, moeten de vrouwen topless dansen (dan zien we ook verschillende vrouwen topless dansen, waaronder Monica Marc en Ingrid Steeger) en intelligente quizvragen beantwoorden van de quizmaster (Wolfgang Gruner). Uiteindelijk blijven twee vrouwen over, natuurlijk Katrin en Ingrid, die dan drie vragen moeten beantwoorden. Zowel Katrin als Ingrid winnen de eerste prijs, die natuurlijk bestaat uit een vakantie op het Duitse eiland Sylt.

Hierna zien we directeur Hugo Weber samen met zijn vrouw (Maria Körber) en dochter Sabine (Christine Schuberth) in beeld, waarbij Hugo zogenaamd samen met zijn chauffeur op zakenreis (iets met een visfabriek) gaat naar "Sylt". Maar natuurlijk heeft hij iets anders in gedachten daar, namelijk vrouwen versieren en deze in de kont bijten. En dat zien we ook werkelijk twee keer gebeuren. Zo bijt hij in de kont van Katrin, die daar niet echt van gediend is (ze zet hem daarna ook letterlijk de deur uit), en ook in de kont van zijn eigen dochter Sabine, maar bij de laatste is hij in de val gelokt (zelfs Sabine zit in het complot) en ook worden er dan foto's gemaakt door een paparazzi fotograaf waarmee hij gechanteerd wordt.

Na de introductie van deze personen zien we hoe Katrin en Ingrid aankomen per trein, waarna ze opgepikt worden door de zekere Thorsten (Horst Heuck) in een strandbuggy, die hen dan brengt naar het hotel. Daarbij krijgen we dan ook wat flauwe humor te horen, als één van de vrouwen namelijk aan hem vraagt:

"Wo ist denn hier das Meer?“

En waarop Thorsten dan antwoordt:

"Kurz hinter’m Strand."

Daarna vertrekken ze met zijn drieën naar het strand, maar Ingrid Steeger is er dan niet bij en in plaats van haar zien we dan een andere onbekende vrouw? Ze dartelen dan met z'n drieën een beetje naakt in het water, waarna de vrouwen uit het water gaan en Thorsten's kleren verstoppen in het zand. Thorsten moet dus naakt terugrijden, wat hem niet zoveel deert. En daarna maken we kennis met Edgar en zijn tante en de laatste is natuurlijk zeer geschrokken en verontwaardigd over de nudistenstrandbezoekers die permanent zonder kleren rondlopen. Terwijl hij met zijn tante een strandwandeling maakt, ontmoet Edgar een aardige vrouw genaamd Ina (Ina Lane), die net de rondvliegende vogels voert. Dit brengt de goede tante ertoe te zeggen

"Sie sind aber ganz besonders gut zu Vögeln!"

"Vögeln" betekent namelijk op zijn Duits ook "neuken". Deze Ina is ook de eerste vrouw waarop Edgar verliefd wordt en haar zien we ook regelmatig naakt.

Verder maken we kennis met de architect Stefan (Jörn Hinck), die op Sylt bezig is met een hoogbouwproject (48 verdiepingen hoog, terwijl op Sylt maar maximaal 30 verdiepingen zijn toegestaan), en die toevallig de rondborstige vrouw Hasi (Monika Rohde), althans zo noemt ze zich in eerste instantie, op het strand tegenkomt en die haar voeten aan het schoonvegen is en die per ongeluk met een vieze voet op de jas van Stefan trapt en vies maakt. De jas moet dus worden schoongemaakt en dus neemt ze Stefan mee in een strandhuis, waar ze zich al snel uitkleedt (dan zien we dus de flinke borsten van Monika Rohde) en in een badkuip gaat zitten (i.p.v. de jas maakt ze zich dus zelf schoon ). Ze houdt dan op een gegeven moment de douchekop op haar lichaam (met name op haar borsten) en zegt dan:

"Wasser ist für mich der halbe Orgasmus."

