Insensibles (2012)

Inderdaad en dat voor een regiedebuut. Vond de oude verhaallijn over de kinderen en het 'opvangtehuis' erg goed gedaan, ik was iedere keer blij dat de film terugging naar die periode. Mooi sfeertje dankzij de locaties, een beetje sprookjesachtige zweem die eromheen hangt, goed geacteerd en het is redelijk aangrijpend en overtuigend.

Toen het eenmaal aankwam bij de verhoormethoden en Berkano's rol van folteraar vond ik het bedenkelijk worden. Ook het punt waar het verleden en het heden samenkomen (alhoewel heden, het lijkt me een jaar of tien geleden af te spelen) zit me niet helemaal lekker vanwege een paar onwerkelijke elementen - blijkbaar heeft de beste man daar zo'n veertig jaar geleefd.

Gelukkig heeft het einde weer een sfeervolle, donkere touch. Uiteindelijk een prima filmpje waar alleen wel meer in had gezeten wat betreft scenario (het eerste deel vond ik stukken beter dan het tweede deel). Het deed me trouwens een beetje denken aan Castle Freak. 3 - 3,5*

Fijn filmpje.

Begint alleen iets sfeervoller dan het eindigt. Eerste vijf minuten zijn echt geweldig, eerste half uur is erg goed, maar zowat halverwege is het mysterie van de film voor het grootste deel ontrafelt en rest er enkel nog het invullen van wat zwarte gaten.

Beetje jammer voor een mystery, zeker eentje met zoveel potentieel. Maar Medina toont zich zeker wel een bekwaam regisseur. Film ziet er erg goed uit, en ook wanneer de spanning wat verdwijnt in het tweede deel blijft de aankleding meer dan behoorlijk.

Acteerwerk is verder ook weinig tot niks op aan te merken, dus Medina mag wat mij betreft zeker nog een keertje opnieuw proberen. De Spanjaarden blijven kundig werkt afleveren.

3.5*

Matig tot slecht. Het acteerwerk komt erg geforceerd en houterig over, vooral als het gaat om de twee 'dokters', de dialogen spreken ze uit het hoofd uit zonder daarbij enig gevoel in te leggen. Het script wisselt constant van drama naar thriller naar horror en dit gebeurt helaas op een manier die niet echt geslaagd is. Vervolgens wordt er een sausje gore overheen gegoten. Van alles wat, maar niet lekker.

Hetzelfde geldt voor het tempo van de film, het wisselt constant en willekeurig, de ene keer sloom, dan weer vlot, dan weer sloom, waarbij het gekozen tempo vaak niet bij de scènes of het verhaal past. Het plot klonk aardig, maar de uitwerking laat duidelijk te wensen over. Naast het slechte acteerwerk is er ook behoorlijk slecht gecast, vader en zoon lijken wel dezelfde leeftijd te hebben, waardoor het bizar aanvoelt als de een de ander in volle overtuiging met 'papa' aanspreekt, en dat het zijn adoptievader blijkt te zijn is geen excuus. De film probeert verder binnen de context realistisch te zijn, maar haalt daar absurde scènes bij (bijvoorbeeld een ziekenhuis waarin kinderen in cellen worden opgesloten ). Tot slot wordt het door Spaanse films uitgemolken concept van de burgeroorlog gebruikt, echter met een hele vrije interpretatie, wat een onzinnige setting oplevert met Nazi's en Nazi-achtige praktijken (Spanje is nooit bezet geweest).

Een dunne 1,5*, met kans op afwaardering. De film liet me insensible (gevoelloos).

Spaanse cinema.

Blijft verre van m'n favoriete filmland, om redenen die ook weer makkelijk uit deze film te herleiden zijn. Zoals wel vaker is het allemaal nog wel enigszins sfeervol/stijlvol afgewerkt, maar voor de rest is het zo saaiig, braaf en degelijk gebracht dat ik ook hier weer moeite had een aantal gaapjes te onderdrukken. Typisch braaf vertelseltje dat werkelijk nergens m'n aandacht wist te grijpen. Van het acteerwerk viel ik verder ook niet van m'n stoel, en het mysterie is eigenlijk halverwege al uit de film gesijpeld wat het zowaar nog saaier maakte dan het al was. 1,5* voor een handjevol sfeervolle plaatjes.