Histoire(s) du Cinéma (1998)

In Filmdragers en apparatuur > Titels > Histoire(s) du Cinéma:

Is iemand misschien bekend met Godard's serie waarin hij de filmgeschiedenis vertelt: Histoire(s) du Cinéma? De volledige serie is dit jaar in Frankrijk op dvd verschenen met Engelse ondertiteling. Door de vele positieve berichten ben ik erg benieuwd geworden naar de serie, en overweeg ik de dvd box aan te schaffen. Ik ben benieuwd wat jullie van de serie vinden.

Ik meen gehoord te hebben dat de Franse editie alweer out of print is of heel snel gaat, ik zou je dus haasten als je 'm wil kopen.

Zelf niet gezien en hoewel ik best benieuwd ben trekt het me nou ook weer niet genoeg om het te gaan kopen. Er is te veel dat ik interessanter vind.

Ik wil hem ook zien/kopen, maar zoals gezegd bestaat er alleen maar een Franse uitgave en die is erg duur en bovendien al out of print. Op Amazon.fr is hij al niet meer verkrijgbaar, en op de marktplaats van Amazon is er maar één aanbieding aan 149 euro .

Hij is op www.gaumont.fr nog wel verkrijgbaar voor 60 euro inclusief verzendkosten. Toch wel veel geld. Hoewel ik erg benieuwd ben, denk ik dat ik hem voorlopig niet aanschaf. Er zijn nog erg veel andere dingen waar ik erg benieuwd naar ben.

inmiddels weer ín print:

Object moved - play.com

€ 33,-

Heeft iemand deze inmiddels al gezien (we zijn tenslotte al een dik jaar verder nu)?

Wellicht het hoogtepunt uit Godard's late / video-art periode. Het is eigenlijk een project dat over lange tijd is gemaakt en uitgebracht, maar het is goed dat het er nu zo in zijn geheel op staat, want als er iets opvalt, dan is het de consequentie in toon en inhoud in alle delen. De twee eerste delen van eind jaren 80 zijn wat langer, maar de zes volgende delen winnen door hun kortere vorm wat mij betreft aan kracht; de inleiding is voorbij en er kan direct worden overgegaan tot de inhoud. (Er is overigens ook nog een soort samenvattende film / re-edit gemaakt toen het gehele project af was, maar deze heb ik niet bekeken en is ook niet op mijn DVD uitgave te vinden).

Die inhoud is een poetische collage over cinema, het leven en de geschiedenis gezien door de bril van Godard. Het zegt heel veel over hem. Wat het daarnaast nog zegt over het onderwerp hangt daarom ook af van hoeveel je weet over Godard, over cinema en over geschiedenis... maar er bubbelen genoeg mooie ideeen en beelden rond om het voor iedereen interessant te houden.

Hoewel er niet iets wordt uitgelegd zoals je misschien in een docu verwacht, is de informatie dichtheid toch hoog. Niet alleen de beelden vormen een collage, maar Godard weet ook altijd tekst en audio-sporen zeer dicht over elkaar heen te leggen. Als je iets specifieks wilt terugzoeken dan is deze uitgebreide gids een onmisbaar geschenk van het Internet:

Document sans titre - cri-image.univ-paris1.fr

Zo kwam ik er dus achter dat een passage die misschien het meest indruk op me maakte (of liever, waarbij ik dacht "hee, dat is een fragment die in mijn perfecte zomergastavond zou moeten zitten" omdat daar een aantal onderwerpen aan bod kwamen die over de essentie van dit project gaan en ook precies de dingen zijn die mijn intresse hebben als het om kunst / filosofie gaat) in episode 2b, bestond uit een stuk tekst uit het boek "La Mort de Virgile" van Hermann Broch voorgelezen door de Franse actrice S. Azéma. (daarna uiteraard de Wikipedia nageslagen en na dat gelezen te hebben geen moment getwijfeld om tot aanschaf van het boek over te gaan! dat zijn de wonderen van de huidige tijd )

In een andere passage die ik erg amusant vond, maar toch ook wel nieuwe inzichten verschafte, vraagt Godard zich af "waarom is de Italiaanse cinema toch zo ongelovelijk goed!?!?" waarop hij het antwoord formuleerd dat ze na de Tweede Wereld Oorlog anders dan Frankrijk en de meeste andere Europese landen te maken had met een enorm schuldgevoel waar de kunst afstand van wil/moet nemen (hopelijk vat ik het zo een beetje goed samen). Maar volgens hem is het even zo bijzonder en belangrijk het feit dat ze in Italie nooit synchroon geluid opnamen! (Hoewel grappig, neem ik aan dat Godard, die dan al vanaf eind jaren 60 hoofdzakelijk bezig is met het vinden van een "ware" Cinema en met de manipulatieve nietszeggendheid van beeld en geluid zoals dat conventioneel gebruikt wordt in film, dit toch in zekere zin ook serieus bedoeld)

mijn scorelijstje voor de 8 delen

Histoire(s) du cinéma: Toutes les histoires (1988) 7

Histoire(s) du cinéma: Une histoire seule (1989) 7

Histoire(s) du cinéma: Seul le cinéma (1997) 8

Histoire(s) du cinéma: Fatale beauté (1997) 8,5

Histoire(s) du cinéma: La monnaie de l'absolu (1998) 8

Histoire(s) du cinéma: Une vague nouvelle (1998) 8

Histoire(s) du cinéma: Le contrôle de l'univers (1998) 8

Histoire(s) du cinéma: Les signes parmi nous (1998) 8

De geschiedenis van de cinema, zoals Godard het ziet, dat moge duidelijk zijn. Erg interessant, maar ook best boeiend om te volgen. De reeks bestaat uit acht delen en ik heb ze ook alle acht afzonderlijk gezien. De eerste aflevering is het langst en daarna duren ze allemaal zo'n kleine dertig minuten.