Waarna Stefan ook in de badkuip getrokken wordt en ze daar samen in vrijen. Hasi is echter ook Mrs. Weiler, die getrouwd is met de leraar Mr. Weiler (Hans Irle) en deze pikt op een gegeven moment langs de weg Sabine op, die onderweg is naar Sylt. Mr. Weiler wordt dan handtastelijk in de auto en Sabine wilt daar niets van hebben en dat resulteert dan in een flauwe scène in een autowasstraat (waar Sabine dan de raampjes van de auto opendraait) en op een autotrein (waarop Mr. Weiler zijn natte kleren droogt in de wind en Sabine hem uitlacht). Omdat ze alleen maar ruzie met elkaar hebben, dumpt Mr. Weiler haar en gaat hij naar zijn vrouw Mrs. Weiler. Als hij vervolgens zijn mooie vrouw betrapt (dan zien we ook weer Monika Rohde naakt) met een vreemdeling, oftewel de architect, in zijn huis, denkt hij dat hij droomt of in het verkeerde huis is beland. Daarom gaat hij weer weg en komt hij daarna weer binnen. Dan is alles weer zogenaamd in orde en is de architect ook verdwenen.

En als laatste maken we kennis met de zekere Mrs. Piepenbrink (Sigrid von Richthofen), die een vriendin is van de tante en die verliefd is op vier mannen, zij spant ook samen met paparazzi fotograaf Jens (Klaus Hagen Latwesen), die constant foto's maakt van mensen op Sylt, zoals van de naakte Sabina als deze door haar vader in de kont wordt gebeten. Fotograaf Jens zien we regelmatig in beeld en Mrs. Piepenbrink zie we maar in een paar scènes en dat o.a. met de tante (dan zijn ze ook in een bar en drinken ze veel en wordt de tante dronken) en als ze naakt in een zwembad ligt (dan zien we ook de borsten van Sigrid von Richthofen, die toen al 73 jaar was).

Inhoudelijk valt er eigenlijk weinig te vertellen over deze film, omdat er eigenlijk geen plot is. Er gebeurt wel veel en de verschillende scènes volgen elkaar snel op en daarin zien we dan meestal vaak ook andere personen. Verder zien we de gebruikelijke liefdesverwikkelingen, zo raakt Edgar uiteindelijk verliefd op Katrin, architect Stefan raakt verliefd op Ina en Ingrid raakt verliefd op een knappe zeeman op een krabbenboot (op die boot werd een feest gehouden en i.p.v. krabben werden er naakte vrouwen uit het water gevist, niet Ingrid overigens, waarop geld geboden werd), en zien we een hele hoge naaktheidsfactor, wat veel borsten (met name die), billen en behaarde schaamstreken (het speelt zich immers af in de jaren 70) betekent en ook zie je soms wat bungelende bananen bij mannen. Van de cast zien we Monica Marc het meest naakt en dat komt mede omdat zij met veel verschillende mannen omgaat (o.a. met Thorsten, chauffeur Markus, directeur Hugo Weber en Edgar). Hoewel Monica Marc er zeker ook mocht wezen, had ik liever Ingrid Steeger in haar rol gezien, want dan hadden we haar tenminste meer naakt gezien.

Buiten de hele hoge naaktheidsfactor en de vele liedjes zit er ook redelijk veel humor in "Sonne, Sylt und Kesse Krabben" en die is vooral flauw, maar dan op een leuke manier en zeker als je Duits verstaat. Zo zie je op een gegeven moment namelijk Sabine en Thorsten samen op een appartement en wordt er door Thorsten gezegd:

"Ich hab‘ ’ne dufte Party vor. Kommst du mit?"

Waarop Sabine dan antwoordt:

"Klar, ich bin doch eine Partysanin"

"Partysanin" heeft dan veel weg van "partizaan", welke iemand is die binnen een verzetsbeweging strijdt voor een doorgaans (maar niet noodzakelijkerwijs) politiek of nationalistisch belang. Sabine strijdt natuurlijk niet voor zoiets, maar ze strijdt wel min of meer voor haar vader Hugo. Hoewel haar vader zich niet bepaald netjes gedraagt op het eiland en ook vreemd wilt gaan terwijl hij getrouwd is, neemt Sabine het op het einde voor hem op en zegt ze telefonisch tegen haar moeder dat haar vader echt op Sylt is voor zaken en dat hij niet vreemd is gegaan. In feite klopt dat ook, omdat alle vrouwen (zoals Ingrid en Katrin) namelijk niets met hem te doen willen hebben.

