Histoire(s) du Cinéma (1998)

De geschiedenis van de cinema, zoals Godard het ziet, dat moge duidelijk zijn. Erg interessant, maar ook best boeiend om te volgen. De reeks bestaat uit acht delen en ik heb ze ook alle acht afzonderlijk gezien. De eerste aflevering is het langst en daarna duren ze allemaal zo'n kleine dertig minuten.

Histoire(s) du cinéma: Toutes les histoires (1988)

Een leuk begin, waarbij gelijk de snelle montage al opvalt. Godard vertelt op een herhalende manier en laat op een speelse manier vele beelden van diverse films uit de oudheid passeren, waarbij hij er regelmatig wat over vertelt. Veel snelle cuts kenmerken dit begin, waardoor de documentaire veel vaart houdt en redelijk afwisselend blijft.

Histoire(s) du cinéma: Une histoire seule (1989)

Een aardig vervolg, lijkt heel erg op het voorgaande deel, al zijn we nu gewoon weer een stukje verder in de tijd. Wederom veel informatie en redelijk wat afwisseling, waardoor de veertig minuutjes zo voorbij zijn. De visie van Godard is interessant en informatief. Ik heb het idee een hoop zaken te horen, wat ik nog niet wist. Alleen daarom lijkt deze reeks al de moeite waard.

Histoire(s) du cinéma: Seul le cinéma (1997)

Een erg sterk deel. Godard vertelt o.a. over het ontstaan van de New Wave cinema. De 26 minuten schieten in sneltreinvaart voorbij en Godard scoort bonuspunten, omdat hij maar liefst anderhalve minuut lang, de mooiste scène uit The Night of the Hunter laat zien. Ik kan die scène wel dromen, maar oh wat is het toch weer mooi om te zien. Tot nu toe het beste deel uit de reeks.

Histoire(s) du cinéma: Fatale beauté (1997)

Een interessant en erg goed deel, waarin Godard vooral de focus lijkt te leggen op de zin dat cinema in feite geen kunstvorm is en zelfs nauwelijks een techniek is te noemen. Godard geeft zijn gehele eigen visie over dit onderwerp aan de hand van filmbeelden en geeft op een fraaie manier ook met beelden gestalte aan dit onderwerp. Wederom speelt hij heel erg met het beeld en geluid hier. Net zo goed als het derde deel dit.

Histoire(s) du cinéma: Une vague nouvelle (1998)

Het vijfde deel uit de reeks. Zoals de titel aangeeft, verhaalt Godard hier deze keer over het ontstaan van de Nouvelle Vague. Enkele andere Franse cineasten komen aan bod, en het is deze keer vooral een vrouw die je hoort praten. Godard zelf blijft wat meer op de achtergrond. Het is interessant en redelijk afwisselend, en qua niveau redelijk vergelijkbaar met de voorgaande delen.

Histoire(s) du cinéma: La monnaie de l'absolu (1998)

Mooiste gedeelte van allemaal wat mij betreft. Godard behandelt hier vooral het Italiaanse neo-realisme en legt uit hoe groot de invloed van de Tweede oorlog is geweest hierop. Roma, Città Aperta is hierbij een belangrijke film, die Godard zelf ook erg goed vindt. Vooral de beeldenpracht in de laatste tien minuten is echt van een ongekende schoonheid. Dat is echt de filmkunst op zijn puurst en best.

Histoire(s) du cinéma: Le contrôle de l'univers (1998)

Een leuk gedeelte waarin Godard probeert duidelijk te maken hoe groot de invloed van de cinema is op de wereld en het leven. Er worden bijvoorbeeld vragen gesteld, waarom iemand als Alfred Hitchcock wel succesvol was en iemand als Adolf niet. Qua inhoud een erg interessant deel, Qua beeldenpracht is het echter een iets minder deel.

Histoire(s) du cinéma: Les signes parmi nous (1998)

Hoe begin je een take, en hoe eindig je er op het juiste moment mee? Dat is misschien wel de belangrijkste vraag, die Godard in dit laatste deel probeert te beantwoorden. Er worden weer een aantal erg mooie beelden getoond uit de filmgeschiedenis. Het deel is een goede afsluiter van een interessante reeks.

Het is tevens een reeks, waarbij Godard in ieder geval laat zien een ongelofelijke liefde voor het vak te bezitten. Hij ademt cinema, is nooit bang geweest om eens iets nieuws te proberen. Hij durft zaken te benoemen en heeft hiermee op geheel eigen en unieke wijze diverse zaken op het gebied van film proberen te verduidelijken. Lang niet alle vragen zijn beatwoord, maar wel laat Godard vaak zien hoe mooi cinema kan zijn. En dat laatste element is toch wel erg belangrijk voor mijzelf en tilt dit alles van een ruime drieenhalf, toch naar een solide vier sterren.

4,0*