Histoire(s) du cinéma: Toutes les histoires (1988)

Een leuk begin, waarbij gelijk de snelle montage al opvalt. Godard vertelt op een herhalende manier en laat op een speelse manier vele beelden van diverse films uit de oudheid passeren, waarbij hij er regelmatig wat over vertelt. Veel snelle cuts kenmerken dit begin, waardoor de documentaire veel vaart houdt en redelijk afwisselend blijft.

Histoire(s) du cinéma: Une histoire seule (1989)

Een aardig vervolg, lijkt heel erg op het voorgaande deel, al zijn we nu gewoon weer een stukje verder in de tijd. Wederom veel informatie en redelijk wat afwisseling, waardoor de veertig minuutjes zo voorbij zijn. De visie van Godard is interessant en informatief. Ik heb het idee een hoop zaken te horen, wat ik nog niet wist. Alleen daarom lijkt deze reeks al de moeite waard.

Histoire(s) du cinéma: Seul le cinéma (1997)

Een erg sterk deel. Godard vertelt o.a. over het ontstaan van de New Wave cinema. De 26 minuten schieten in sneltreinvaart voorbij en Godard scoort bonuspunten, omdat hij maar liefst anderhalve minuut lang, de mooiste scène uit The Night of the Hunter laat zien. Ik kan die scène wel dromen, maar oh wat is het toch weer mooi om te zien. Tot nu toe het beste deel uit de reeks.

Histoire(s) du cinéma: Fatale beauté (1997)

Een interessant en erg goed deel, waarin Godard vooral de focus lijkt te leggen op de zin dat cinema in feite geen kunstvorm is en zelfs nauwelijks een techniek is te noemen. Godard geeft zijn gehele eigen visie over dit onderwerp aan de hand van filmbeelden en geeft op een fraaie manier ook met beelden gestalte aan dit onderwerp. Wederom speelt hij heel erg met het beeld en geluid hier. Net zo goed als het derde deel dit.

Histoire(s) du cinéma: Une vague nouvelle (1998)

Het vijfde deel uit de reeks. Zoals de titel aangeeft, verhaalt Godard hier deze keer over het ontstaan van de Nouvelle Vague. Enkele andere Franse cineasten komen aan bod, en het is deze keer vooral een vrouw die je hoort praten. Godard zelf blijft wat meer op de achtergrond. Het is interessant en redelijk afwisselend, en qua niveau redelijk vergelijkbaar met de voorgaande delen.

Histoire(s) du cinéma: La monnaie de l'absolu (1998)

Mooiste gedeelte van allemaal wat mij betreft. Godard behandelt hier vooral het Italiaanse neo-realisme en legt uit hoe groot de invloed van de Tweede oorlog is geweest hierop. Roma, Città Aperta is hierbij een belangrijke film, die Godard zelf ook erg goed vindt. Vooral de beeldenpracht in de laatste tien minuten is echt van een ongekende schoonheid. Dat is echt de filmkunst op zijn puurst en best.

Histoire(s) du cinéma: Le contrôle de l'univers (1998)

Een leuk gedeelte waarin Godard probeert duidelijk te maken hoe groot de invloed van de cinema is op de wereld en het leven. Er worden bijvoorbeeld vragen gesteld, waarom iemand als Alfred Hitchcock wel succesvol was en iemand als Adolf niet. Qua inhoud een erg interessant deel, Qua beeldenpracht is het echter een iets minder deel.

Histoire(s) du cinéma: Les signes parmi nous (1998)

Hoe begin je een take, en hoe eindig je er op het juiste moment mee? Dat is misschien wel de belangrijkste vraag, die Godard in dit laatste deel probeert te beantwoorden. Er worden weer een aantal erg mooie beelden getoond uit de filmgeschiedenis. Het deel is een goede afsluiter van een interessante reeks.

Het is tevens een reeks, waarbij Godard in ieder geval laat zien een ongelofelijke liefde voor het vak te bezitten. Hij ademt cinema, is nooit bang geweest om eens iets nieuws te proberen. Hij durft zaken te benoemen en heeft hiermee op geheel eigen en unieke wijze diverse zaken op het gebied van film proberen te verduidelijken. Lang niet alle vragen zijn beatwoord, maar wel laat Godard vaak zien hoe mooi cinema kan zijn. En dat laatste element is toch wel erg belangrijk voor mijzelf en tilt dit alles van een ruime drieenhalf, toch naar een solide vier sterren.

4,0*

" A little deliberation reveals that the extraordinary Jean-Luc Godard compilation History of Cinema (1988-98) is, in fact, closer to the works of this Armenian auteur than anyone else's. "

unspokencinema.blogspot.nl

Wat mij betreft : Santiago Álvarez + Artavazd Peleshian + Jean-Luc Godard = Histoire(s) du cinéma .