Hugo Weber zorgt zelf ook voor de nodige humor, o.a. hoe hij vrouwen benadert en deze soms in de kont bijt, zoals Katrin. Hij sluipt dan op een gegeven moment haar kamer binnen (waar Katrin naakt op bed op haar buik ligt te slapen) en wilt haar gelukkig maken en bijt haar dan in de kont (die zag er ook wel appetijtelijk uit) en zegt daarna tegen haar (als Katrin wakker en boos op hem is):

"Ich bin ein Blitzmerker. Du stehst auf das Direkte, erst rein und dann raus.“

Ze gaat dan zogenaamd op zijn geflirt in, maar gooit hem uiteindelijk naakt de deur uit.

Ook Hugo's acties op het eiland zijn wel komisch. Zo kan hij niet zwemmen, maar gaat hij wel de zee in om zogenaamd iemand te redden bij een stormwaarschuwing (die er overigens helemaal niet is) en moet hij juist zelf gered worden. Ook zien we hem een keer parachutespringen, waarbij hij in de problemen komt en op het einde wordt hij achterna gezeten door een groep jongeren (die dan het liedje "Ho-Ho-Ho-Chi-Minh, bei dem Weber sind wir in!"), als wraak van chauffeur Markus, en valt hij in het slib op het strand.

Chauffeur Markus zorgt overigens ook voor komische momenten en vooral als hij met andere vrouwen samen is. Zo ligt hij op een gegeven moment op de camping te vrijen met een getrouwde vrouw en trekken spelende kinderen per ongeluk de tent weg met de auto (zetten de auto in de "vrij"). Ze blijven dan liggen te vrijen, terwijl de mensen op de camping lachend komen kijken, waaronder de vader en dochter van de vrouw. Als de vader ziet dat het om zijn vrouw gaat, vergaat hem het lachen en trekt hij boos zijn vrouw weg. Hij noemt zijn baas Hugo ook een keer "Arschloch", als deze tegen hem zegt dat hij niet in het hotel mag verblijven, maar naar een camping moet.

Al met al met heb ik me best goed vermaakt met deze Duitse Komedie / Erotiek film, die ook maar 75 minuten duurt. Wel is het jammer dat Ingrid Steeger in feite niet echt een hoofdrolspeelster is, maar dat drukt de pret niet, want er zijn genoeg andere vrouwen (ook variërend van leeftijd en dat zelfs tot 73 jaar) naakt te zien en ook Ingrid Steeger zie je naakt.

Er valt overigens ook plasseks te zien Want op een gegeven moment gaat directeur Hugo samen met Katrin op een terras zitten en daar staat dan een jongetje als een soort van "Manneken Pis" in een vijver te plassen en een meisje houdt er dan een hand onder.

Ik ben weleens op Sylt (spreek uit: Szoelt) geweest. Mooi eiland maar weinig erotiek. Des te meer happy few die daar woont tegenwoordig of een vakantiewoning heeft met een Porsche of Ferrari op elke straathoek zo ongeveer.

Lijkt me ook een mooi eiland (misschien een keer heengaan tijdens de zomervakantie i.p.v. naar het Zuiden van Europa af te reizen), het wordt ook wel eens het Saint-Tropez van het noorden genoemd.

Dat is nog eens een review Theunissen, krijg verdorie gewoon zin om deze film te gaan zien terwijl ik weinig heb met dergelijke kraut-erotiek films .

Dat hebben denk ik de meeste personen met dit soort films

Maar de film kan wel wat extra stemmen gebruiken (pas 4 stemmen). Dus ik zou zeggen, geef het een kans.